2011 Scandinavië

Het is zo ver

Niet te vroeg en niet te laat. Net voor achten vertrekken we naar het noorden. Domdom geeft aan dat we 899 km te hebben te gaan. Dat moet lukken als we niet te veel tegenslag in het verkeer krijgen. Tot Bremen gaat alles voorspoedig. De A1 tussen Hamburg en Bremen wordt geheel gerenoveerd en verbreed naar 2×3 rijbanen. Een druk stuk weg waar het altijd kans op filevorming is. Nu was de weg nog voller. Dus hele smalle rijstroken, echt super smal en wel erg voorzichtig sturen.

Uit eindelijk Hamburg gepasseerd, we zijn op de helft. Het weer is heel goed, lekker zonnetje. Nu blijkt de airco van de auto het weer niet goed te doen. Dom dat ik dat niet even goed bekeken hebt voordat we vertrokken. Dit is de tweede keer. Nu zullen we deze keer er vast niet zo veel gebruik van maken ….. maar toch …… Hij stopt er gewoon mee en als ik ‘m dan heb uitgezet doet het daarna weer een poosje. Exact de zelfde kwaal als vorig jaar. Goed we gaan verder.

mini-P1100305De Deense grens zonder problemen gepasseerd. Het is druk op de weg en er zijn veel wegversmallingen en dan staan er toch elke keer vele kilometers file. Uiteindelijk moeten we nog 15 kilometer, maar daar hebben we toch wel twee uurtjes over gedaan. De meeste file stond dus deze keer in Denemarken. De eerste overnachting is gepland in Rebild. Intussen maar even gebeld dat we later kwamen. In Denemarken moet je blijkbaar tussen 4 en 6 uur ‘s middags aankomen. Maar goed dat we gebeld hadden, we kregen ons kamernummer, gelijk maar ontbijt besteld en toen we aankwamen om acht uur was de receptie inderdaad al gesloten. Vreemd gebeuren … maar als je het weet, kan je er rekening mee houden.
Gelijk de prepaid telefoon weer eens even gebruiken [dachten we] Jammer maar helaas, die verstuurd prima sms ‘jes, maar bellen is er niet bij. En …. Daar had ik ‘m toch voor mee genomen.
Inmiddels is het geheel helder, geen wolkje meer aan de lucht, maar al wel sterk afgekoeld. Wachten op de dag van morgen.

mini-P1080092 Colorline Superspeed 1

De reis van Rebild naar Hirsthals verloopt naar wens. Genoten van een Deens ontbijt en relaxed naar de haven getoerd. De Superspeed1 is nog niet binnen, maar dat zal wel snel gebeuren. Wij moeten er ongeveer 90 minuten voor vertrek aanwezig zijn en dat hebben we mooi gered. Het is al druk bij het inchecken. Klokslag 12.15 uur vertrekken we.

De plaatsen achter op het dek zijn snel allemaal bezet. Het weer is mooi, maar de wind is sterk. mini-P1080098Deze overtocht duurt ruim drie uur en dat gebeurd met een aardige snelheid dus ook veel wind. Binnen zijn veel plaatsen. Het is al druk op de boot. Hel erg veel Duitsers en slechts een heel zeldzame Nederlander. Dat is in de zomermaanden wel anders volgens de kenners. Maar goed het is nog vroeg in het jaar.

mini-P1080104Wat opvallend en vertragend werkt is de pas weer ingevoerd paspoort en douane controle als je de boot bij Christiansand af rijdt.

mini-P1080115Twaalf banen breed verkeer moet invoegen tot één rijbaan waar je mee je met één baantje langs een kritisch uitziende dame, streng en selectief, allerlei auto’s verwijst naar de vele garageboxen om ze te onderwerpen aan een inspectie. Nu kijken wij natuurlijk zeer vriendelijk en mogen dan ook doorrijden.

We hebben nog steeds de zon op ons bolletje staan, waren het niet dat we na aankomst in Kristiansand besluiten door te rijden en voor het weekend nog een Hostel te zoek. We besluiten naar Fossenland te gaan, een opleidingsinstituut voor jachthonden en tevens een HI-Hostel. Als we bellen of er plaats is, klinkt het erg bedachtzaam. Alsof de baas enorm zijn best moet doen een plaatsje voor ons te vinden. Maar …. Er is plaats en wij rijden dus door naar de omgeving van Flekkenfjord. Een fantastisch mooie omgeving, waar ook nog veel wild moet zijn. Dat zullen we morgen eens gaan bekijken, want voorlopig blijven we hier twee nachten en dan …… we zullen zien.

