2018 Langs de Moezel

Nadat we Elzas hebben verlaten komen we in het Saarland. De kleuren in de natuur zijn nog mooier geworden. Als we in de Hunsrück passeren betrekt de lucht en wordt het snel kouder. Na ruim anderhalve week met super fraai, warm en zonnig weer komt nu een periode met wisselvallig en kouder weer. Het komende weekend wordt de eerste sneeuw verwacht boven de 500 meter. Daar gaan we de planning iets op aanpassen.

Eerst rijden we nu vanuit Kinheim nog een keer naar Bernkastel. Altijd leuk een soort doel te hebben … De toeristen weten deze plaats ook bij slechter weer goed te vinden. De rondvaartboten leggen hier ook aan.

803-20181023_135343

823-IMG_4637

We parkeren onze fiets in een speciale fietskelder aan het Karlsbader Platz. Je komt er wat lastig naar binnen, maar je hebt er dan wel alle voorzieningen waaronder kluisjes met daarin een stopcontact om de fietsaccu’s op te laden en dat alles ook nog gratis.

Op 24 oktober gaan we naar Piesport. Daar worden eerst nog wat walnoten gedroogd en voorzichtig geproefd. Niets mis mee, heerlijk. Morgen nog een stuk fietsen, eens kijken of wij naar “boven” kunnen komen.

Inmiddels is het nog frisser geworden. We halen de dubbele cijfers niet meer overdag, maar al fietsend wordt je vanzelf warm. Twee dagen, één maal naar het oosten en één maal naar het westen. Het is inmiddels erg rustig met fietsers, iedereen blijft bij de kachel of doet wat anders.

In Piesport vinden we nog een Römische Kelteranlage, een aantal kelders met een houten druivenpers uit de Romeinse periode.
Op een zeker moment was Augustus Treverorum [Trier] de baas in de stad naar hem vernoemd. In zijn reis naar deze streek had hij en zijn mannen de kennis meegenomen vanuit het Middellandse zeegebied naar de Moezelstreek.

964-IMG_4815

Hij liet rond het jaar 200 na Chr. de eerste wijnkelders bouwen en begon met de wijnbouw in het gebied van Brauneberg vlakbij Piesport. Er zijn acht van deze kelders gevonden in deze streek. Er was toen een serieuze noodzaak tot het verbouwen van wijn… De soldaten van het Romeinse leger waren namelijk verplicht dagelijks 1,5 liter wijn te drinken. Water was in die tijd zeker niet te drinken.

970-IMG_4821

De eerste sporen van wijnbouw gaan overigens terug naar Mesopotamië, in het tweestromengebied van de Eufraat en de Tigris.

Een aantal oud Romeinse kelders wordt nu nog gebruikt als toeristische attractie en om de historische waarde. De druiven die daar worden gebruikt komen van een speciaal hiervoor aangelegde wijngaard op de hellingen boven de kelders.
Natuurlijk zijn we ook nog even de wijngaarden in gereden. Lekker steile hellingen, het geeft wel prachtig uitzicht.

911-IMG_4743

Het einde van deze vakantie nadert nu snel. Voordat we naar huis gaan, willen we bijna traditioneel afsluiten bij de “Balkan” in Geldern. Zo gezegd, zo gedaan. De terugreis dwars door de Eifel was mooi. Nog een prachtig zonnetje en net boven nul graden. Een heerlijke rit. Maandag nog de laatste 150 kilometer en dan zit het er weer op.

878-IMG_4707

Zoals eerder al verteld zien we dit jaar als een heel bijzondere gift. Vakanties waren niet meer verwacht, na de ingrijpende gebeurtenissen. 374-IMG_4103

Oprecht dankbaar voor alles wat we hebben gekregen.

Wij hopen een volgend moment weer op reis te kunnen gaan. Dat wij dat zelf niet in de hand hebben is dit jaar wel extra duidelijk geworden. Voor nu … tot later …

Advertenties

2018 Elzas, Alsace of Elsass

Een nieuwe blog van een reis, herfst 2018. Deze keer is gekozen om weer een bezoek te brengen aan de Elzas. De voorgaande keren is een bezoek aan deze streek zo goed bevallen dat een derde keer bijna automatisch weer op de keuzelijst kwam te staan. Overigens hebben we eigenlijk helemaal geen keuzelijst.

IMG_3707

Iedereen heeft het dit jaar meegemaakt… het is warm en droog geweest, tot het moment van ons vertrek op 14 oktober jongstleden. Het kan toch niet zo blijven.

Echt het is echt ongelofelijk. Op het moment van schrijven zijn we een week onderweg en het is nog steeds prachtig weer. Een echt overdadig fraaie nazomer periode, nog steeds zo rond de 25 graden en volop zon, weinig wind. Wat is het mooi in deze tijd van het jaar. De bomen, de wijngaarden, de landerijen, alles heeft zoveel prachtige herfstkleuren.

432-IMG_4162De bloemen in de straten bloeien nog alsof het een lieve lust is. Hier houden we van en wat hebben we geluk.

Dit was dan ook de reden om eerst naar deze streek te gaan en later weer via de Moezel terug te rijden, maar zover is het nog niet.
001-20181015_161706De eerste stopplaats was in Hornbach. We kregen het gevoel dat we de voorgaande reis gewoon konden voortzetten, de laatste keer was het namelijk de laatste stopplaats.
20181015_180138Nu was er ruim voldoende plek op de camperplaats en natuurlijk hebben we ’s avonds het typisch Duitse restaurant “Auf der Platte” vereert met een bezoek.

De andere morgen via veel binnenwegen richting Turckheim gereden net ten westen van Colmar. Uiteraard was op de geplande camping de receptie tussen de middag gesloten. Er een wachtende rij voor ons en de plaats lijkt grotendeels bezet. Meerdere mensen hebben het plan opgevat om van deze nazomer te gaan genieten. 020-20181016_142409Maar niet getreurd, we hebben een plekje kunnen bemachtigen…

De eerste dag na onze aankomst zijn wij de bergen in gefietst, eerst een bezoek aan Munster en daarna nog verder richting Muhlbach-sur-Munster. In Munster zou een grote markt zijn. Helaas, die was gisteren…. en de volgende is op zaterdag. Na de stad te hebben bekeken zijn wij doorgereden tot de fietsaccu’s tegen de vijftig procent ontladen waren, je moet tenslotte ook weer terug. We zijn inmiddels ruim 300 meter gestegen. De weg terug is bijna geheel bergafwaarts.

163-20181017_130351

Onderweg nog wat op zoek geweest naar walnoten. En die zijn me toch lekker. Moe maar voldaan besluiten we morgen een rustiger ritje naar Colmar te plannen.. Zo gezegd, zo gedaan.

Colmar, een mooie stad en het omliggende gebied te verkennen. De omgeving is in 1989 door de Unesco tot biosfeer reservaat uitgeroepen. Het zuiden heeft uitgestrekte bossen, maar heeft vooral ook een bergachtige omgeving. Naast bos en bergen heeft de Elzas ook een vlakt gedeelte. Daar loopt de Rijn door het grensgebied met Duitsland wordt de Rieds genaamd, dat veel wordt gebruikt voor het verbouwen van mais en kool. Maar je vindt er ook grote boomgaarden.
De kool wordt vaak verwerkt tot choucroute (zuurkool), samen met een glaasje wijn is dat erg lekker.

049-IMG_3751Tegen de berghellingen liggen uitgebreide wijngaarden die heerlijke witte en rode wijn voortbrengen. Colmar is een stad met een historie die begint in de 8e eeuw. Oorspronkelijk heette de stad Villa Columbra dat vervolgens Columbra dat tenslotte Colmar werd.

De straten in het oude centrum van Colmar zijn gezellig en op een aantal plaatsen hangen nog oorspronkelijke uithangborden van Hansi de beroemde schilder van uithangborden uit de middeleeuwen.

Een mooie fontein is door Bartholdi gemaakt, een bekende oud inwoner van de stad. Hij was de beeldhouwer die het vrijheidsbeeld heeft gemaakt dat Frankrijk ooit aan New York heeft geschonken.

195-IMG_3908Het park in een Franse stad is een prachtige verblijfplaats. Maar niet alleen in de Franse steden hoor .. In het voormalig Oostblok kom je dit ook heel vaak tegen. Ze zijn mooi en meestal goed onderhouden, staan vol met banken en stoelen. Je kunt er in alle rust genieten en eens kijken wat er allemaal om je heen gebeurd. De tuinen zijn meestal goed onderhouden. Jong en oud bewegen zich voort op een snelle, met een motor uitgeruste step, maar ook oudjes die zich voortbewegen met een rollator. Op zondagmorgen is het de gewoonte dat mensen zich joggend door het park begeven.
Ga weer zitten, verwonder je, kijk rond. Je ziet mensen heftig discussiërend, sprekend met gebaren. Het lijkt net het echte leven. Even de bammetjes eten, kantoor en winkelpersoneel genieten van een momentje rust. Wat is er mooier dan de pauze te gebruiken voor het versterken van de sociale contacten. Die momenten mis ik nog wel eens, nu de werkende periode voorbij is…

Winkels, kantoren en scholen kennen allemaal een middagpauze van twaalf tot een uur of twee. Maar ook daar buiten die tijden is het park de ontmoetingsplaats. Afspraken worden ook gemakkelijk in het park gepland om, naast de bijna standaard terrasafspraken, hun werk te kunnen uitvoeren.
De aanwezige fonteinen hebben in ieder geval voldoende aantrekkingskracht voor de kinderen, groot en klein. Natuurlijk zie je ook de zwervers in het park die de restanten in de vuilnisbakken komen zoeken om van te blijven leven. Deze laatste personen zie je ook op de markten om, het van de plank gevallen fruit, op te rapen en mee te nemen als de markt ten einde is. Het park is de plaats waar je alles tegenkomt, hoe kan het ook anders.

379-IMG_4109De volgende dag bezoeken wij Equisheim. Ook hier zijn we eerder geweest maar het blijft een heerlijk stadje om doorheen te wandelen.

Er zijn veel gevels versierd met prachtige uithangborden. Na een stevige wandeling dachten we nog een rondritje in de omgeving te maken. Een mooie route gevonden bij de locale VVV, helaas bleek dit een pad voor mountainbikers en zeker niet geschikt voor ons… Borden oid waren deze keer ook geheel afwezig. Maar een paar uur rond struinen door de wijnvelden was het vandaag ook weer een sportief dagje.

De laatste fietsdag in deze omgeving brengt ons naar het noorden. Nog niet eerder zijn we deze kant opgegaan. We spraken wat mensen die aangaven dat Keyzersberg Vignoble een mooi stadje zou zijn , maar dat ze er helaas nooit zijn aangekomen. Hoe kan dat nu weer. Dat gaan we dus iets anders doen. Eerst een prachtige rit langs de rivier de Fecht komen, waarna we door een mooi en erg rustig natuurgebied rijden. We komen uiteindelijk het plaatsnaambordje van het stadje tegen en na een kilometer of 20 komen we probleemloos aan in het stadje.

Boven het stadje staat de burcht, vanwaar je een fraai uitzicht hebt over de omgeving
Het stadje bestaat eigenlijk uit één lange straat met veel mooie vakwerkhuizen. Eén groot monument waar inmiddels ook de toeristen hun weg naar toe hebben gevonden. Leuk om eens rond te kijken. Voor wie ooit hier in de omgeving komt … niet vergeten te bezoeken. De foto’s spreken voor zich. Ook hier vind je de meest schitterende uithangborden.

625-IMG_4420

Nu we, na het westen, het zuiden, het oosten ook het noorden hebben verkend per fiets sluiten wij af met een stevige wandeltrip over de heuvels en wijnvelden in Turckheim om daarna te vertrekken naar het Moezel gebied.

Wat rondsnuffelen of er nog walnoten te vinden zijn in Kinheim. Geen vergeefse trip blijkt later. Het is even zoeken, want de ene boom is de andere niet, maar het wordt beloond. Er komt een beetje wind en regent nog de laatste noten die nog in de boom hangen. Overigens wel een van de laatste mogelijkheden van dit seizoen. De grote noten oogst is al veel eerder geweest. De droogte van deze zomer heeft de groei en oogsttijd sterk beïnvloed.

Dat geldt ook voor de druivenoogst. Het voorjaar was veel te nat, waardoor de druiven snel groot zijn gegroeid, maar verdroogden daarna in de zomer. Er hangen nog veel druiven die niet meer geoogst zullen worden. De kwaliteit van de oogst was overigens wel goed, maar minder groot. Dat zal de prijs wel gaan beïnvloeden. Overigens is dit het zelfde verhaal als we tijdens de wijnproeverij hebben gehoord in Turckheim.

2018 Duitsland – Hornbach

Nog even geduld. Dit is het laatste verhaal van deze rondreis. Na een rustige overnachting in Lamarche vertrekken we verder naar het noorden. We rijden via Bitche, maar die plaats staat vierkant vol, dus nu naar Hornbach. Dan zijn we al weer in Duitsland.

Screen Shot 09-16-18 at 02.31 PM

In deze grensstreek worden, aan de Franse kant, worden de plaatsnamen in het Duits geschreven en spreekt men ook die taal. De afgelopen oorlogen zijn de oorzaak dat gebieden nog al eens wisselden.