mini-P1080285Vandaag konden we in ieder geval nog lekker buiten eten. De weersvoorspelling is minder goed, reden dat we de camping nog even hebben laten varen. Als we naar de westkust gaan hopen we in ieder geval op droger weer dan de vorige reis in 2008.
Dat was het wel weer even. Veel plezier in het werk, de studie en met gewoon de leuke dingen die jee altijd al van plan was om te doen. Hier wordt actief ontschorsend op boete van ….. , de auto gaat – mag niet sneller dan 60 a 70 km en Jan zit fluitend in het vakantiemobieltje een CD tje te draaien en de omgeving waar te nemen. Wat is vakantie toch mooi …

Zuidelijk Noorwegen

Eerst lekker genoten van een eigen gemaakt ontbijtje en de zon. Daarna de omgeving verkent.

mini-P1190112 mini-P1190142Lindesnes is het zuidelijkst gelegen plaatsje van Noorwegen. Flekkefjord ligt daar net ten noordwesten van en wij zijn de westelijke omgeving eens wezen bekijken. Mooie stille wegen, waarvan er geen 100 meter recht is. Sturen, sturen en niet harder dan 60 km per uur is het motto. In veel van de kustplaatsen staan boothuizen, heel oud en gloed nieuw. Prachtige witte houten huizen, statig en lief.

mini-P1190187Mooie bloemen. De bergen zien er uit als kale gladde enorm grote gestapelde keien. Geen ruwe rotsen, maar glad afgeslepen.

Het weer is goed. De temperatuur rond de 15 graden en een heerlijk zonnetje maakt alles goed. We komen in Sognestrand en historisch plaatsje met nog meer witte huizen een deze keer ook toeristen. Een stuk lopen en uiteindelijk komen we aan de Noordzeekust. Veel rotsen en eilandjes, wind en schuimende golven. Geen strand zoals de nam zou doen vermoeden en zeker niet zwemmen.

Na wat rondzwervingen rijden via veel onverharde wegen door het “binnenland” weer langzaam terug naar ons verblijf in Fossenland. We gaan eens uit ons dak en besluiten pannenkoeken te gaan bakken. Dat lukt overigens prima, geen zorgen en de reuk gaat door het hele hostel, maar dat hoort er bij.

mini-P1190121Morgen gaan we verder richting Stavanger en omgeving, maar daarover later meer.

Eerst alles opruimen en deze story op de reisblog plaatsen en dan de kaart bestuderen, we gaan eens lekker binnendoor …

Groet en tot een volgende keer ….. wanneer …. dat zal van het internet afhangen en van de inspiratie, tijd en …. zin.

Blåsjø

Dit is een stuwmeertje van 82 km2. Best wel groot dus. Het is het grootste stuwmeer van Noorwegen, gelegen zo’n 25 km ten oosten van ons verblijf op zo’n 800 meter hoogte. Daar gaan wij even naar op zoek. Hopelijk kunnen we het vinden.

mini-P1190287Helaas regent het nog steeds. De weg er naar toe is wel verhard, maar hoe verder we rijden, hoe meer sneeuw er ook nog op de weg ligt. Er wordt hier niet geruimd. Net voor we bij het stuwmeer denken aan te komen [we hebben het namelijk niet gezien], kunnen we niet verder meer. mini-P1080267Ook met de zomerse winterbanden [all seizoen banden] loopt het hier vast. Er ligt soms wel meer dan een meter en er ligt ijs onder. Als je wat wegglijdt kan je gelijk gaan zwemmen in het meer … Dat mag niet van de baas, dus zijn we omgekeerd.

Het giet nog steeds en we besluiten eerst in Sand eens te gaan kijken, wat lekkers kopen en een beetje in de zon genieten, Geloof het of niet …. Daar schijnt de zon en het is bijna 20 graden. Hoog zomer dus.. Happy!!

mini-P1190356 mini-P1190379 mini-P1190378Hardanger Folkeshøgskule

Een dag rijden met mooi weer, op naar Lofthus, het land van fruit. We hopen op kersen, maar vergissen ons. We zijn ruim een maand te vroeg. Eind juli wordt waarschijnlijk pas geoogst. Het is lang winter geweest, ook in deze streek.

Vandaag is het zonnig en het wordt aan het eind van de dag zelfs 22 graden. Dat hoort ook wel een beetje bij deze streek. De warme golfstroom die voor de kust van Noorwegen komt is hier mede de veroorzaker van.
mini-P1080368Het landschap is prachtig, mooie bergen tegen de fjorden aan en daarachter, hoger de gebieden met de gletsjers. Bij Odda en Lofthus zien we de Folgefonna, helder wit blinken in de zon. De vorige keer toen wij hier waren, hebben we deze gletsjers niet gezien. Toen heeft het veel geregend en dan wordt de wereld klein. Dan mis je letterlijk de helft.