In Hornbach blijven wij een paar dagen staan. We staan er rustig, maar het is aardig vol. Overigens een prachtige plaats, met allerlei voorzieningen voor € 8,- per nacht. Daar kunnen ze in Nederland nog wel wat van leren, qua voorzieningen en qua kosten. In Nederland vechten de exploitanten van campings en camperplaatsen elkaar de plaats uit omdat er volgens de campingeigenaren oneerlijke concurrenten plaats vindt. Nu speelt er eigenlijk maar één belang dat is geld. Campers hebben meestal alleen een staanplaats nodig, af en toe schoon water en het is fijn om het afvalwater goed kwijt te kunnen. De rest wordt vaak als luxe gezien en niet echt noodzakelijk. Maar goed, er zijn er ook die altijd en alleen op een camping willen staan. Ook prima natuurlijk. Zoveel mensen, zoveel wensen. Maar … het wordt wel heeel veeeel drukker met deze campers..

803-20180909_135423Er zijn vanuit Hornbach een groot aantal fietsroutes, prima aangegeven en rustig om te rijden. 831-20180910_135934

Er is een omvangrijk natuurgebied wat je kan doorkruisen.

Heel soms is een bord weg of wat verdraaid en dan fietsen wij natuurlijk verkeerd. Hooguit rijdt je dan 10 km om. Dat hebben wij natuurlijk.

813-20180909_151646Nu is het hier heuvelachtig, maar het fietsen verloopt met wat elektrische hulp prima!

Zo komen we na drie overnachtingen in Hornbach op het punt om naar huis te rijden. Op de terugweg nog langs “Schijndel”, waar een paar onderdelen voor de camper willen scoren. Er gaat soms wel eens wat kapot, wordt geleend of anderszins. Geen grote zaken gelukkig, hooguit lastig. De volgende week wacht weer een aantal artsenbezoeken. Daarna hopen we toch weer nieuwe plannen te kunnen gaan maken.

Bedankt voor het meelezen en graag tot een volgende keer  😉

 

2018 Frankrijk – Lamarche sur Saone

We vertrekken uit Saint Pourçain sur-Sioule zonder gebruik te maken van de aanwezige services. Door het grote aantal campers wat vanaf deze camperplaats gelijktijdig wenst te vertrekken zijn er lange wachttijden. Ook is hier een voorziening die ons wat ingewikkeld lijkt.

762-IMG_2837

Hoe het schoonmaken precies gebeurd is wat duister en vindt plaats in een gesloten kast. Geheel automatisch en zonder “menselijk handelen” … je mag er alleen geld in gooien. Zoveel vertrouwen heb ik even niet in deze techniek. Onderweg vinden we wel een plek, in heel veel dorpen en steden zijn hier camperplaatsen met service voorzieningen.

Zo gezegd, zo gedaan. Nu kunnen we gelijk Montoldre noteren als prachtige plaats om te overnachten en eens wat rond te fietsen. Staat dus weer op de lijst …😎
Vanuit deze plaats rijden we door, zoevend over de landwegen van Frankrijk, door naar Lamarche sur Saone. In het dorpje is op zich niet zoveel is beleven. Er is inmiddels nog één bakkerij aanwezig en een kroegje.

Verder is alles gesloten, staat leeg en is soms al in verval geraakt. Jammer! Als je boodschappen wil doen moet je naar een grotere plaats. Daar vind je nog de bekende, grotere supermarkten.

769-IMG_2853

Hier nog een fragment van de kaart van de gereden route in het noord-oosten van Frankrijk, onderweg naar Bitche [F] of Hornbach [D]

Screen Shot 09-16-18 at 01.53 PM

 

Nog wat reisinformatie; we hebben deze rondreis, vanaf Arras tot Hornbach, met uitzondering van een klein stukje bij de brug over de Seine bij La Havre, binnendoor gereden. Geen tol, geen snelwegen. Zelfs N-wegen zijn grotendeels genegeerd.

Dat geeft wel eens lastige situaties, maar het is goed gegaan. De routeplanner gaf bij Limoges dat er een kortere weg was, dus reden wij heerlijk dwars door het centrum en komen dan in het voetgangersgebied. De herberekening van de route gebeurd gelukkig erg snel…

Ook de kleine Franse dorpjes kenmerken zich vaak door smalle straatjes, haakse bochten en éénrichtingsverkeer. Natuurlijk kom je er altijd wel uit. De spiegels van het Ducatootje inklappen kan soms geen kwaad om te voorkomen dat de boodschappen die voetgangers dragen, er aan blijven hangen.. Dan moet je wel de tijd hebben maar dat is geen probleem. We houden rekening met het gegeven dat wij een een gemiddelde snelheid van 40-50 km per uur, inclusief pauzes enz. kunnen afleggen.

Morgen gaan wij weer verder, blijf je nog meelezen?

2018 Frankrijk – Saint-Pourcain

Zijn de gebeurtenissen van 10 juni 1944 in Oradour sur Glane weer een beetje bezonken? Dan gaan we nu richting het noord-oosten van Frankrijk met nog twee tussenstops voordat we in Saarland [D] zijn.

723-IMG_2743

De reis wordt vervolgt en later op de dag komen aan in Saint-Pourcain sur Sioule een plaats in de bekende wijnstreek tussen 721-IMG_2737Clermont-Ferrand en Moulins in.

Er is daar een oude camping ingericht is als camperplaats. Deze plaats loopt kort na onze aankomst stampvol. Het is een gratis staanplaats, dus dan weet je het wel.

In de naastgelegen rivier de Sioule, zien we de beverrat en ook nog een ijsvogeltje. Het is helaas niet meer mogelijk om goede foto’s te maken omdat het al aardig donker aan het worden is.

De volgende morgen bezoek we het stadje. Niet bijzonder groot, maar typisch Frans, leuk om te verkennen en gelijk wat foto’s te maken.

Het is vandaag al weer 6 september en tijd om de verdere reis naar huis een beetje in te plannen. Eerst de kaart eens opgezocht.

763-IMG_2839

De kortste weg nemen we in ieder geval niet. Het plan is om bij redelijk mooi weer via de Vogezen en/of Jura te rijden. We zijn toch in de buurt … Wordt vervolgt.

2018 Frankrijk – Grotten van Lascaux

Voordat we bij Oradour arriveren passeren we prachtige grotten van Lascaux, zonder er een daadwerkelijk bezoek te brengen. Je kan ook weer niet alles in één reis combineren en het is altijd leuk om een reisdoel te kennen voor een volgende reis. Wel reden om hier wat te vertellen over het ontstaan en wat je zoal kan vinden in deze grotten van Lascaux.

Op 12 september 1940 ontdekken vier Franse tieners de zogenaamde grot van Lascaux. De grot wordt wereldberoemd vanwege een grote hoeveelheid prehistorische schilderingen die op de wanden van de grot zijn te vinden.

De tieners (Marcel Ravidat, Jacques Marsal, Georges Agnel en Simon Coencas) ontdekken de grot doordat er een boom is omgewaaid die daarmee een gat heeft blootgelegd. De vier vrienden kruipen door het gat de grot in en ontdekken de tekeningen al vrij snel omdat ze een kleine olielamp meegenomen hebben. Een dag later keren de tieners terug met betere lampen. Drie dagen na de vondst brengen ze uiteindelijk een van hun leraren van de vondst op de hoogte en daarna verspreidt het nieuws zich snel.

De grot van Lascaux is wereldberoemd vanwege de grote hoeveelheid goed geconserveerde schilderingen. De kunstwerken dateren uit het paleolithicum. Ze werden voor zover bekend tussen de 15.000 en 10.000 jaar geleden gemaakt ??. De grot wordt ook wel de “Sixtijnse Kapel van de paleolithische kunst” genoemd. Sinds 1979 staat de grot op de werelderfgoedlijst van Unesco.

In 1961 werd de grot van Lascaux gesloten voor het publiek omdat de schilderingen, door de verstoring van de atmosfeer en belichting, werden aangetast door algen. Voor toeristen is de nabijheid van de grot een replica van de grot aangelegd.

Waarom de schilderingen duizenden jaren geleden werden gemaakt is nog altijd niet helemaal duidelijk. Volgens sommige wetenschappers werden de schilderingen gemaakt door priesters of sjamanen. Zij zouden Moeder Aarde er via de werken toe hebben willen zetten de mensen geluk te brengen en voedsel te geven.

De schilderingen hebben vooral dieren met als onderwerp: bizons, herten, runderen, neushoorns, stieren en rendieren. De tekeningen en de (aard)kleuren zijn goed bewaard gebleven. Veel schilderingen hebben geheel gekleurde vlakken, andere zijn uitgevoerd als krachtige lijntekeningen en gravures.

De schilderingen in de grot worden bedreigd door bacteriën en schimmels. Wetenschappers hebben schimmels – kleine witte donsharen – ontdekt op de bodem en de zijwanden. Men noemt de Fusarium solani een vrij sterke en schadelijke zwammensoort. In 1963 moest men het grote publiek de toegang ontzeggen omdat er vorming van groene algen en schimmels was geconstateerd, die te wijten waren aan een onophoudelijke toeloop. Sindsdien is de grot niet meer voor publiek toegankelijk. In de onmiddellijke nabijheid is echter een replica (Lascaux II) gemaakt die wél voor het publiek toegankelijk is. Deze replica is beter geschikt voor de ontvangst van grote stromen bezoekers en bovendien aangepast voor gehandicapten. De bouw startte in 1972 op 200 meter van de oorspronkelijke grot en was in 1984 gereed.

In december 2016 is Lascaux IV geopend. Het spectaculaire ondergrondse museum annex belevingscentrum is ontworpen door het Noors/Amerikaanse architectenbureau Snøhetta. De bouwkosten waren circa 57 miljoen euro.

Via deze link kan je nog veel meer informatie lezen. Dan gaan we nu naar Oradour la Glane.

2018 Frankrijk – Oradour-sur-Glane

Op 10 juni 1944 werden alle inwoners van het dorp Oradour dus Glane, totaal 642 in aantal, gedood. Mannen werden geëxecuteerd en de vrouwen en kinderen levend verbrand door de SS.

De restanten van het dorp zijn nog steeds te zien en geven een lugubere aanblik. Bij een ingang is ook een museum ingericht. Het dorp is ter nagedachtenis toegankelijk gemaakt voor belangstellenden.

695-IMG_2727

We parkeren het Ducatootje op een speciale camperplaats nabij het dorp en vandaar bezoeken we het verwoeste dorp. De foto’s spreken verder voor zich denk ik en zijn gemaakt met respect ter nagedachtenis aan deze gebeurtenis en nabestaanden. Een indrukwekkende gebeurtenis waarover mij niet veel zoveel bekend was. Jullie wel?

698-IMG_2730

Dorp als monument van de waanzin. Vanwege de gruwelijke gebeurtenis die hier plaatsvond moet er toch wat meer achtergrondinformatie vermeld worden.

Het is een adembenemend monument van de gruwelijkheden die tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn gepleegd. Het dorp werd door een SS eenheid verwoest waarna er onder de bewoners een bloedbad werd aangericht. Vlak na de oorlog bezocht De Gaulle Oradour en besloot dat het dorp moest blijven zoals de Duitsers het hadden achtergelaten en zo is het nog steeds.

En hoewel Frankrijk redelijk uit de Tweede Wereldoorlog is gekomen, zeker in vergelijking met de verwoestingen van de Eerste Wereldoorlog, is ook hier veel gebeurd. Eén zo’n plek is Oradour-sur-Glane. Het gruwelijke einde van dit dorp en de manier waarop de Fransen het na de oorlog hebben bewaard, staat voor de waanzin van de gruwelijkheden van de Tweede Wereldoorlog. Niet alleen in Frankrijk, maar voor heel Europa.

708-20180905_095657

Wat vond het plaats in Oradour-sur-Glane? Het dorp zou nooit in de geschiedenisboeken zijn gekomen als de 2de SS pantserdivisie ‘Das Reich’ niet op zaterdagochtend 10 juni 1944 het dorpje omsingelde en alle aan- en afvoerwegen afsloot. De Duitsers kwamen uit het zuiden en ging richting Normandië om de Amerikanen en de Britten te bestrijden.

Bij Montauban had het uitgerust van de inspanningen van het oostelijk front en was het aangevuld met nieuwe rekruten uit Roemenië, Hongarije en, opvallend genoeg, ook uit de Elzas. Deze laatste werden door de Duisters niet gezien als Fransen, maar als volkduitsers en hadden in 1940 een Duits paspoort gekregen.

De divisie startte bij Montauban en de route leidde door de Dordogne en de Limousin. Nu een aangename rit over de A20 maar in het voorjaar van 1944 was het een haardvuur van verzet. Het Franse verzet, of althans dat gedeelte dat naar Londen luisterde, had de opdracht gekregen om de tankdivisie zo lang mogelijk op te houden want het geallieerde leger in Normandië was net geland en nog zeer kwetsbaar. Een goed uitgeruste en getrainde tankdivisie had in principe genoeg slagkracht om ze terug in de zee in te jagen.

In Tulle waren de bezetters al compleet verjaagd en de Duitse divisie kreeg dan ook de opdracht om deze stad te heroveren. Dat laatste was niet nodig want de stad was al ontruimd door het verzet voordat de Duisters arriveerden. Dit gebaar stond echter een bloedige vergeldingsactie van de SS divisie niet in de weg; honderden mannen werden opgeknoopt.

Weer op weg naar het Normandië kwam één van de SS generaals in handen van het verzet waarna de divisie een klopjacht op poten zette. Toen dit niet snel tot succes leidde, omcirkelde de leiding van de divisie op de kaart een dorpje even ten westen van Limoges; Oradour sur Glane.

715-20180905_101831

Op zaterdag 10 juni 1944 naderden de mannen van de SS het dorp. Het was een zonnige dag en in Oradour stonden de mannen te wachten voor de distributie van de tabak toen de eerste SS-ers het dorpsplein opreden. Daarna ging het allemaal heel snel en volgens een draaiboek dat werd gebruikt bij het vernietigen van dorpen in Rusland.

Alle inwoners werden verzameld, waarna de mannen van de vrouwen werden gescheiden. Niet veel later werden de mannelijke inwoners doodgeschoten. De vrouwen en kinderen werden vervolgens in de kerk opgesloten, die werd opgeblazen, en de rest van het dorp werd verwoest. In een paar uur werd een compleet dorp met koelbloedige efficiëntie verwoest. 642 mensen vonden die dag de dood, slechts zes dorpelingen wisten te ontsnappen.

Het dorp is na de oorlog een kilometer verder opnieuw gebouwd. Wij bezochten het dorp op een warme dag in augustus. In 1999 is er een ondergronds herinneringscentrum gebouwd met een enorme parkeerplaats.

Het dorp is redelijk groot en het is inderdaad zo dat je het gevoel krijgt dat de bewoners plots zijn verdwenen. Wat natuurlijk ook zo is. De auto van de dokter staat nog midden op een plein, de naaimachines in de winkel en in de garage staan auto’s. Je wordt er heel droef van. De meeste gevels staan nog rechtop, maar de rest van de huizen is compleet verwoest.

Ook de tramrails en bovenleidingen zijn nog intact. Deze tref je vlakbij het kerkje, daar waar de vrouwen en kinderen de dood vonden. Indrukwekkend is ook de begraafplaats.

703-20180905_095110

Ook al is het al meer dan een halve eeuw geleden, de geschiedenis van Oradour is nog niet helemaal voorbij. Eén van de grote onbeantwoorde vragen blijft waarom de SS dit bloedbad heeft aangericht. Dat is nog altijd niet duidelijk. De SS divisie heeft lang in het oosten gevochten.

In Rusland was het uitmoorden van een dorp voor de Duitsers routinewerk. Je zou kunnen zeggen dat deze manier van oorlog voeren een soort van gewoonte was. Maar dat verklaart nog niet waarom de SS juist Oradour uitkoos. Het dorp stond niet bekend als een bolwerk van verzet. Het blijft voorlopig een raadsel waarom juist dit dorp werd uitgemoord.

2018 Frankrijk – Sarlat la Canéda

Het was heerlijk, rustig en stil tijdens ons verblijf nabij Domme. Een nieuwe dag, een nieuwe uitdaging. Wij rijden binnendoor naar Sarlat, het is maar een kort ritje van 15 kilometer. De op één na mooiste stad in de Perigord Noir. En echt het is een prachtige plaats als je steegjes en super smalle weggetjes en oud, middeleeuwse panden houd. Alles op en in elkaar gebouwd. Over het algemeen wel super fraai opgeknapt.

IMG_2640Een ideale plaats om foto’s te maken. Erg leuke doorkijkjes en grappige momenten om vast te leggen.

We waren er al vroeg en dat is maar goed ook. Rond de middag loopt de stad helemaal vol en is het schuifelen geblazen.

595-IMG_2555We besluiten niet te blijven overnachten op een overigens prima plaats. Maar … het is erg warm. We staan in de zon en de airco in het Ducatootje geeft een aangename verkoeling 😂.

We rijden uiteindelijk ongeveer 150 kilometer naar het noorden en komen aan in Oradour sur Glane. Wat zich hier heeft afgespeeld is minder plezierig.

2018 Frankrijk – Domme

Zestig kilometer naar het oosten komen we in Domme. Langs de route zien we prachtige kastelen, landhuizen, burchten en andere fraaie bouwwerken.

Afbeeldingsresultaat voor CastelnaudCastelnaud is een kasteel gelegen op ongeveer 10 kilometer van Sarlat, in Castelnaud-la-Chapelle en het stadje Domme.

De naam is herleidt van Chateau nouveau, hetgeen ‘nieuw kasteel’ betekent.

Uit historische bronnen blijkt dat het kasteel gesticht is in de 12e eeuw na Christus. Aan het begin van de 13e eeuw woonde Bernard de Casnac in het kasteel. In naam van het Katholieke geloof werd het kasteel in het jaar 1214 veroverd door Simon de Montfort, die vanuit de Katholieke kerk de taak had gekregen om de Katharen uit te roeien. Door de verovering was het kasteel zwaar beschadigd. Er werd besloten om het fort te herbouwen.

In 1966 werd kasteel Castelnaud officieel aangemerkt als een Historische Site. Sindsdien is het kasteel onderworpen aan een reeks restauraties.

368-IMG_2104Bij Domme vinden wij een leuk plekje op een municipal camping direct gelegen langs de Dordogne. Het is hier prachtig kajakken of als je wilt, kanoën. Weet je het verschil?
De kano werd uitgevonden door de indianen. Je zit op je knieën en je hebt één peddel. In een kajak ga je zitten en vaar je met een dubbele peddel. De kajak werd voor het eerst gebruikt door de Inuit.

Vanuit Domme wandelen we naar de mooiste plaats van Frankrijk te weten La Roque-Gageac…. Je echt … dat staat in de folders… Nu eerlijk, we hebben het gezien, het is ook een prachtige plaats.

Woningen, in verschillen lagen, in en tegen de rotsen aangebouwd, ingeklemd tussen de rotsen en de Dordogne. Hier bouwden de bisschoppen van Sarlat hun vakantiewoningen…

Het is er erg druk. Ook is er vandaag een leuke antiekmarkt waar je echt van alles kan kopen, kunst en kits, maar ook brocante en “echt” antiek.

451-IMG_2271De verkopers zitten heerlijk aan een lange tafel te genieten van hun lunch. Ze hebben alle tijd en de verkoop kan wel even wachten. Als je iets wil kopen moet je moet de waarde wel goed in kunnen schatten.

Op de terugweg lopen we over een vier kilometer lang pad langs de oever van de rivier, met diverse strandjes. Een prachtig pad, goed aangegeven.

Vanaf de camping spotten we in de vroege avond een aantal bevers en ijsvogeltjes. Die laatste scheren vlak boven het water om daarna op een boomtak boven het water te gaan zitten om te loeren naar een hapje. Een mooi gezicht bij het gladde wateroppervlak van de rivier.

583-IMG_2521

Morgen is het alweer 3 september. Nog één dag klauteren. Dan gaan we naar het stadje Domme. Het stadje ligt boven op een heuvel. Het is ruim twee kilometer redelijk stijl omhoog lopen. We zullen zien. Nu eerst nog even uitrusten van de dag van vandaag.

575-IMG_2500Domme wordt de Akropolis van de Perigord Noir genoemd. Het bolwerk is in de dertiende eeuw gebouwd door Filips III als verdedigingswerk tegen de Engelsen. Ook de Tempeliers hebben in deze stad geleefd.

Vanaf de camping is het dus 2,5 kilometer stijl omhooglopen via een geasfalteerde weg. Jammer dat het er wat druk is met autoverkeer. Je wordt zowat uit je vestje gereden en dat was al uit … want het is 30 graden..

Eenmaal boven genieten we van het prachtige uitzicht over de vallei van de Dordogne en de omliggende dorpjes waaronder La Roque-Gageac, waar we gister de mooie huisjes, kasteel en kerk in en aan de rotsen hebben bezocht.

In eerste instantie loop je over de stadsmuur naar het dorp, vandaar de mooie uitzichten. Eenmaal in het dorp kan je echt genieten van zeer oude gebouwen, die deels al zijn gerestaureerd. Een mooi Hotel de Ville, een prachtig gemeentehuis en natuurlijk ook de restanten de Porte des Tours, waar mooie graveringen zijn te zien die door de Tempeliers zijn aangebracht.

Helaas is het inmiddels september dus van een bezichtiging kon geen sprake meer zijn 😁. Alles draait in deze streken om het toerisme in juli en augustus.

Na een paar uur rondgewandeld te hebben vertrekken wij naar beneden. Een heel smal, oud, bijna onbegaanbaar pad, verkort onze route aanzienlijk. Eenmaal thuis eerst maar een glaasje “sap”.

Voor het echt donker wordt, ook nog kijken of onze ijsvogeltjes en de bevers er nog zijn. En … jawel hoor, ze waren er nog!

 

 

2018 Frankrijk – Dordogne

Op donderdag 30 augustus vertrekken wij naar Bergerac. Ooit, heel lang geleden hebben we hier op doorreis eens één nacht gestaan. We herkennen er helemaal niets meer van. Het is druk in de stad en uiteindelijk kom ik via allerlei smalle straatjes bij de camping.

IMG_1886

Er is nog plaats genoeg op de camping.  Helaas is de receptie weer gesloten tussen 12.00 en 15.30 uur. Als je in de morgen rond 09.00 uur vertrekt dan arriveer je vaak in die periode. Ik ben misschien de enige die dit nog steeds erg lastig vindt.

Bergerac ligt in het gedeelte Périgord Pourpre. Het purper verwijst naar de druivenstreek waar de bladeren in de herfst paars verkleuren.

IMG_2093

Vrijdag hebben we de stad bekeken, van boven naar beneden en van links naar rechts. Een gezellige stad met ook veel fraaie vakwerkhuizen.

IMG_2038

 

Het oude recollectenklooster is inmiddels ingericht als wijnopslag, proeverij en verkoop bedrijf. De kloostergang is nog wel te bekijken. In het midden staat een nog eeuwen oude Annapauwlona boom.


Aan de noordkant van de stad zie je de Notre Dam, net buiten het centrum. Er staan nog diverse andere grote kerken en verder zijn er natuurlijk heel veel eet en drink gelegenheden.

Veel naamsbekendheid heeft de stad gekregen door Cyrano, ook al heeft hij hier nooit één stap gezet.

IMG_1923

Hij werd in 1619 in Parijs geboren en is na een schedelboring in 1655 in Sannois overleden. Toch zijn er voor dit heerschap in Bergerac twee standbeelden neergezet als dank voor de gratis reclame…

Tot slot, gewoon een leuk autotootje…

IMG_1978

2018 Frankrijk – Île d’Oléron

Inmiddels is het maandag morgen 27 augustus. Ik ga proberen om te rijden. De koppeling indrukken zou wel moeten gaan .. Gelukkig is alles goed, stevig verbonden. Het gaat redelijk. Hoopvol voor de komende periode, ook al is met enkele beperkingen. Lopen in het zand kan ik voorlopig wel vergeten en zwemmen dus ook.

Screen Shot 09-13-18 at 07.24 PMWe zijn onderweg naar een ander eiland d’Oléron. Helemaal aan de noordwest punt van het eiland is een camperplaats voor 175 campers. Als we er aankomen halverwege de middag is deze plaats driekwart vol.

Dus nog ruimschoots plek voor ons ducatootje. Een super plek.

Als eerste gaan we deze dag een stuk fietsen [en dat lukte prima] en de Vuurtoren bekijken. Deze is zwart-wit gekleurd in plaats van de vaak voorkomende rood-wit kleuren, wel apart.

IMG_1775

Saint Denis d’Oleron is een klein toeristenplaatsje, weinig winkels zijn om boodschappen te doen. Als je strandkleding zoekt of visgerei kan je hier wel terecht. Er is een groot tij verschil en bij laag water is het misschien wel een kilometer lopen voordat je de waterlijn bereikt. Er zijn erg veel mossel en oesterkwekerijen. Vele mensen zoeken bij laag water kokkels en andere schelpdieren.

Wat een wereld van verschil bij hoogwater. Dan is er een smal zandstrand en liggen de strandgasten hutjemutje…

Het is vandaag 28 augustus. Het fietsen gaat gelukkig goed. We maken een ommetje over de kop van het eiland en rijden door een gebied met viskwekerijen.

IMG_1831

Prachtige vogels kan je zien in de omgeving tussen La Douhet en Saint Georges d’Oleron. Het is mooi helder weer met een temperatuurtje van 30 graden ..

Ook de volgende dagen genieten we van diverse fietsrondjes. Leuke routes met diverse mogelijkheden om verschillende kleinere plaatsjes te bekijken.

IMG_1807

Eén ding hebben deze plaatsjes in ieder geval gemeen, er is elke dag in de morgen markt en dat is wel handig want er zijn in de dorpen nauwelijks winkels voor de dagelijkse boodschappen.

IMG_1789

Na deze intense kennismaking vertrekken we naar de Dordogne.

2018 Frankrijk – Normandië en Bretagne

Het is maandagmiddag als we thuis vertrekken naar de omgeving van Amiens. Een heerlijk rustige rit met alleen wat vertraging op de ring bij Antwerpen. We arriveren in het kleine plaatsje Conty [F] als de zon ondergaat, rond negen uur.

20180820_210521

De camperplaats is bijna vol. Zoveel campers hadden we de hele reis nog niet gezien. Er is op dit moment weinig “leven” meer in deze plaats. Gesloten, vervallen, te koop of te huur.

Op dinsdag rijden we naar Mortain op de grens Normandië met Bretagne. Het is een leuke oud Frans stadje wat we natuurlijk gaan bekijken.

Een toeristisch trekpleister in het stadje zijn de cascades, een grote en een  kleine. De camperplaats is eigenlijk gewoon de parkeerplaats in het stadje om daar een bezoek te brengen.

Het lijkt wel of we terug zijn in het Müllerthal 😁 De moeite waard om te bekijken. Elke keer weer een verrassing wat de dag brengt. Best wel leuk hoor dat “camperen”..

Woensdag rijden we weer binnendoor naar de zuidelijke kant van Bretagne. Onderweg komen we door plaatsen waar we zeker nog eens terug willen komen … Zoals bijvoorbeeld Figures. Zetten we op de lijst.