Vanaf de Hardanger stromen zeer vele watervallen het fjord in. Grote, hele grote en geweldig grote watervallen. Er zijn er drie beschermd … grote nevels waaien over de omgeving als het water enkele honderden meter in vrije val naar beneden klettert.

mini-P1080355Het hostel waar we aankomen in Lofthus is gevestigd in de Folkeshøgskule.

Vandaag is het de eerste dag dat het hostel weer open is. Ze zijn nog steeds aan het renoveren. Een fraai gebouw, mooie kamers en heel vriendelijke beheerders. We krijgen er ook een ontbijt bij geserveerd op de morgen van vertrek, morgen dus …

mini-P1080520Bøverdalen

Sinds heel veel jaren komen wij in Noorwegen. De eerste periode met de caravan en de laatste jaren op de huidige wijze, hostels, hytter, campings en alles wat we nog meer tegenkomen om te overnachten.
mini-P1080637Als het even lukt en we in de buurt komen, rijden we ook weg “55”, van Sognedal naar Lom. We vinden het één van de mooiste wegen van Noorwegen. Vanuit het dal aan het Sognefjord, langzaam stijgend en uiteindelijk via de Jothunheimen op een hoogte van ruim 1400 moh door het besneeuwde berglandschap. We zijn dit jaar vroeg of er ligt nog heel veel sneeuw. Er worden bij Krosbru nog volop geskied. Er is niet veel wind de temperatuur ligt rond de 6 a 7 graden. Het is niet helder, eerst wel droog, maar later begint het weer te regenen, dan zien je nauwelijks hoe mooi het hier is. We hebben nog even gelegenheid, een korte blik en dan trekt de hele lucht weer dicht. Maar ook dan geeft het een geweldige sfeer en ruwheid, een onherbergzaam oord, een gebied om filmopnamen te maken van een spannende Alister Maclean op de Noordpool, waarbij mensen zoekraken en bevriezen. Je ziet heet hier zo voor je, met een klein beetje voorstellingsvermogen …

We vertrokken vanmorgen vanuit Lofthus naar Kinsarvik om over te varen. Omdat de boot niet zoveel vaart zorgen we er voor op tijd te zijn. Half tien varen we over en na ruim 50 minuten rijden we weer aan de andere kant van het fjord.
Deze dag willen we ruim 350 km afleggen, met een paar keer varen, een aardige trip. Het is wel zo’n beetje de maximale afstand die per dag is af te leggen. Uiteindelijk Leardal nog een keer met de boot naar Sognedal overgestoken en resterende de laatste 100 km, waarvan ruim 30 hoog door de Jothunheimen.

mini-P1080618 mini-P1080629 mini-P1080547
Daar kan ik kort over zijn. Fantastisch en dan overdrijf ik niet, maar …. smaken verschillen natuurlijk. De donkere luchten, bergen, ruwe rotsen, ontluikend groene plantjes, bevroren meren, sneeuw en gletsjers. Heel dichtbij en soms toch zo ver weg. mini-P1080557We zullen dit jaar niet veel kunnen wandelen in de bergen, onbegaanbaar en gevaarlijk op de sneeuw. Je bent zo vertrokken en dan vinden ze je niet meer terug.

Nadat je de 55 weer bergafwaarts richting Lom rijdt kom je langs Elveseter. Een gedenkplaats, monument en een aantal accommodaties.
Toen ik gisteren de route aan het voorbereiden was, dat is soms echt nodig, was er een week geleden een waarschuwing uitgegaan van overstromingen en hoogwater. Op het nieuws waren daar ook melddingen over gegeven.
mini-P1080522Voor Elveseter was er een code rood, dan wordt het oppassen. Aldus de berichtgeving. De stroomsnelheid in de stroom achter Elveseter was ongeveer 1 ½ keer zo groot als de normale maximale hoeveelheid. Er is veel smeltende sneeuw en veel regen gevallen en dat stroomt toch naar het laagste punt. Uiteindelijk viel het wel mee vond ik, als rasechte waterschappen, mag ik dat wel vinden … toch ?

Wij rijden overigens Elveseter voorbij en stoppen bij de afrit naar de Juvashytte en de Galdhoppigen, de hoogste berg in de Jothunheimen, langs de “55”, bij Boverdalen. Daar vinden we een hostel waar we eerder ook verbleven en nu voor het komende weekend. Omdat de weersvooruitzichten slecht zijn [de komende 7 dagen regen, regen en nog meer regen] zien we wel wanneer we naar de Juvashytte gaan. Voor nu welterusten en morgen gezond weer op.