Screen Shot 09-12-18 at 11.08 AMAls we in het zuiden van Bretagne arriveren zoeken we een camperplaats op het schiereiland Quiberon, Bretons: Kiberen . Eerst passeren we Carnac om daarna aan te sluiten in de file. Er zijn blijkbaar meer mensen op het idee gekomen om hier naar toe te gaan.

Op het eiland rijden we via de westkust, de zogenaamde cote Sauvage en komen bij een grote camperplaats. Ondanks de drukte vinden we een leuk plek op 100 meter van zee.

IMG_1537Vandaag, 23 augustus, wordt het een eerste fietsdag, de eerste sinds lange tijd. We gaan naar Carnac en hopen daar enkele Menhirs te zien. We zien er eentje vlakbij de camperplaats van waar we vertrekken, die staat staat helemaal alleen, een beetje zielig.

Er ligt een mooi fietspad langs de rotskust om het hele eiland heen. De moeite waard, anders moet je langs de grotere weg rijden en die is erg druk. Als we uiteindelijk in Carnac komen is het wel even zoeken. Men schrijft hier op alle verkeers-, en richtingaanwijzers in de Bretonse taal. Ik wist niet dat ze ze hier een eigen taal hadden die ook officieel gebruikt wordt. Dat is even wennen, maar we komen toch op een plaats waar ze heel veel jaren geleden ruim 3.000 Menhirs hebben neergezet.

In mooie lange rijen. Het is niet duidelijk waarvoor ze ongeveer 4000 jaar voor Chr. zijn neergezet. Wellicht hadden ze een religieuze betekenis, maar mogelijk hadden ze ook een astronomische betekenis. Zowel de Kelten als de Romeinen en de Christenen hebben ze ieder voor hun eigen geloof gebruikt.

IMG_1500Nog even een opfrissing: een Menhir is één enkele, staande steen. Dolmen zijn twee staande stenen met een derde steen als dak er op. Een rij dolmen wordt een Allee couverte genoemd en een met steen en aarde bedekte dolmen is een grafheuvel en wordt een Tumulus genoemd. Na twee fietsdagen hebben we alle soorten gezien.

Op de terugweg neemt de wind toe. We krijgen wat spetters, maar verder blijft het gelukkig droog. Dat weer zijn we niet meer gewend sinds ruim twee maanden van droogte en warmte. Overigens waren het ook gelijk de laatste spetters.

IMG_1573

Gisteren hebben we een prachtige zonsondergang gezien. De foto spreekt voor zich denk ik.

Morgen is het 24 augustus. Nog één fietsritje naar de zuidelijkste punt van het eiland om een bezoekje te brengen aan het vissersplaatsje Quiberon.

We hebben er zin in en vertrekken met het mooiste weer voor een rondje om de zuid. Quiberon is meer een toeristenplaats dan een vissersplaats. Als je via deze plaats naar de oostkant van het eiland gaat, kom je wel steeds meer zandstranden tegen en veel campings.

Zo te zien is er overal nog plaats genoeg, ondanks dat het druk is. Het zijn wel de laatste vakantieweken van met name voor de Fransen.

IMG_1709Een beetje slenteren, een beetje fietsen, wat eten, wat en drinken en voor je het weet is ook zo’n dag snel voorbij. We zijn nu zo’n beetje op elke plaats geweest van het eiland. De afsluiting is een cirkel van menhirs, deze staat ook ongeveer in het midden van het eiland, heel apart 😉

De volgende dag vertrekken we richting Abigny, een plaats in de omgeving van la Roche sur Yon. Ondanks dat de afstand niet zo groot is, heeft het best lang geduurd voordat we Vannes voorbij zijn gereden. Blijkbaar gaat iedereen de zelfde kant uit. Alles staat vol en alles staat stil.

IMG_1738In Aubigny staan we op een camping voor het weekend. Alles weer opladen, met name de accu’s voor de fietsen. Dat is zo’n beetje het enige wat we niet zelf kunnen als we geen 220 V hebben..
Door een ongelukkige manoeuvre heb ik een teen ernstig bezeerd. Ik kan je zeggen dat dit zeer onaangenaam is…

Kortom, het is nog maar de vraag hoe snel we deze plek kunnen verlaten, lopen is even niet mogelijk.

2018 In de verte, Telgte, Ahaus en Kalkar.

Omdat het niet helpt om thuis te blijven zitten en wachten op de maandag, besluiten we zaterdag aan het eind van de dag naar Lottum te rijden.

20180728_192535Daar blijven we het weekend en genieten daar van de rust. Ook hier is het niet druk. Nadat afgelopen zaterdag onderweg een klein buitje is gevallen, is het in Lottum nog kurkdroog. Het is zeker al twee maanden droog en erg warm. Alles is dor en droog. Er is nergens meer groen gras te bekennen. Het is heel bijzondere weer periode voor Nederlandse begrippen. Als we maandag vertrekken is het al weer ruim 30 graden en een strak blauwe lucht. Dit weertype kom je het meest tegen in het zuiden van Frankrijk of nog lager in Europa.

20180730_195650Telgte is onze nieuwe bestemming. We rijden dwars door de oude stad Münster om daarna via een smalle weg dwars door militair gebied te rijden en bij Lauheide aan te komen. Op deze grote camperplaats bij het gelijknamige bosrestaurant kan je zeker met 100 campers staan. Helaas is het restaurant al vanaf 17.00 uur gesloten. Net te vroeg voor onze plannen … We staan er vandaag zeker met vijf wagens. Jammer dat fietsen er nu nog niet mag want dat kan hier grandioos. En we gaan zeker nog een keer terug voor een fietstocht naar Münster. Nog een tip voor de grote, steeds langer wordende lijst…

Omdat we vrijdag al weer thuis moeten zijn, rijden we via een plaats dichterbij Nederland.

20180731_164108We stoppen bij Ahaus en plaatsen het Ducatootje op een grote parkeerplaats midden in het centrum. Het is een leuke stadje om te wandelen en te winkelen en een bezoek te brengen aan het slot dat omringt is door een mooie gracht met nu helaas groen gekleurd water.

In het centrum staat de Kirche St. Mariä Himmelfahrt, een katholieke kerk waarvan alleen de toren is blijven staan. De toren is uitgebreid met een wel heel bijzonder bouwwerk.

Een groot rechthoekig betonnen gebouw rondom voorzien van zeer veel kleine ramen met daarin kunstige schilderingen en glas en loodpatronen. De foto’s zeggen genoeg denk ik.

Morgen is het al weer 2 augustus en gaan we naar Kalkar, net tegen de Nederlandse grens aan, maar nu ter hoogte van Nijmegen.

Kalkar is voor velen van ons, sorry, voor de iets ouderen, nog een heel bekende en soms beladen naam. Over het hoe en waarom is het een en ander opgezocht. Zeker niet volledig, maar het geeft een aardig overzicht waarin een overheid en vele anderen faalden..

Midden jaren zestig zijn er afspraken gemaakt tussen Duitsland, België en Nederland voor de bouw van een snelle kweekreactor. In 1972 is besloten een prototype te bouwen. De geschatte totale kosten voor de oprichting bedroegen toen ca 1,5 miljard Duitse Marken.
De bouwwerkzaamheden begonnen in 1973. In de jaren 70 en 80 was het plaatsje Kalkar vaak in het nieuws door de vele protestmanifestaties die er gehouden werden tegen de kerncentrale. Meer dan 1000 aannemers namen deel in dit project. Vanwege wijzigingen in de toezeggingen, vergunningen en technische voorschriften, werd de bouw behoorlijk vertraagd. Door deze bouwvertraging, inflatie en rente liepen de kosten op van circa 1,7 miljard tot 8 miljard DM. Oftewel gewoon 5x duurder dan geraamd.

Vanaf 1973 betaalde iedere consument van stroom in Nederland 3% heffing over de elektriciteitsrekening. Deze zogeheten Kalkarheffing was het begin van een brede antikernenergiebeweging in Nederland.
Politieke verschillen en de kernramp van Tsjernobyl in 1986 brachten vertraging in het verloop van de vergunningverlening. Het bouwwerk was bouwtechnisch klaar en werd vanaf 1986 in pre-nucleaire staat in bedrijf gehouden. Door het koelmiddel natrium en de benodigde warmte om dit vloeibaar te houden, ontstonden jaarlijks ongeveer 105 miljoen Duitse Marken aan kosten.

De splijtstofelementen lagen klaar om te worden afgehaald in Hanau en in Mol. Waren wij daar ook al niet langs gekomen …
De centrale zou volgens het zogenaamde broedproces nieuwe splijtstof aanmaken, voornamelijk plutonium-239. Het exploiteren van een dergelijke reactor brengt een risico met zich mee, omdat plutonium-239 behalve voor energie-opwekking ook kan worden gebruikt voor de vervaardiging van kernwapens. Om profijt te kunnen hebben van het broedproces, is opwerking van gebruikte splijtstofelementen noodzakelijk en hierbij kan het plutonium relatief eenvoudig onttrokken worden.

Voor risicovol werd ook de beoogde koeling van de reactorkern door middel van vloeibaar natrium aangezien. Dit is een hoogst reactief metaal dat spontaan tot ontbranding komt bij contact met zuurstof. Een eventuele brand in het natriumcircuit had volgens bepaalde deskundigen vrijwel niet geblust kunnen worden en zou mogelijk tot een ramp hebben kunnen voeren van de orde van de
• De gebruiksaanwijzing van de kerncentrale staat in ruim 10.500 A4-ordners beschreven
• Voor bedrijfsuitvoering waren er 205 splijtstofelementen met 34.030 splijtstofstaven (uit 88 km holle buizen vervaardigd) benodigd
• In een splijtstofelement bevonden zich 166 splijtstaven die met brandstof-tabletten (uranium-plutionium-mixoxide) gevuld waren
• De totale hoeveelheid reactorkoelmiddel (natrium) was 1.200 ton
• De totale hoeveelheid plutonium (bij inbedrijfname) zou 1.150 kg zijn geweest
• De totale hoeveelheid aan uranium zou 16.360 kg zijn geweest.

Sedert 1985 weigerde de deelstaat Nordrhein-Westfalen de drie laatste vergunningen af te geven. Deze jarenlang aanslepende situatie bracht de financiering van het hele project in het gedrang. Eén en ander vond ook plaats in een context van aanhoudend protest gericht op de veiligheid van dit type reactor.

In maart 1991 kondigde de Duitse regering aan het project te beëindigen. Op 21 maart 1991 werd door minister de definitieve stillegging bekendgemaakt.
WunderlandHet complex werd in 1995 voor 2,5 miljoen euro verkocht aan de Nederlandse ondernemer Hennie van der Most, die de overbodige metalen onderdelen er uit liet slopen en er een pretpark in vestigde. Het vrijetijdcentrum met hotels en familiepark heette aanvankelijk Kernwasser Wunderland en werd in 2005 omgedoopt in Wunderland Kalkar.

Bron: Wikipedia en voor deze reisblog bewerkt en ingekort.

Als wij in Kalkar aankomen is het nog vroeg in de middag. De zon staat hoog aan de hemel en er is niet veel schaduw te bekennen. Het is een groot terrein, omgeven met bomen en struiken. Voor deze gelegenheid hebben ze de prijs voor een overnachting ook verdubbeld naar € 7.50. Op zich niet bijzonders, maar er is dan ook helemaal niets …

1533204119239Het is ruim 35 graden en wij zoeken de schaduw van het ducatootje op en proberen gelijk de sunblocker uit die we in Winterswijk hebben gekocht. En …. die werkt uit de grote kunst.

Aan het eind van de middag bekijken we het plaatsje waar nog wat middeleeuwse gebouwen zijn terug te vinden.

De grote kerk in het centrum is werkelijk prachtig en ingericht en verfraaid met vele “drie-luiken” met schitterende houtsnijwerken.

In de Kalkar vinden we ook het brauhaus Kalkarische mühlen. De openingstijden zijn van 10 tot 18.00 uur, met uitzondering van vandaag.

IMG_20180802_195025_016

Gesloten, het is te warm… Jammer dan maar op zoek naar een traditioneel biertje en ….. gevonden. En echt … het was de eerste.. en niet omdat ze niet lekker zijn

20180802_173142

 

 

 

 

Vrijdag, 3 augustus rijden we naar huis zoals gepland. Ondanks de bijzondere twee weken, is dit toch een geslaagde reis geworden.

IMG_0992

 

2018 Berdorf

De zon staat hoog aan de hemel als we vertrekken uit Han en rijden naar Luxemburg. Het is heerlijk rijden door het lage berglandschap. Er is ook nauwelijks verkeer, ondanks dat we nu toch midden in de zomervakantie aan het rondtoeren zijn.

20180723_181035Het idee is om het Müllerthal te bezoeken. Lang geleden hebben we daar eens een korte wandeling gemaakt toen we ook de stad Trier bezochten. Dat heeft indruk gemaakt … Net ten noordwesten van Echternach ligt Berdorf er moet daar ook een camperplaats zijn. Als we arriveren is er nog exact één plaatsje vrij van de acht aanwezige plekken. Genoeg voor ons …

Gelijk maar neergezet, heerlijk vol op in de zon, maar er zijn aan de andere kant van het pad wel bomen aanwezig voor de broodnodige schaduw. Naast deze plek ligt een camping. Ook daar even wezen kijken, maar er blijkt nog slecht één vrije niet gereserveerde plaats te zijn. Daar wil je grootste vriend niet neerzetten, schuine, ongelijke en een smalle plek waar je niet in kan rijden… Kortom we zijn blij met een plekje in de zon. Ook vandaag komt de temperatuur ver boven de 35 graden uit.

20180723_135618Ik ontvang bij aanmelding de gevraagde wandelinformatie en koop er gelijk een mooie wandelkaart bij. Nu begrijp ik ook waarom het hier zo druk is.

We staan nog geen 200 meter van de prachtige klimrotsen, trappen en spelonken, schaduwrijke wandelpaden en rotspartijen vandaan.

Zodra je daar bent kan de vele kilometers naar links en rechts wandelen en klauteren. Dat mijn conditie niet meer al te goed was ervaar je dan ook heel direct.

Maar het was dan ook een uitdaging en die is ook overwonnen 🏔️

Net nadat we in Berdorf aankwamen zagen we diverse gemiste oproepen. Waar we bang voor waren, maar menselijker wijze niet was te voorkomen, is gebeurd. We besluiten op de donderdag weer thuis te zijn en kijken wel of en wanneer we mogelijk nog een paar dagen weg gaan.

IMG_1001Berdorf is een fantastische plek om nog eens naar terug te gaan. Dat staat dus weer genoteerd in dit grote boek.

IMG_1286

 

Om niet in één keer naar huis te moeten rijden, reizen we via Geldern naar Hardinxveld.

Ook in Geldern was het op de camperplaats Am Holländischer See warm en rustig. De stad opnieuw verkend en vrijdag de laatste 125 km naar huis.

2018 Han sur Lesse

IMG_20180720_144426_385Best vreemd eigenlijk, het heeft iets van een nieuwe start. En … het is nog wennen ook. Het is niet het gemakkelijkste half jaar geweest en toch kan het nog veel ernstiger aflopen dat is helder. Ik zal het onderwerp hier verder laten rusten.

We starten een nieuwe trip. Het is warm weer, een extra reden om in de avond te vertrekken. We rijden naar Leopoldsburg in België, lekker op ons gemak, binnendoor. Een camperplaats langs de jachthaven is ons doel en we kunnen een plaats uitzoeken op het grote lange terrein. Het is stil, heerlijk rustig. Halverwege de nachtrust wordt ik gewekt door een grote kreet “hij doet het niet meer”. Nu blijkt de cassette van het toilet echt geheel defect te zijn. Zomaar in eens!? Zonder werkende cassette is geen optie, dus in de vroege morgenuren gebeld naar verschillende bedrijven. Nog niet eenvoudig aan zo’n apparaat te komen. Maar gelukkig, net onder Eindhoven is er nog één gevonden. Wij weer heerlijk terug, lekker binnendoor, tot de eerste wegomlegging die op Belgische wijze is aangegeven. Ofte wel de verder bewegwijzering ontbreekt. Uiteindelijk komen we een tunneltje tegen “maximale hoogte 2.70 m”. Dat is net 2 cm te laag …😀. Weer terug en uiteindelijk komen we aan in Hapert bij de firma van Eijk . Die heeft keurig een cassette apart gelegd en na wat aanpassingen vertrekken we richting Han. Weer lekker binnendoor, maar nu ging het toch een stuk eenvoudiger. We passeren de Zilvermeren nabij Mol, een prachtig gebied met veel fietspaden. Lag hier nu ook een kerncentrale of had het met een kernreactor te maken …?

20180719_163315In Han vinden we een leuke kleine camping met een prachtige campingbaas. Een gezellige man die vaak even een praatje komt maken, maar ook snel onder in indruk raakt als het wat drukker wordt. Hij is al op de hoogte van onze komst 👍

We ontmoeten hier Gert en Tilly en genieten van de komende dagen van veel zon en hoge temperaturen.

20180722_195249Eerst nog even wat historische feiten van deze omgeving en plaats. Han sur-Lesse heeft door de eeuwen heen verschillende namen gehad. Vanaf 1139 heette het dorpje Ham, vanaf 1266 Han Sur Lesche, vanaf 1465 Han Sur Lece en vanaf 1528 Ham sur Lez.

Zoals de naam het zegt, ligt het dorp aan de rivier de Lesse. De Lesse heeft in de buurt delen van het kalksteenmassief weggesleten en zijn grotten ontstaan zijn. Deze grotten, wereldwijd bekend als de grotten van Han.

20180720_190829-e1533475467226.jpgDe camping ligt langs de oevers van de rivier op circa 300 meter van de grotten.

Een honderdjarige tram brengt je naar de ingang van één van de mooiste grotten van Europa. Ontdek de indrukwekkende zalen in een geheel nieuw licht en laat je betoveren door hun magie. Maak een onvergetelijke reis in de tijd en ontdek de enorme Koepelzaal en de Draperieënzaal met magische weerspiegelingen.

De laatste keer van ons bezoek was al snel meer dan 40 jaar geleden en toen kwamen we de grot uit in een bootje…

De Grot van Han, een uitzonderlijke constructie dankzij de schoonheid van de kalkafzettingen en de uitgestrektheid van de zalen, gevormd door de Lesse die haar volledig doorkruist, heeft sinds meer dan 250 jaar al bijna 30 miljoen bezoekers ontvangen.

We bezoeken het museum waarin het werken en wonen in dit deel van België prachtig te zien is.

Bijzonder dat op zo’n klein oppervlak zoveel te zien is. De moeite waard om te bezoeken.

Bij de parkeerplaats nabij de ingang van de grot is een groot grasveld. Dit wordt gebruikt voor evenementen. Dus dacht ik “ik ga ook een evenement organiseren.

Een dronevlucht 🛩️. Die kan bij mij ongewild een eigen leven gaan leiden zonder te zien wat er gebeurd.. zo gezegd zo gedaan. Na enkele bedieningsoefeningen stijgt de drone en stijgt en stijgt totdat ik ‘m nauwelijks nog zie om daarna te verdwijnen over de bomen naar …… Tja waar naar toe. Pleite, pech … Zo’n mooi apparaatje gewoon weg, dat kan toch niet. De afstandbediening werkt dus echt niet …. De apparatuur reageert te traag, of ben ik te snel? Zonder geluk vaart echter niemand wel. Na twee uur zoeken vind ik ‘m aan de bosrand op een groot weiland, waar op een groot kinderkamp wordt georganiseerd. Blij, uitgelaten een 100x een high five en een box met de toegestroomde  kinderen was ook weer leuke ervaring.

20180722_195409En nu… dus eerst nog maar even verder oefenen op een nog groter terrein.

Inmiddels is het maandag 23 juli  en gaan we verder, ergens in Luxemburg een plekje zoeken.

2018 Duitsland – Geldern

Inmiddels is het zaterdag 14 april geworden. De laatste stop, voordat we weer naar huis moeten, is Geldern. Een niet onbekend plaats voor ons. Inmiddels bezoeken we deze plaats voor de 4e keer.

P1290115We staan zelfs alleen op deze mooie en grote camperplaats. Als het weer mee zit gaan we nog een rondje fietsen in de omgeving. Of dat lukt …. daarover later  meer. Er wordt regen en onweer voorspelt… en dus eerst nog maar even opzoek naar “ons” Balkan restaurant. Dat blijkt helaas tijdelijk of misschien ook wel definitief gesloten. Erg jammer voor ons [en waarschijnlijk ook voor hun?], maar gelukkig hebben we nog een ander, zeker niet minder, Balkan optrekje gevonden. Het kan zijn dat het eerst noemde restaurant de concurrentiestrijd niet heeft overleeft ….

P1290144Na een online dienst hebben we de fiets gepakt en is route groen de eerste keuze geworden. Schitterend hier.

Veelal kleine smalle weggetjes die voeren door een sterk wisselend landschap. Het meest bouwland, er is net ingezaaid, soms zie je de koeien in een open stal staan. Dan heb je gelijk ook mest voor het bouwland, een prima combinatie. De bewegwijzering is min of meer dramatisch deze rode route Het zal wel aan ons liggen, maar de kaart is nauwelijks te lezen en heel erg veel borden zijn verdraaid of ontbreken. Leuke grap, maar knap lastig.

Al met al een prachtige dag met leuk speurwerk. De maandag rijden we de combinatie van de rode en de gele route. Nu meer door beschermd natuurgebied. P1290139Knap landingswerk voor deze gans. Ik hoor en zie hier vogels die ik niet herken qua uiterlijk en zeker niet qua zang.

P1290129Tja en dan, voor je het weet is het dinsdag. We moeten weer naar huis. We verheugen ons al weer op de volgende keer. Wanneer dat wordt en waarheen is nu nog onbekend. We zullen zien.

P1280868

 

 

 

 

 

Blijven jullie dan ook weer meelezen?

 

2018 Belgie – Thieu scheepsliften

In de plaats Thieu is een scheepslift gebouwd in het canal du Centre. Ook kan je daar nog de meer dan 100 jaar oude ascenseur nr 4 bewonderen.

IMGP6649Een scheepslift in een serie van 4 na elkaar liggende liften om samen met nog een gewone sluis een hoogte van bijna 75 meter te overbruggen.

IMGP6687Hier vlakbij ligt ook de nieuwe scheepslift die in één keer de totale hoogte kan overbruggen. Het oude deel van het kanaal wordt nu alleen nog voor toeristische zaken gebruikt. Twee keer per dag kan je met een rondvaartboot met gids via de oude liften naar beneden en met de nieuwe lift omhoog worden gebracht. Een prachtig stukje mechaniek. Wij staan op de kade langs het kanaal en kijken toe wat er allemaal gebeurd.

20180413_213548

We staan op de plaats waar de grote boten kunnen aanmeren. Als we aankomen staat er langs  de kade  nog maar één camper. Last in de avond staan er  uiteindelijk wel 15 om te overnachten.

Tot slot nog een link waarin de heel veel informatie kan lezen vanuit de interessante website. Daar is uitgebreid de bouw en werking van de scheepsliften bij Strépy – Thieu beschreven. Dat ga ik dus niet nog een keer doen …

Vermeldenswaardig is nog de verlichting van de oude scheepslift. Dit kleuren schouwspel krijg je er gratis en voor niets bij.

2018 Frankrijk – Le Hourdel

Aan de monding van de Somme ligt een klein plaatsje, met een heeeeel groot strand.

P1290037Nu dat is is oppassen, want als het hoog water is, zie je geen strand, alleen nog wat grind als bescherming tegen het wegspoelen van de ondergrond en de duinen. Maar, als het laag water is kan je eindeloos ver kijken en zie je zand, zandbanken en …. ook zeehonden.

P1280992De eerste dag spotten we er toch wel zo’n bijna 500. Natuurlijk net te ver weg om mooie foto’s te kunnen maken.

We hebben een plekje gevonden [weer het laatste] op een camperplaats midden tussen de duinen. Aan het eind van een doodlopend pad is een gedeelte van de parkeerplaats speciaal gereserveerd voor campers. Er zijn geen voorzieningen, maar die hebben we bij ons… dus staan we er prachtig. Het is 50 meter lopen naar het strand en gewandeld dat we hebben …. heerlijk.

P1290092Het is ook geweldig mooi weertje en hebben dan ook kunnen genieten van een prachtige zonsondergang.

Maar ook aan het strand komt een eind en gaan wij weer via een grote omweg richting Nederland.

2018 Frankrijk – Monteuil sur Mer

Een stadje gelegen zo’n 20 km van de kust. Daar merk je overigens niets van. Sur Mer kunnen ze gerust weg laten.

P1280902

Wel een leuk stadje om eens doorheen te lopen. Echt Frans, veel staan winkels leeg of te koop, maar er wordt ook hard gewerkt om alles op te knappen. Er staan aardig wat oudere gebouwen en in die zin is het zeker historisch.

Zeker ook vanuit de periode van de eerste wereldoorlog is het een stad waar gewonden en mensen die moeten worden opgevangen een plaats vinden om tot rust te komen.

De stad ligt boven op een heuvel en is geheel ommuurd. Je kan boven op de muur, geheel om de stad heen wandelen. Je hebt er prachtige uitzichten naar de omgeving en ook een leuke blik op de gezellige stad. Restaurantjes genoeg, maar winkels zijn er nauwelijks. Wat op valt zijn de vele auto’s die parkeren in het centrum en er ook om er doorheen rijden, maar waar die naar toe gaan en rijden…..ons is het een raadsel.

P1280915Kortom leuk voor één of twee overnachtingen, lekker eten en drinken en weer naar een volgende stop.

We zoeken nu een plaatsje aan de kust, ter hoogte van de uitmonding van de Somme. We gaan het zien … Inmiddels is dan al weer de 10e april als we er naar toe rijden. Dit voor de statistieken..

2018 België – Vredesroute’s

Vanuit Ieper is de opstap naar deze fietsroute eenvoudig. P1280773Deze start in het centrum van Ieper. De vredes route loopt ongeveer op de frontlijn die in een boog rond Ieper lag.

We zien nu een mooie natuur, wisselend boslandschap, door fraaie golvende landschappen maar ook voert de tocht langs vele tientallen begraafplaatsen van de geallieerden. We passeren er vele, groot en nog groter.

P1280736Met zijn 11.956 graven is Tyne Cot Cementery de grootste Britse begraafplaats. Het Cross of Sacrifice torent hoog boven het maaiveld en staat bovenop een Duitse bunker.

We hebben overigens ook één Duitse begraafplaats gezien, het Studenten Soldatenfriedhof. Drieduizend studenten zijn hier gesneuveld. Ze hadden zich als oorlogsvrijwilliger aangemeld.

Op deze begraafplaats liggen meer dan 40 duizend Duitse soldaten begraven. Bijna 25.000 zijn op deze plaats begraven in een massagraf en konden niet worden geïdentificeerd. Voor de studenten zijn speciale stenen met hun namen geplaatst.