mini-P1080532Sognefjellvegen

Tja, wat moet je schrijven. Je moet het eigenlijk gewoon zelf zien, maar dat kan niet altijd. Zelfs foto’s of film geven niet weer wat je voor ogen te zien krijgt. In dit geval is het mooi, het landschap, ongerept, helder, fris, wolken en zon, dreiging van regen en een hoogvlakte met een slingerende weg. Een landschap op circa 1400 meter boven de zeespiegel dat nu nog wit is van de sneeuw. Enkele toppen van bergen stijgen boven deze ruwe vlakte uit. De hoogste top ligt op ruim 2400 meter is de Glittertind. Om deze “eenvoudig” te bereiken kan je met de auto naar de Juvasshytte rijden op 1841 meter, daarna is het nog wat klauteren en klimmen. Omdat er nog zo veel sneeuw ligt op de fjell, gaan de skiërs niet naar het zomerskicentrum bij de Juvasshytte. Wij blijven dus ook “beneden”en gaan een paar wandelingen maken.

mini-P1080558Op zaterdag hebben we een ongemarkeerde route met de GPS en om de sneeuwvelden heen gelopen. Het is echt levensgevaarlijk om over de sneeuw heen te lopen, ook al kan die soms meters lik liggen. Er lopen waterstromen onder de sneeuw door en soms gaat het om hele meren. We kunnen ook niet vertrouwen op sporen van enkele dagen oud en zeker niet van de sporen van skiërs. Hun gewicht wordt over de gehele ski verdeeld, bij ons maar op het oppervlak van schoenmaat 42 ….

We lopen enkele uren en besluiten om morgen bij Krosbru te gaan lopen, een paar kilometer verder. Daar wordt volop geskied en allerlei routes zijn uitgezet. We hebben een route gezien en de dag er op hebben wij opnieuw de stoute wandelschoenen aangetrokken.

mini-P1080564We lopen een gemarkeerde route die waarschijnlijk door een gids en een groep lopers gisteren is gemaakt. De route loopt naar de Skogadalsbreen, een gletsjers die op het oog heel dichtbij ligt. Toch “wandelen” we er bijna twee uur op en zijn we er bijna. We zijn inmiddels een kamp met tenten gepasseerd waarschijnlijk van onze spoorvormers. Later zien we groepen, aangelijnd bezig gezien zich voor te bereiden om de gletsjer te bedwingen. Dat lijkt me een geweldige ervaring, maar voor ons toch net wat te ver gegrepen. Later zien we ze in groepen gaan.

Maar ook als wij weer bij de auto aankomen zijn we moe maar zeer voldaan. Een boterhammetje met kaas eten, een beetje cola drinken op een rots in de sneeuw, onder aan de gletsjer …… het is mooi geweest. Natuurlijk blijf je ook steeds foto’s maken, maar … daar is al wat over gezegd. Mooie dagen en morgen weer verder.

 mini-P1080843258

Het regent en het ziet er wat sombertjes uit als we de auto weer inpakken om naar ons volgende reisdoel te vertrekken. Eerst naar Lom en dan via de “15” naar het westen, richting Stryn, voor sommigen niet te verwarren met Strijen.

Maar als snel klaart het op. Als we bij Grotli komen gaan we de toeristische route, de oude route rijden via de 258. Een weggetje van net twee meter breed met scherpe hoge wegkanten, kronkelend tuussen de bergen en meren. Asfalt is hier nog niet aangebracht, de weg is nat en de modder zit binnen de kortste keren helemaal over en op de auto. [dat regent er straks toch weer af!].

mini-P1080771De weg stijgt tot circa 1100 meter en we zijn alleen. Eén auto zijn we tegen gekomen, een verdwaalde toerist. De sneeuw ligt ook hier nog in overvloed. Sneeuwwanden van vele meters hoog aan weerszijden van ons weggetje. Fantastisch. We nuttigen hier wat bammetjes en wat koffie. Zonder koffie gaan we niet op stap. Aan het eind van de weg ligt een ski centrum. Het is gesloten.mini-P1080782 Er valt te veel regen, maar mogelijk dat de liften in het weekend wel open zijn, dan zijn er vast wel meer Noren die nog graag even op de latten staan.

Was het in de Jothunheimen dat Telemarken de liefhebberij was [zonder schieten …], hier is het meer de afdaling.

Wij zijn hier ook een keer geweest en konden toen het zomerski centrum niet eens vinden, toen lag er helemaal geen sneeuw. Kaal, leeg en somber. Maar nu …. fantastisch …dan maar geen ski piste open, toch?