Overal langs de route vindt je informatieborden waarop bijzondere gebeurtenissen zijn beschreven. Zeer informatief. Je weet het wel, maar niet zo indringend als ze je het hier op deze plaats laten zien. Alles, ook nu nog, na 100 jaar, ademt de sfeer van deze verschrikkelijke gebeurtenissen. De klaprozen, die eens de velden versierden zijn symbool voor de gebeurtenissen en de vrede die er uiteindelijk op volgde. Het waren de enige bloemen die te zien waren op het slagveld. Veel soldaten uit de Gemene Best en andere landen, Canada, Groot Brittannië, Schotland, Australië, Nieuw Zeeland, Frankrijk enzovoorts. hebben hier gevochten en zijn hier ver van huis gesneuveld. Ze liggen begraven in begraafplaatsen die door internationale organisaties worden onderhouden.

Bij “Hill 60” worden de verhalen vermeld van drie Australische bataljons geheel bestaande uit mijnwerkers. Deze werden daar ingezet om onder de loopgraven van de Duitsers, gangen te graven en daar weer mijnen in te plaatsen. Er werd soms jaren gevochten om 200 meter grondgebied, met vele duizenden slachtoffers. Dan verloren de Engelsen en wonnen de Duitsers om daarna weer door de Canadezen te worden verdreven. Zo ging het maar heen en weer. Ook werd er veel gifgas gebruikt. Er bestaat ook een gifgasroute. Er wordt gesproken over een oorlog boven en onder de grond. Als je dit allemaal op je in laat werken, komt toch de vraag weer boven “Wat hebben wij hier nu van geleerd ?”.

De tweede route maken we buiten de voormalige frontlijn om. Het is een mooie omgeving om doorheen te fietsen. Licht glooiend en als het weer dan ook nog mee zit? Juist .. dan ..

De derde route rijden we volgens de fietsknooppunten kaart. Een handige manier om de omgeving te verkennen. Nu gingen we naar het zuid-westen, richting het Heuvelland. De Vlaamse bergen. Soms met een stevige klim. Wat extra power helpt. We komen langs de commandobunker Kemmel.

Op de documentatie staat “Een unieke erfenis van de koude oorlog”. We zijn weer in een andere oorlog terecht gekomen. Begin jaren vijftig, in het tijdperk van de koude oorlog, bouwde het Belgische leger in de Kemmelberg een geheime commandobunker. Tijdens deze periode, zo tot de jaren negentig, was deze bunker strikt geheim.

Met de val van de Muur verloor de bunker zijn militaire nut. De bunker is één van de best bewaarde geheimen van de Belgische defensie. Tot nu toe !! Sorry ik kan het niet helpen hieraan bij te dragen …

Het is nog steeds mooi weer. We hebben besloten het weekend over te blijven op deze plaats. De omgeving is leerzaam, mooi en er is volop gezelligheid in de stad. De laatste route rijden we in noord-westelijke richting om daarna weer in Ieper te arriveren. Opnieuw een mooie tocht, met een scala aan bezienswaardigheden uit de Groote Oorlog.

In Ieper wordt dit weekend het Internationaal Promotiefestival voor Circus en Straattheater georganiseerd. Er zijn 83 verschillende theatergroepen uit de hele wereld bijeen. Ze treden op in drie gebieden in de stad. Er zijn twee avond en twee dag programma’s. De zogenaamde “Gevleugelde stad Ieper” wordt jaarlijks georganiseerd. In de avond gaat dit gepaard met veel licht en vuur, drama en acrobatiek in de stad. Prachtig om mee te maken. Van 12 – 14 april 2019 is de volgende keer gepland.

Maandag is het weer tijd om te vertrekken. We proberen het stadje Montreuil te bezoeken, ergens in Noord-Frankrijk, langs de kust tussen Calais en Dieppe. Tot dan.

2018 België – Ieper

Niets, maar dan ook helemaal niets verloopt deze keer zoals gepland. IMGP6212Maar ja, uiteindelijk gaat het niet om de planning, maar gaat het er om wat wordt bereikt, wat je hebt gedaan en of je daar blij en tevreden mee bent. Nog belangrijker is dat in een redelijk of goede gezondheid kan doen. Dat laatste zou veel over te zeggen zijn, maar daarvoor is dit niet het juiste forum.

Voorlopig zijn wij vertrokken voor twee weken vakantie. De eerste stop is in België in de plaats Ieper. Een stad met veel historie, vooral als het gaat om de feiten van de eerste wereldoorlog die hier de “Groote Oorlog” wordt genoemd. Daar is erg veel over te schrijven, maar dan verwijs ik naar

andere boeken en het internet.

Iedere avond om 20.00 uur, weer of geen weer wordt er sinds 11 november 1928 de Last Post [traditioneel de laatste groet aan de gesneuvelden] uitgevoerd. Dit gebeurd bij het gedenkteken in de Menenpoort. Dit als teken van dankbaarheid aan hen die streden voor de vrijheid en onafhankelijkheid van België.

IMGP6221De Menenpoort is gebouwd op de plaats waar vroeger de Hangoart Poorte heeft gestaan. Tijdens de oorlog stond er geen poort, maar het is wel de weg waarop velen naar het nabije front zijn gestapt om nooit meer terug te komen.

De bijna volledige rechte frontlijn vormde rond Ieper een boog, de [Ypres Salient] en er werd hier zeer zwaar gevochten. Meer dan 100.000 militairen hebben geen graf gekregen. De namen van bijna 55.000 soldaten zijn vermeld op de muren van de Menenpoort. Ik kan je vertellen dat het er zeer indrukwekkend uitziet. In deze link vinden jullie nog veel meer informatie van de vijf veldslagen rond Ieper.

Als we aankomen op de camping/camperplaats blijkt deze bijna geheel gereserveerd is. Gelukkig nog één laatste plaatsje gekregen waar we drie nachten kunnen staan. Het komende weekend is er een enorm groot festijn in de stad. Wat precies gaat gebeuren wordt me nog niet duidelijk, maar dat het druk wordt is duidelijk.

IMGP6299Een eerste verkenning. Het is 10 minuten lopen tot het centrum, een stortbui met onweer brengt ons later weer terug op de standplaats van ons mobiele huisje. Morgen mogelijk een fietstocht en naar de poort en de vrijdag middag eens kijken wat voor spektakel er opgevoerd gaat worden. Nu worden er overal hekken geplaatst en podia gebouwd… Voorlopig gaan we eerst nog een koude donderdag beleven met later naar de vrijdag toe nog vorst… Eens kijken hoe het met de vorstbeveiliging gaat.

 

 

2017 langs Jena

Luther2017Logo_auf weiß.jpg.254810Jena, 500 jaar reformatie. Naast dat er van alles over de stad Jena is te schrijven beperk ik me op dit moment tot een kort verhaal over de stad in relatie tot de reformatie.

Een authentieke locatie van de reformatie ligt in Jena: Het karmelietenklooster aan de Engelplatz juist op tijd voor het reformatiejubileum is een kleinood ontstaan. Onder de Engelplatz stond 500 jaar geleden het karmelietenklooster. Na haar secularisering werd het gesloten en keurvorst Johann Friedrich richtte een drukkerij in, waarin de Luthereditie van Jena werd gedrukt.

Screen Shot 09-15-17 at 04.04 PMHistorici en theologen kennen dit een veel grotere betekenis toe dan die van Wittenberg, omdat ze “rein Lutherdom” zou belichamen. Het volledige areaal is nu een idyllische plek om te pauzeren midden in de stad.

Je kan er doorlopen en zo een gevoel krijgen bij wat ooit een klooster was. Bovendien worden de beide nog bestaande ruimtes nu als tentoonstellingsruimte gebruikt, die bij rondleidingen toegankelijk zijn. Zij geven een levendige indruk van gotische architectuur. Belangrijke onderdelen van de sacristie en kapittelzaal zijn bewaard gebleven.

Bijna vergeten: Ik zou nog een fotootje van onze huis-specht geven. Hierbij …

De opzet was om vanuit Praag via Chomutov, door het ertsgebergte en Chemnitz naar de omgeving van Weimar en Jena te rijden, maar …

We staan bij werkzaamheden aan een brug zeker een uur bijna stil. Net toen we aan kijken waren of er mogelijk toch nog een omweg was, begon het heel langzaam te rijden. Het begon ook steeds harder te waaien. Besloten om de weersvoorspellingen maar eens te raadplegen.

In Nederland geven ze erg veel regen en wind op voor de dag van vandaag en woensdag wordt er nog een schepje bovenop gedaan. Dat is niet zo leuk rijden. We besluiten dus door te rijden naar Bad Arolsen. We weten nog een leuke plaats aan de Twistersee.

20170911_192138

20170911_192100Door een instellingsfout van het elektrische bedieningspaneel raak ik wat van slag. Toch niet weer problemen met de accu? Een ontlading van 50 Ah? en nog een restcapaciteit van 2% geeft te denken. We besluiten op dinsdag maar gelijk richting Nederland te rijden. Daar weer alles geanalyseerd en vastgesteld dat het om een meetfout/instelling gaat. Resetten en opnieuw beginnen. Tot nu toe gaat het goed! Je blijft wel alert zo… maar niet echt grappig. Eerst nog maar een leuke foto van wat lekkers …

Dinsdagavond komen we met aardig wat wind, maar wel droog en weer veilig thuis aan. Net voor de storm zullen we maar zeggen. Na 5 vijf weken, maakt die ene dag ook niet uit. We hebben veel gezien en beleefd. Er is ook veel geschreven en er zijn enorm veel foto’s ….

Alle landen hebben prachtige ervaringen gegeven en zijn zo verschillend. Hoe westelijk je komt, hoe duurder, commerciëler, ongeduldiger, gehaast iedereen wordt. Het wordt wel steeds schoner, dat is wel wennen hoor! We hebben ons zeer thuis en ook veilig gevoeld in het oosten”. Misschien wel weer tot een volgende keer..

 

Tot slot nog een plaatje van de wisseling van de wacht in Praag.

 

 

 

 

 

2017 Zlatá Praha – Praag

Het is en blijft een bijzondere stad. Ik ga geen verhaal houden over de historie van de stad en omgeving. Wel heel interessant, maar daar zijn al boeken vol van geschreven. Anderen kunnen dat ook veel beter. Dat scheelt dus deze keer veel leeswerk.

Placa_Jan_PalachHet gedenkteken van Jan Palach op het Wenceslasplein is [tijdelijk] niet te zien. Ik zeg tijdelijk, ik hoop tijdelijk, want er zijn in de de periode 1969 -1990 veel pogingen gedaan door het toenmalige communistische bewind, om alles rondom de vrijheidswens en opstanden [Fluwelen revolutie] en zelfverbranding van de vrijheidsstrijder Jan Palach en later ook Jan Zadíc, die zich een maand na Palach ook in brand stak en stierf, weg te wissen en te vernietigen. Alles rondom het Museum gaat nu op de schop. Het is één grote bouwput en gelijk zijn ze ook het museum aan het renoveren. Het origineel was een prachtig bouwwerk en museum. Nog eentje uit de oude tijd. Maar niet getreurd, het vernieuwde zal ook wel weer mooi worden.

20170909_173836
In de stad vind je onnoemelijk veel prachtige gebouwen. Daarom komen er tegenwoordig [nog steeds] zoveel toeristen. Op dit moment wordt de stad overstroomd door Aziaten. Het krioelt ervan. In het verre oosten is nu net de winter voorbij. Men wil er eens uit denk ik…
20170909_105243Wij hebben een geweldige dag met super mooi weer. Tot ’s avonds laat in je shirt lopen is toch wel een uitzondering.

Uiteraard hebben we de belangrijkste plaatsen weer bezocht, voor de vierde keer of zo…, maar het blijft leuk. Van uit de camping, omgeving van Seberov, is het een korte busreis en een tripje met de metro en dan sta je voor het museum.
20170909_102029Eerst een forse wandeling en klim naar de Praagse Burcht, kathedraal en koninklijk paleis en diverse andere bouwwerken. Ook hier zijn tegenwoordig verregaande beveiligingsmaatregelen genomen. Iedereen die naar binnen wil moet door de scan. Dat betekent oponthoud en niet zo’n beetje ook. In een honderden meters lange wachtrij, sta je al gauw een paar uur.. Daar hebben we geen zin in.

20170909_120216Om 12.00 uur is het een uitgebreide wisseling van de wacht, die maar bekeken. Ook die is alleen vanaf buiten het binnenplein te bekijken. Dat doen duizenden toeristen, dus even dringen …. Van een afstand zie je ook genoeg en het principe en het gebeuren op zich is niet nieuw.

Uiteraard is het dringen geblazen op de Karelsbrug [Karlov Most], maar ook die blijft mooi, met standwerkers, muziekkanten en bedelaars.

Aan de noordkant van het oude centrum ligt de Joods wijk, museum en de oude begraafplaats. Alles is normaal op de zaterdag, de sabbat, gesloten. Maar nu, vanaf september tot april 2018 is ook alles dicht. Ook hier wordt gerenoveerd. Als je daarvoor naar Praag komt, heb je toch wel mooi pech.

20170909_173131Een prachtige dag en na ruim 12 uur wandelen, reizen, eten en drinken is het voor vandaag mooi geweest.

20170909_163906

De zondag blijven we lekker uitrusten, het is namelijk zondag en ook nog vakantie…

Maandag gaan we richting Jena, omgeving Weimar en Erfurt en zijn we weer in Duitsland.

 

 

2017 Jihlava

In de middeleeuwen is Jihlava een heel belangrijke stad geweest vanwege de zilvermijnen die hier waren. Al in 1235 waren Duitse mijnwerkers hier bezig de ertslagen te ontginnen. In 1300 was Jihlava na Praag de belangrijkste stad van het koninkrijk. Echter … door de opkomst in Kutna Hora, waar nog rijkere zilverlagen voorhanden waren, ging het neerwaarts met Jihlava. Toen het exclusieve recht tot het slaan van zilveren munten ook naar Kutna Hora ging, was het snel bekeken met de stad en raakte deze in verval. Tegenwoordig is het weer een industriestad met hoofdzakelijk textiel fabrieken en machinebouw.

A060224_TOM_JIHLAVA1N_NGelukkig zijn er nog veel huizen uit de gotiek, de Renaissance en baroktijd bewaard gebleven. Dit is dan ook de belangrijkste reden om de stad nogmaals te bezoeken. Inmiddels weten we ook dat er onder de oude stad nog een oude stad teruggevonden is. Deze stad ligt ruim 10 meter beneden het huidige straatoppervlak en heeft een omvang van meer dan 50.000 m2 en het gangenstelsel heeft een lengte van meer dan 25 km. De straten zijn iets meer dan 2 meter breed en bijna 3 meter hoog. Er is zelfs een ondergronds warenhuis geweest.

De zon schijnt en ziet er prachtig uit als we naar de stad vertrekken. Met openbaar vervoer reizen is hier prima te doen. Wel kan het erg druk zijn. Staan in de bus is heel gewoon.

20170905_151257In de stad is het nog rustig, tijd om eens alle straatjes te verkennen. Er moet nog veel gerestaureerd worden. Het centrum is relatief klein, nog voor een groot deel omringt door dubbele stadsmuren. Omdat ik op de blog alleen foto’s van de telefoon kan plaatsen is de variatie nog beperkt. Dus nog even geduld voor alle foto’s…

Het centrale plein is omringd door oude gebouwen, in het midden staan beelden en een fontein.

20170907_105610In het midden staat ook nog een groot echt bouwwerk uit de communistische tijd. Er zitten enkele grote winkels en de Mac in. Het is zo’n verschillend gebouw, midden op dat plein dat het ook wel iets heeft, maar hoe hebben ze dat daar nu kunnen neerzetten?

Wat leuk om te zien is, is de collecties die in dergelijke winkels verkocht worden. Zo is de variatie en keuzemogelijkheid  van mixers met mengkommen, eiersnijders, pollepels of tondeuses minimaal het vijfvoudige van een grote Nederlandse winkel is. Eigenlijk geldt dat voor alle producten. De kleding zou goed passen in de collectie van de jaren 50 en 60.

Na de middag zijn we benieuwd hoe het er hier nu onder de grond uitziet. Het gangenstelsel blijkt voor een klein deel te bezoeken zijn. Voor een rondleidingen moeten er minimaal drie personen zijn. Helaas is dat nog niet het geval dus blijven we even wachten.

20170905_141712Gelukkig komen er nog een Ukraïners aan die ook wel belangstelling hebben en de Engelse taal verstaan. Wij betalen omgerekend € 1,50 pp en krijgen een gids mee. Ze leest de informatie vanaf een papier, er is namelijk helemaal geen gids beschikbaar die de Engelse taal spreekt. Maar ze doet haar best en is heel enthousiast en dat is ook belangrijk. Er liggen die gangenstelsels in verdiepingen boven elkaar. 20170905_142455De gangen zijn gegraven voor de opslag van goederen, als schuilplaats voor de bewoners in de verschillende oorlogen en als stelsel voor de af-, en toevoer van water. Leuk is om te zien dat de water toevoer via holle boomstammen verliep.

Het is natuurlijk aarde donker in de gangen. In de tweede wereld oorlog hebben de Nazi’s experimenten gedaan om de wanden te behandelen met chemische stoffen. Nu nog steeds is daar het effect van te zien en kan je contouren van de gangen onderscheiden en zie je schimmen van personen. Aparte gewaarwording.

Weer boven gekomen maken we nog een rondje en besluiten nog een dag langer op de camping de blijven om de Zoo te bekijken.

Om eerlijk te zijn waren de verwachtingen niet zo hoog gespannen. Vanuit de stad zien we een bordje ZOO – 250 meter. Wij lopen, lopen en lopen, maar geen ZOO. Uiteindelijk komen we beneden [ de stad ligt boven] en vinden een kleine poort naar de tuin. Het woord senioren doet ook hier wonderen en gaan we zo rond een uur of elf ’s morgens de dierentuin in. We vallen van de ene verbazing in de andere. Het is een dierentuin ingericht naar werelddeel en dan niet alleen de dieren zijn daar zo ondergebracht, maar ook huizen, hutten, gebruiken en voorwerpen zijn daarin gesorteerd. Er is in een relatief klein oppervlak een enorme collectie bij elkaar gebracht. We moeten ons best doen om rond een uur of vijf alles gezien te hebben …. We waren echt onder de indruk hoe deze tuin is ingedeeld in een natuurlijke omgeving. Prachtig.

Een paar foto’s geven geen echt goede indruk, maar voor nu is er niet anders. De rest volgt later.20170907_153448.jpg

Tot slot werden we verrast door een erg leuke vogelshow waarbij een wel erg grote vogel met zijn vleugels mijn hoofdhaar wilden gladstrijken. Een enorme windverplaatsing geven deze vogels. Zijn spanwijdte is 2.40 meter!!

Een dag later dan gepland, maar het is de moeite waard. Kom je een keer in deze omgeving mis dan de dierentuin in Jihlava niet!

Vrijdag vertrekken we richting huis. Alleen niet naar Jena zoals eerst gedacht, maar naar Praag. Omdat het de komende dagen echt herfstweer gaat worden en we wilden gaan fietsen hebben we gekozen voor een andere afslag, Naar Praag. In deze omgeving is het de komende dagen naar verwachting nog droog en ruim 20 graden. De keuze is dus niet zo moeilijk.

We vinden een leuke sta plek in Seberov, opnieuw in een boomgaard. We hebben ook buren en die houden Ara’s in hun tuin. Daar treden ze mee op voor gezelschappen en zijn ook op TV te zien. Ze gaan te keer …. gelukkig slapen ze ’s nachts ook. Morgen naar Praag!

2017 via de Mala Fatra naar Jihlava

Vrijdag 1 september, een belangrijke dag voor de Slowaken. Zo belangrijk dat ze er allemaal een vrije dag voor hebben gekregen. De dag van de grondwet. Dan is alles in het gehele land gesloten. Niet zomaar even nog een winkeltje even open 8 en 10 of zo. Of een super die nog wat wil verkopen. Ook geen woonboulevard waar de winkels nog wat wil verdienen. Gewoon echt alles ligt stil. Nu dat lijkt ons vandaag ook wel wat. 20170901_155931Het is dertig graden en we besluiten vandaag maar eens vogeltjes te gaan kijken in de boomgaard op de camping. Hartstikke leuk als we de familie Specht, Boomklever, Gaal, Vink en Mezen weer op bezoek krijgen. Overigens best last om ze op de “gevoelige plaat” vast te leggen. Kortom een luie dag, net zoals vandaag voor elke Slowaak geldt, is dat ook voor ons.

Als jullie nog wat geduld kunnen opbrengen zal ik later nog wat spechten in meer detail op de blog zetten.

Op zaterdag gaan wij er weer vandoor. Omdat er gisteren een vrijde dag was is het extra druk in de dorpjes. Eerst nog de boodschappen doen, want ook zondag is alles gesloten. Op de zaterdag zijn de meeste winkels ’s middags ook gesloten. Op de doorgaande wegen is weinig verkeer, dat is dat wel weer prettig. Overigens komt dat ook door de tol die betaald moet worden als je hier op de doorgaande wegen rijdt.
Het einddoel is Mocovce, een plaats met enkele thermaal baden, gelegen in de uitlopers van de Hoge Tatra.

De weg er naar toe ging met een paar hindernissen. Enkele wegafsluitingen hebben tot gevolg dat we de bergen in gestuurd worden met extra smalle weggetjes. Zo smal dat het verkeer met verkeerslichten geregeld wordt. Verderop is de weg met gebroken betonplaten super slecht. Alles hobbelt uit elkaar. Straks eerst eens een inspectie uitvoeren. Als we bij de camping aankomen is die in beslag genomen door publiek waar harde “muziek” de boventoon voert. Een verzameling van meestal jeugd met in elke, soms heel mooi gepimpte auto”s met omvangrijke geluidsinstallaties. Wel leuk voor even, maar we besluiten hier maar niet bij aan te sluiten.

20170902_160730De eerst volgende camping is 60 km verder. We hebben nog tijd genoeg. Inmiddels trekt de lucht helemaal dicht en het lijkt wel of het nu al gaat schemeren. We komen bij een natuurkamp waar de meeste voorzieningen aanwezig zijn. Het Ducatootje plaatsen wij langs de rivier de Rajcianka en hebben uitzicht op de bergen. Wat moet een mens nog meer. Of de wandelplannen voor morgen ook doorgaan morgen hangt van het weer af. Voorlopig wordt er niet veel goed voorspelt.
20170903_125210We zullen het maar eerlijk vertellen zoals het is. Het heeft 36 uur lang onafgebroken geregend. Het is geen weer om naar buiten te gaan. Met andere woorden, hier moeten we terug komen als het beter is en gaan we alsnog de bergen in. Beren, Wolven, Wilde katten en vele andere wilde dieren moeten hier nog leven. Maar goed, wat in het vat zit …

Het vertrek uit de Mala Fatra is gepland op maandag. We gaan dwars door de bergen om over te steken naar de snelweg richting Trencin. Na 10 kilometer hebben wij die weg wel gezien en nemen de afslag naar Zlín. Een prachtige route, maar op het laatst moeten we toch via de oude betonweg Brno <> Praag naar Jihlava rijden. Die betonweg is een regelrechte ramp. Gelukkig wordt dankzij geld van de europese unie de weg in delen vernieuwd.

Halverwege de middag komen wij in Povov aan. Deze plek ligt net ten noorden van de stad Jihlava en heeft een camping die ze aardig aan het opknappen zijn. Ruim 25 jaar geleden zijn we hier ook geweest. Wat een geheugen hé? Er is overigens maar weinig wat ik me hier herinner om eerlijk te zijn. Alles is natuurlijk veranderd.

 

 

2017 Snina – Vysny Medzev – Košice.

Het beloofd een prachtige dag te worden. Volgens de eigenaar zijn er mooie fietsroutes. Nu is het lastig om aan een goede kaart te komen, dus rijden we maar wat uit het hoofd en wat we op een informatiebord hebben gezien. natuurlijk hebben we er wel een foto van gemaakt.

20170829_104133De eerst 5 km gaan stijl omhoog ruim 10%. Eénmaal boven houd het fietspad op en heb je echt een mountainbike nodig om verder te gaan. Iedereen rijdt hier op zo’n fiets dus daar was rekening mee gehouden bij de uitleg van de route.

We maken een heerlijk ommetje en bekijken bij de terugweg ook nog even de stad. Het is stil. Heeeel erg stil.

Het blijkt een nationale feestdag te zijn mbt de Slowaakse opstand tegen de Nazi’s in 1944. iedereen was vrij, alles is gesloten, het is 29 augustus. De stad is een echt typisch Oost Europa plaats. Recht toe recht aan. Weinig sfeer, natuurlijk wel een fontein en voldoende zitjes. Zoiets moet je gezien hebben, dan herken je het daarna overal in deze streken. Ik vind het ook wel iets hebben …

20170829_154748“Thuis” gekomen eerst nog een lawinebiertje om het af te leren en morgen gaan we weer verder. Enne …. niks geen twee vingers schuim, dit moet zo zijn.

Deze keer rijden we vlak langs de grens met de Ukraïne naar het zuiden en komen nog een paar houten kerkjes tegen. We bezoeken er één in Hrabova Roztoka. Het ligt bovenop een heuveltje aan het eind van het dorp. De laatste vijf kilometer wordt de weg heel erg smal, zeker niet meer dan drie meter. Gelukkig kan de enkele auto die we tegen komen nog wat uitwijken. Als je de bus tegen komt, kan je mooi achteruit rijden. De bus doet dat zeker niet. In alle kleine dorpjes komt wel de bus.

We rijden later via een hoofdweg nog door enkele plaatsen heen, waarvan Košice de grootste is.
20170830_151212Vandaag rijden we door naar Medzev. Daar ligt een leuke kleine camping die gerund wordt door “ex” Nederlanders. Onderweg passeren we een aantal townships waar de Roma woont. Niet plezierig om er doorheen te rijden. Bijna aan het begin of eind van elke plaats vindt je wel samenscholingen van Roma en hun armzalige huisjes, maar die in Jasov was heel erg groot. Het gebied wordt door ons als oorlogsgebied getypeerd. Half ver verwoeste flats en kleine woningen. Geen ramen. Werkelijk één echte puinzooi. Onbegrijpelijk dat hier mensen in deze omvang kunnen leven. Bij de grotere winkels in de dorpen staat minimaal twee man bewaking in en voor de winkel. Dat zegt genoeg.

20170830_150919

We besluiten op de camping Sokol drie nachten te blijven. Het is hier erg rustig. We zien al snel een paar bonte spechten ruzie te maken in de appelboom, direct achter het Ducatootje. Prachtig. Morgen weer een nieuwe dag wanneer we met het openbaar vervoer [bus] naar Košice willen gaan. Daarover later meer.