We zijn aansluitend verder gereden naar Sandana, voorbij Stryn en dan linksaf …..

mini-P1190613Briksdalbreen

Het zal weer eens geen gletsjer zijn die we gaan bezoeken. Ook deze gletsjer heeft de eigenschap steeds korter, kleiner en minder hoog te worden. Ik ga vast nog wel eens uitzoeken hoeveel dat precies is geweest de afgelopen jaren, want toen wij hier de eerste keer kwamen vast die echt veeeeel groter. Nu lijkt het een oudje, een klein stijl reepje ijs wat nog tussen twee bergen door naar beneden glijdt. Deze Briksdalbreen is overigens één van de vele uitlopers van de Jostedalbreen die zelf niet kleiner wordt en heeft een omvang van 487 km2 en dat is groooot. We zien hier, ook in ons Hostel vele foto’s aan de wanden hangen van groepen lopers die gletsjertochten maken.

Vandaag is het de langste dag, de zon staat nog net boven de bergen uit van het fjord waar we verblijven. Het is nu 23.00 uur … een vreemde gewaarwording, het wordt niet donker. Je moet er zelf ook goed op letten, want anders ga je om 2 uur ‘s nachts naar bed en dan wordt het uiteindelijk ‘s morgens toch lastiger om er uit te komen.

mini-P1190645We zijn dus naar de Briksdalbreen geweest. Massa’s toeristen die niet meer met paard en wagen naar boven worden gereden maar in stinkende wagentjes, waar er misschien wel 20 van rondrijden.
Ok wij gaan dus lopen een leuke klim, maar het geeft dan ook altijd weer voldoening als je er bent en naar beneden gaat veel gemakkelijker. Het is warm vandaag, overhemdje en rugzak is deze keer voldoende. Bij de gletsjer merk je wel dat de ijskoude wind er over waait, die precies ons raakt, maar een kniesoor die daar op let …
mini-P1190662De uitloper was een stuk korter geworden [en ook minder dik dus ..]. We konden nu niet meer tot bij het ijs komen, dan kon de laatste keer wel en dat was in 19.. [zoeken we op].
Goed, het blijft toch leuk, het is mooi, je bent bezig en het houd je van de straat.

Onderweg nog wat rondgeneusd, een lekker softijsje op [dat kost hier echt massa’s geld …] en genoten van het uitzicht boven op een fjell, een plateau op zo’n 600 meter. Daar was het stil …., stil …. je hoort de koeien lopen, met een rinkelende bel, overal vandaan, de wind hoor je rond je hoofd en op de achtergrond een waterval, stromend water.

mini-P1190655Opnieuw fantastisch, wat kan een mens zich druk maken om zoveel dingen. Dit is gewoon genieten. Voor wie nu aan het werk is…. gewoon doorgaan, geniet daar ook van, dan blijft het allemaal leuk. Straks mag is vast ook wel weer, al zal er van alles gaan gebeuren … maar dat zien we dan weer.

Morgen gaan we naar een nieuw verblijf, het hostel Ulsteinvik. Dat is in de buurt van het vogeleiland Runde. [ongeveer 50 km]. Vast ook wel weer veel over te vertellen, maar morgen gaan we een daagje rijden, kijken, dwalen en we hopen ‘s avonds weer aan te komen. Het is vlakbij zee, we hopen op droog weer en dan gaat het vast wel goed komen. Overigens lijken die Papegaaiduikers mij hele leuke grappige vogels, we hopen ze te zien. De foto’s zien er al leuk uit … [in de folder] die moet ik eerst nog maar zien te maken …

Welterusten voor nu, want anders wordt het echt veel te laat.

 mini-P1080885Ulsteinvik

Een korte update. De plannen waren er om na het bezoek aan het vogeleiland te vertrekken richting Trondheim en mogelijk nog naar de Lofoten. Dat is nog circa 1200 km. Of dat gaat lukken is maar zeer de vraag. Bij het zoeken naar de weersvooruitzichten blijken er diverse waarschuwingen uit te staan voor overstromingen en andere problemen, met name in het Gudbrandsdal. Een gebeid van ruim 300 km lang wat voor een deel is overstroomd. De E6, de belangrijkste weg van Trondheim naar Oslo loopt door dat gebied. Nu zijn de overstromingen rond 10 – 12 juni geweest, maar het zal e zeker nog niet ook zijn. Er is hier niemand die juiste en actuele info kan geven, dus of wij gaan, al nog blijken. Ik ga in ieder geval maar niets reserveren. Ook al blijven de Lofoten zachtjes lonken …

mini-P1080881Als het door gaat …. willen we vanaf Bodø overvaren naar Å. Echt waar en plaats bestaande uit één letter, maar je mag het uitspreken als een lange a.

De reis vandaag was kort, maar we hebben er de gehele dag over gedaan. Overal rondgekeken, wat grotere plaatsen bezocht, maar daar moet je je niet te veel van voorstellen. De sfeer, van terrasjes, drommen mensen en een echt centrum kom je hier nauwelijks tegen. Maar ik dit heeft wat. Af en toe een auto, gaan waar te wilt, ruimte en geen gehaast. Het went al echt !!!
Veelal zijn het houten, wit geverfde huizen, grote tuinen, veel groen en de rododendrons staan volop in bloei.. Het is hier nu echt lente geworden. De zon schijnt, mooie witte en donkere wolken en een temperatuur van zo’n 13 graden. Heerlijk.
mini-P1080375Om in Ulsteinvik te geraken, moest je tot enkele jaren terug overvaren. Nu is er een tunnel onder het fjord door. Circa 300 meter naar beneden en dat natuurlijk ook weer omhoog. Deze tunnel is 8 km lang. Inmiddels hebben we veel tunnels gereden. Lange en hele lange. De langste is 24,5 km bij Leardal. In deze route kom je achtereenvolgens 5, 12, 25, 5, 6 en 8 kilometer tunnel aaneengesloten tegen. Inmiddels staat de score wel boven de totale lengte van 200 kilometer. Dat is toch een aardig stukkie .. dwars door Nerderland heen onder de grond. Lekker stil ..

Nu dat was toch weer hele story geworden. Groetjes en tot na het bezoek aan de papegaaienduikers.

Papegaaiduikers op Runde

Ja ja, we zijn naar Runde geweest, echt waar.

mini-P1090106 mini-P1090108Een half uurtje rijden, we passeren dammen en bruggen en zo kom je bijna vanzelf op het eiland Runde. De bruggen zijn smal en meestal bovenop de brug is er een uitwijkplaats, dan heb je overzicht . Niemand heeft haast, dus alle tijd om daar rustig te wachten. Wat is dat toch een genot ….. geen haast hebben …. Het valt gelukkig op. Dat betekent dat haast hebben, iets wat niet op tijd kan gebeuren, hier in ieder geval geen issue is. Bij WSHD hebben we issuerapporten en moeten afwijkingen worden gerapporteerd …. Dat is toch zo J ?
Wij hebben gelukkig inmiddels ook alle tijd. Dat is in het begin wel even wennen, maar het bevalt heel goed.

O ja, we zijn vandaag in Runde geweest.

mini-P1090097Na een leuke rit en uiteindelijk parkeren we net voor de camping, die helemaal vol staat met campers. We starten onze wandelroute omdat we denken te weten hoe we moeten lopen maar lopen gewoon alle bordjes voorbij. Dus voor we de route gaan volgen, lopen we al een kilometer te ver, dus weer terug. We klimmen gelijk zo’n 250 meter, stijl omhoog. Dat merken de spieren wel hoor! Daarna is het klimmen en klauteren omhoog en omlaag tot zo’n 320 meter boven het zeeniveau.

mini-P1190935 mini-P1190933 mini-P1190979 mini-P1190940 mini-P1190968 mini-P1190844Steile wanden stijgen rechtop uit zee. Als je het vanuit veiligheid bekijkt is het gewoon super gevaarlijk. Eén misstap en je valt echt gelijk helemaal naar beneden te plet…. Maar goed, je kan ook op het niet gemarkeerde pad blijven. Voor kinderen is het in ieder geval niets.

In het boek hebben we gelezen dat een gehele rondwandeling 12 kilometer lang is ene je dan alles te zin krijgt wat er te zien is. We hebben besloten daar voor te gaan. Het weer is niet warm [11 graden Celsius] en het waait hard, must op dus, maar ….. het is droog en dat is het belangrijkste. We lopen uiteindelijk tot circa 5 uur ‘s middags en zijn bijna helemaal het eiland rond geweest.

mini-P1190907 mini-P1190878Ik zal jullie de namen besparen van de vogels die we gezien hebben en soort, aard, kleur, formaat enz enz. Dat zou er namelijk op kunnen lijken dat wij enig verstand hebben van deze diersoort en dat is niet waar. Een paar Duitsers kwamen ons trots vertellen zojuist een Adelaar met twee jongen te hebben zien vliegen. Die hadden wij ook gezien, maar we wisten niet dat het een Adelaar was …. We hebben heel veel vogels gezien, meestal van grote afstand. We hebben ook welgeteld drie papegaaiduikers gezien en eentje kunnen vastleggen op de foto, maar omdat die ons eigenlijk verraste, mogelijk niet geheel scherp. Maar ja, is dat het belangrijkste?
mini-P1190960De papegaaiduikers zien er wel leuk, grappig, kleurig en lief uit. Ze zijn niet zo groot, maar inmiddels door het vliegen wel herkenbaar voor ons … De vrouwtjes verblijven in de spleten en gaten en heel soms zie je er dan eentje. Alle anderen vliegen overdag naar open zee en komen pas terug rond de schemering tussen ‘s avonds 9 uur en middernacht terug, om vroeg weer te vertrekken om eten te halen en zelf te eten natuurlijk. Het is voor ons te laat om op te wachten, dachten we zo.

mini-P1190951We hebben de tocht volbracht [we hadden geen keuze, anders was het overnachten op de rotsen]. Er zijn verschillende rotswanden en de soorten vogels broeden bij elkaar en niet door elkaar heen. Er is één grote wand waar de papegaaiduikers verblijven en broeden.