Košice. De stad wordt omringt door bergen met onuitsprekelijke namen. Als één van de eerste steden kreeg het stadsrechten toen het nog bij het Hongaarse rijk behoorde.De stad heeft tot een ander mogendheden behoort zoals de Hongaarse, Duitse, Tsjechoslowakije en de Slowaakse Radenrepubliek. Tijdens de tweede wereldoorlog werd de stad door Hongaren bezet en na deze oorlog werd het uiteindelijk toebedeeld aan Tsjechoslowakije. Na 1990, toen het land onafhankelijk werd kon het uitgroeien tot de, na Bratislava, grootste stad van Slowakije.

Tijdens het rijden rond de stad merk je pas weer de heksenketel van de verkeersdrukte. Dit verschil merk je nu zo goed omdat je uit een zeer rustig gebied komt. Er wordt ook veel aan de weg gewerkt.
Het centrum van de stad is de moeit waard om te bekijken. We zien mooie kerken, waaronder de grootste van Slowakije, de dom van de Heilige Elizabeth en verder veel grote paleizen en overheids gebouwen langs een soort lange boulevard. In het midden loopt een spoorlijn. Op de spoorlijn staan een tiental treinwagons waarin een tentoonstelling is te zien van een speciaal transport van de Russen.

Al slenterend merk je toch een rustige sfeer in een drukke stad. Dat komt vooral ook door de aanwezige parken en fonteinen. 20170831_140401De foto’s laten wel wat meer zien. We reizen vandaag met de bus. De rijtijden zijn netjes uitgeprint door Jana, die gastvrij ’s avonds als we thuis komen op de camping, een heerlijke maaltijd heeft bereid. We eten uiteindelijk met nog twee andere gezinnen buiten aan een grote tafel en hebben alle wereldproblemen in één keer opgelost. Een gezellige, leuke dag met opnieuw prachtig weer.

In de directe omgeving van Medzev hebben in het verleden meer dan 600 Hamors gestaan.

Een Hamor is een smederij gespecialiseerd in handwerktuigen voor landbouw, veeteelt en de bouwwereld. De geschiedenis van deze Hamors gaat terug tot 1300. Bijzonder van deze smederijen is dat ze door waterkracht werden aangedreven. Nu staat er nog ééntje in Medzev ingericht is als museum. De overige ruim 500 Hamars vind je nog terug als ruïne in het landschap.

 

 

2017 Červený Kláštor naar Snina

Er is geen actieve grenscontrole meer tussen Polen en Slowakije waar wij de grens oversteken bij Lysá nad Dunjacom. We rijden heerlijk binnendoor, het is erg rustig en halverwege de middag bereiken we de camping die gepland was. Het is er razend druk. Honderden jeugdigen en enkele ouderen hebben de camping veroverd tijdens hun laatste vakantieweek. We vinden met moeite een plekje, maar staan verder prima. 20170825_153751De camping is een opstappunt waar je met vlotten de Dunajec kan afzakken. Oooit…..lang geleden zijn we hier ook geweest om op een vlot mee te varen. Toen verbleven we in Zakopane. Het vlot wordt bestuurd door twee schippers en er kunnen 12 gasten meevaren. 20170825_155718 (1362 x 1021)Het vlotvaren heeft zijn oorsprong vanuit de bosbouw als de houtzagers hun bomen aan elkaar binden om de Dunajec af te varen. Het riviertje stroomt lekker snel en bijna elke minuut zie je qwl een vlot voorbij varen.

Op camping is het rumoerig tot na middernacht. Elke groep heeft zijn kampvuur en de drank vloeit rijkelijk… Maar we hebben er prima gestaan en geslapen. Een beetje levendig gebeuren is ook wel leuk, voordat we straks weer in de grijze massa terecht komen. Op zondagmiddag breekt iedereen op en ’s avonds kan je een kanon afschieten.

20170826_113042Zaterdag hebben wij het klooster Červený Kláštor bezocht, waar het kloosterleven en de informatie over de streek en leefwijze in een museum zijn ondergebracht. 20170826_112111Leerzaam en ook wel grappig te zien hoe met name de nonnen in dit klooster hebben geleefd. Ze maakten medicijnen met zelf gekweekte kruiden. Schrijven, bidden, zingen, mediteren en luisteren zijn zaken waarmee ze hun dag vullen. Van sommige zaken kunnen wij nog veel leren. Van het totale klooster is nu nog maar 30% te zien, de rest zijn vervallen muren en funderingen.

Het plaatsje zelf wordt gedomineerd door alles wat met het varen op de Dunajec te maken heeft. De vlotten worden weer uit het water gehaald en in aparte delen op auto’s geladen en teruggebracht. De gasten kunnen met de bus of fiets weer naar hun startpunt. 20170826_160608En natuurlijk rijden vrachtautos weer af en aan om boten en de schippers weer stroom opwaarts te brengen. Een enorme bedrijvigheid waarmee veel mensen in de streek hun boterham verdienen.

Morgen, maandag 28 augustus, gaan we verder Slowakije in naar het oosten. Eens kijken of we nog wat houten kerkjes kunnen vinden, waar de streek bekend om is.

We toeren eerst verder langs de Dunajec en later komen we in de omgeving van Bardejov. Net daarvoor rijden we een smaller weggetje in op zoek naar enkele houten kerkjes. Deze zijn er voldoende te vinden. We bezoeken er eentje in Hervatov.

20170828_120752In Hervatov staat de oudste houten kerk van Slowakije. Je kan er prachtige wandschilderingen vinden. De kerk is gebouwd omstreeks 1500. Het is gelukkig niet druk op de weg, want de wegen zijn smal. Later rijden we door het prachtige lieflijke landschap en komen aan in Snina.

20170828_162206Daar is nu nog niet veel over te vertellen, morgen gaan wij de omgeving eens verkennen, als het lukt. We gaan niet de doorgaande weg op. Levensgevaarlijk!

We gaan de bergen en het bos in. De camping ligt aan de rand van een groot bos. 20170828_170405We staan op een typische oost-blok camping met diverse houten punthuisjes en vuurplaatsen. Over het sanitair schrijf ik maar niet te veel. Op de camping is een kleine bar, waar door de uitbaatster, tevens beheerder van de camping, kok en schoonmaakster, geadviseerd wordt om een lawine biertje van de tap, een “Maestro” te nemen. Bier brouwen [en drinken] kunnen ze hier… en een halve liter kost hier € 1,–. daar moet je geen dorst voor te lijden…

 

2017 Czestochowa

Czestochowa is een stad in Silezië in het zuiden van Polen bij de rivier de Warta. De stad ligt ongeveer 50 kilometer ten noorden van Katowice en is vooral beroemd vanwege het Paulinerklooster op de Jasna Gora (lichte berg), een heuvel in de stad.

In de kloosterkerk bevindt zich de “zwarte madonna van Czestochowa”.

De madonna is een icoon van de maagd Maria en zou in 1382 naar Czestochowa zijn gebracht. Tijdens een van de vele veldslagen in de Middeleeuwen rukten de hussieten in 1430 de icoon uit het altaar. Ze namen het mee, maar onderweg ontdekten ze dat de icoon steeds zwaarder werd. Toen ze het met zwaarden probeerden stuk te hakken, begon de icoon te bloeden. Uiteindelijk viel het in drie stukken uiteen.

De koning gaf opdracht het te restaureren, maar in de linkerwang van Maria lieten ze een litteken zitten. Sindsdien komen elk jaar duizenden pelgrims naar deze plaats om het icoon te bekijken. Ze noemen het de zwarte madonna of ook wel Matka Boska [goddelijke moeder] en beschouwen haar nu als de koningin van Polen”.

SzestochowaIn 1382 stichtte de hertog van Opole het klooster op de berg in Czestochowa. Het schilderij is sterk verweven met de Poolse geschiedenis. Meer dan 6 miljoen pelgrims komen jaarlijks de kerk en het schilderij bezoeken. Het schilderij hangt in een wat schemerige ruimte in de kloosterkerk omringt met edelstenen en wordt belicht met kaarsen. Er wordt een genezende kracht toegewezen aan de Zwarte Madonna. Overal in de kerk hangen krukken van invaliden.

Vele prinsen, koningen en kerkelijke hoogwaardigheidspersonen komen nog steeds, tot op de dag van vandaag, hulp, bijstand en raad vragen. Lech Walensa heeft hier zijn oorkonde achter gelaten die hij heeft ontvangen bij de ontvangen Nobelprijs.

Czestochowa is, na Mekka, Lourdes, Rome en Varanasi, het grootste pelgrimsoord ter wereld.

Ons eerste bezoek aan deze plaats was juli 1990. Toen, ook voor ons een bijzondere plaats in het voormalige Oostblok gebied.  Het opschrijven van die belevenissen is een verhaal apart. Een tweede keer zal zo rond de eeuwwisseling geweest zijn, inmiddels dan al weer ruim 17 jaar geleden. Reden genoeg om weer eens langs te gaan.

20170824_142906 (Large)

2017 Malbork naar Cervany Klastor

Vanuit Malbork rijden we toch nog maar een stuk binnendoor, nu naar het zuiden. De wegen zijn hier duidelijk beter. Het laatste stuk zelfs goed. We zien langs de weg een klein, bijna onopvallend rood bordje aan een verkeersbord vastzitten, met een “viatoll” aanduiding. Het lijkt alsof we op een tolweg rijden met elektronische betaling. Dat blijkt ook waar te zijn, maar het geldt alleen voor voertuigen > 3.5 ton en dat zijn wij net niet… Ook weer opgelost. We zagen de boetes al weer richting Hardinxveld komen.

20170821_145910 (Large)Als we in Toruń aankomen zoeken we langs de rivier, tegenover de oude stad een mooi plekje op een camping. Het is er druk. Er blijkt ook een Duitse touring club te zijn neergestreken met 25 campers en caravans. Maar …. ook deze keer hebben we geluk en vinden een mooi plekje. Na eerst twee overnachtingen gepland te hebben plannen we er op dinsdag nog maar ééntje bij. We hopen dat het de extra dag dan mooi weer is om de stad te gaan verkennen en weer wat foto’s te maken. Om eerlijk te zijn, we herkennen niets meer van ons eerste bezoek in 1990..! Misschien later als wij de stad verkennen.

20170821_150346 (Large)In 1230 bouwden de Teutoonse ridders in Toruń hun eerste kasteel. Ze veranderden de dorpsnederzetting in een stad. Het kasteel is, door de inwoners verwoest tijdens de anti-Duitse opstand in 1454. In de 15e eeuw, tijdens de Pools-Duitse oorlogen speelde de toen heel erg rijke stad een grote rol in de financiële ondersteuning van de Poolse koningen. In 1466 werd het opgenomen in Polen. Nicolaus Copernicus is in deze stad in 1473 geboren.

20170823_131147 (Large)De oude stad Torn heeft één van de meest waardevolle historische stadskernen in Polen. Het is dan ook op de UNSECO werelderfgoedlijst geplaatst. De 13e eeuwse stads-uitleg is vrijwel onveranderd bewaard gebleven. Authentiek zijn de vestingmuren rond de stad aan de oevers van de Wisła.
Uiteindelijk hebben we een groot deel van de dag besteed aan het slenteren door de oude stad. Veel kleine musea vind je in de stad. Overigens was alleen het echte centrum autovrij. Een deel van de binnenstad lijkt meer op een echte bouwval. Jammer, maar ook nog een leuke uitdaging. Het is zeker de moeite waard om er een bezoek te brengen.

20170824_143643 (Large)De dag na ons verblijf in Torun rijden we een groot deel autoweg naar het zuiden, naar Czestochowa. De weg is in eerste instantie goed, maar wordt steeds slechter. Dat komt ook omdat er een nieuwe autoweg wordt aangelegd, de oude enkelbaans weg wordt dan niet meer onderhouden. Er zit soms weinig asfalt meer tussen de gaten .. Omdat we al half de middag aankomen zijn we gelijk naar de kloosterkerk gegaan. Ik zal in de volgende blog meer schrijven over wat er hier is gebeurd.
Op de camping is het een drukte van belang. Pelgrims die er soms al een hele reis aan hebben besteed, strijken neer op de camping. 20170824_194331 (Large)In de avond is er rond acht uur een mis. Naar schatting tussen de 10 en 15 duizend mensen, jong en oud, zitten of staan op een groot grasveld. Een enorme installatie voor licht en geluid staan opgesteld en laten de mis horen en zien.  Overigens wordt er een enorm spektakel gemaakt van Maria hemelvaart. Waarschijnlijk het grootste jaarlijkse evenement rond 26 augustus wat hier gevierd wordt.
In de nieuwe morgen rijden wij door naar de grens met Slowakije, net over de grens ligt Cervany Klastor. Zoals de naam al doet vermoeden ligt daar een groot klooster, wat we willen gaan bekijken. Of dat lukt zien we wel.

De weg die is gekozen loopt via de zogenaamde adelaarsnestenroute. Een mooie route met veel kastelen in verschillende staat. Daarna via Krakow naar de Slowaakse grens ter hoogte van Nowe Targ.

 

2017 Storm in het Noord-Polen

Eerst nog een update van de toch wel indrukwekkende gebeurtenis in Noord-Polen. Gelukkig waren wij er op dat moment nog niet. De storm die daar heeft geraasd blijkt er inderdaad één van een enorme omvang te zijn geweest. Er is ruim aandacht aan besteed in het Poolse nieuws. stormbeeldDe storm heeft gewoed op 13-14 augustus jl. Het was de derde storm in korte tijd [in één maand] die het midden en noorden van Polen heeft getroffen. Bij deze laatste storm waren vijf doden te betreuren.

Tot slot een foto,  gemaakt met een drone. De beelden spreken voor zich.slagveld van bomen