Er lopen niet zoveel mensen de route. Als het er 30 zijn is het veel. De route is slecht gemarkeerd,of soms helemaal niet en is het aardig zoeken naar het pad of de route. De GPS helpt dan echt. Het is een goede keuze geweest bij de voorbereiding de topografische kaarten van Noorwegen in de GPS te zetten. Zelfs de wandelpaden staan er op . Dat werkt super!

Als we de auto bereiken gaat het regenen. Aangekomen bij het hostel giet het van de regen. De langste dag wordt in Noorwegen niet gevierd op de 21, maar op de 23 juni van het jaar. We zien groepen kinderen verkleed lopen om samen spelletjes te gaan doen. Het lijkt wat sneu dat het giet van de regen, maar niets deert ze om met veel plezier op de picknicktafel samen te eten en te drinken. Hier is regen normaal, alles gaat gewoon door en het schijnt ze niet te deren.

Onderweg hebben we grote houtstapels gezien [met daar op alles wat maar kan banden, tafels, stoelen enz], waarschijnlijk gaan die vannacht [of het komende weekend] de hens in. De langste en de kortste dag zijn in de Scandinavische landen van grote betekenis. Een feest waard dus!!
Ik ga er nu echt mee stoppen voor vandaag. Morgen vertrekken we naar Sunndalsøra.

mini-P1200127Musk Ox

De Dovrefjell. We zijn er al diverse keren voorbij gereden, maar nu ….. eindelijk een keer gestopt om de omgeving eens wat beter te verkennen. Het Hostel waar we verblijven staat aan de rand van een groot [voormalig] schietterrein Hjerkinn. Er ligt in dit gebied nog 170.000 kg aan munitie. Het terrein is sinds 2008 niet meer in gebruik en gelijk er na zijn ze met gestart met opruimen. Dat zal nog duren tot 2020. Er is een afdeling van het leger aanwezig wat daar continue mee bezig is. Overigens is dit schietterrein vanaf 1923 in gebruik geweest.

mini-P1200077Toch mag je vanaf heden in de zomermaanden, juli en augustus op één weg door het terrein heen rijden. Omdat het nog geen 1 juli is, gaan wij te voet!
Je mag alleen op de weg het gebied in lopen. Waarom gaan we dit dan toch doen? Nu dat is duidelijk. We hebben gisteren beloofd op zoek te gaan naar de Muskusossen. Deze Musk Ox leeft in dit gebied. Blijkbaar zijn deze niet gevoelig voor munitie wat nog niet is afgegaan…

mini-P1200060Wij lopen een klein uurtje als we een groep mensen met een gids zien staan. Vanaf onze plaats vertrekken elke dag safaritochten het gebied in om deze ossen te zien.

Dat is gemakkelijk, want als zo’n gids stopt dan is er vast iets te zien. En jawel, een “groep” Muskusossen, met hun kindertjes, staan midden op de weg, ruim 200 meter voor ons. We moeten niet verder gaan, dat kan ongezond voor je worden. Ze zijn wel erg groot!! Heel groot en wij zijn dan maar heel klein. Ze kunnen ook snel lopen en wij minder snel.

mini-P1200042We gaan op een heuveltje zitten en al gauw ben je een uurtje verder. Denk maar eens hoe leuk het is om naar een kudde olifanten te kijken in Africa. Het verveelt nooit. Natuurlijk lopen we na een poos weer terug, verder gaan is niet mogelijk.

Van een voorbijganger krijgen we nog een [lege] huls mee van een patroon. We zien er zelf ook nog vele liggen, platgereden op de weg of in de berm.

mini-P1200103Terug gekomen bij de vertrekplaats besluiten we nog een wandeling te doen. Vanaf bijna dezelfde plaats naar een pas nieuw geopend uitzichtpunt op 1250 meter hoogte. De Tverrfjellet. Opnieuw klimmen, maar nu op een geëffend pad. Boven aangekomen weet Alie altijd dat je links af moet als iedereen rechts gaat.

mini-P1200110Deze keer geen tegenspraak, maar het was niet de beste wandelroute naar beneden. Dwars door het natuurgebied heen, niet via een pad, stijl naar beneden enz enz. Dat was het niet … dus! Je kon ons in een rode jas en met een fel groene sjaal van 5 kilometer afstand zien. En terug ….. dat is geen keuze…daar begin ik natuurlijk niet aan. Uiteindelijk zijn we niet gearresteerd en geen boete gekregen en zijn wee ook weer veilig in het hostel aangekomen. Nu weer afwachten wanneer het volgende verzoek komt om net weer anders naar beneden te gaan dan gebruikelijk. Overigens wel leuk hoor.

Morgen gaan we naar Zweden voor een weekje. Route onbekend. We zullen zien hoe het verloopt.
Vandaag was het prachtig weer. Rond de 12 graden, lekker windje, met zon en mooie wolkjes. Wat wenst een vakantieganger nog meer? Tot een volgend moment.

Kyrktasjo

De dag begint wat druilerig, maar al snel komt het zonnetje er door. Dan ziet het er allemaal weer vriendelijk, vrolijk, fris en fruitig uit. We maken er een dagje van de kopermijnen van. Dat was niet gepland, maar zo kom je onderweg toch altijd weer iets tegen.

mini-P1090313

De eerste plaats die we tegenkomen is Folldal. Er is een museum gemaakt, maar helaas is alles nog gesloten. De mijn is nog niet zolang geleden dicht gegaan. Dat geldt overigens voor de meeste mijnen in dit gebied.

mini-P1090247Daarna komen we in Roros. Een plaats die inmiddels is toegevoegd aan de Unesco wereld erfgoed lijst. De plaats is in oorspronkelijke staat, nadat de mijn is dichtgegaan, in tact gebleven. De huisjes, klein en allen van hout staan nog in het dorp, gegroepeerd rond de smelterij, waar het koper uit de stenen werd gehaald. We zoeken nog naar wat stenen, maar er liggen alleen grote bergen slakken, het overblijfsel van uit de smelterij.

Niet ver vandaar, ligt de Olafsgroeve, waar de meeste brokken steen uit een zevenhonderd meter diepe mijn werd gehaald. Een enorm gangenstelsel, maar ook deze groeve is gesloten.

mini-P1090382De omgeving “ziet er niet uit“. Bassins met ogenschijnlijk helder [schoon?] water, dienen als bezinkbakken. De grond is vreemd en onnatuurlijk gekleurd. Mogelijk zit de grond al vol met mineralen, maar het kunnen ook [afval]resten zijn van de mijn. Hier vinden we nog wat stenen met koper er in. Die gaan we binnenkort ook even smelten op de bbq, want we moeten er natuurlijk wel een paar meenemen. Na Roros passeren we de staatsgrens van Noorwegen met Zweden en rijden nog 50 kilometer in oostelijke richting, dwars door wat ’s winters een belangrijk sneeuw, wintersportgebied is. We vinden een hostel in Tannas.

De volgende morgen beginnen we vrij vroeg aan een langere reis naar Kyrktasjo. Hier zijn we eerder geweest en wilden nog eens kijken hoe het er ook al weer uit zag.

mini-P1090391Het weer wordt steeds beter, warmer en daar moeten we wel even aan wennen. Het is inmiddels af en toe 25 graden. We rijden nog het meer even rond [bijna 100 km] en belangen dan op onze overnachtingsplaats voor de komende twee nachten.

Wat we verder zullen zien lezen jullie weer in een volgende update. Als er reacties zijn kunnen jullie die plaatsen. Positieve reacties zijn altijd welkom. Minder positieve opmerkingen …. tja dan wordt het even goed nadenken … we horen het wel.

Tasjö

mini-P1090444De doorgaande wegen zijn verhard. Overige wegen zijn onverhard. Dat is in het midden en noorden van Zweden heel gewoon. Of dat in het zuiden ook zo is, weet ik niet, want daar zijn we nog niet echt geweest.

De onverharde wegen rijden uitstekend, je kunt er met alle gemak 80 – 100 km/h rijden, nu grote stofwolken achterlatend, want het is droog en warm hier, 28° C. We bezoeken het plaatsje Kyrktasjo, een theetuin en de plaatselijke kerk. De begraafplaats bij de kerk wordt door de jeugd van het dorp onderhouden en ziet er keurig verzorgt uit.

mini-P1090491Wij rijden later naar een berg waarop het vol staat met antennes. Helaas geen enkele antenne van een repeater van een radiozendamateur, terwijl me dit een uitstekende plaats lijkt. Ik hoor hier in Zweden nauwelijks radioverkeer op e amateurbanden.

Ook via APRS station PA7J-9 waarop ik mobiel gewoonlijk met de TM-D710 ben te volgen, is er nauwelijks activiteit. Wel heb ik geprobeerd om met de DVAP een verbinding te maken, dat lukt wel, maar de bandbreedte was te gering om een goede verbinding te maken. Dit ter info voor de mede zendamateurs.

Nadat we de berg weer hebben verlaten, zijn we een onverharde weg ingeslagen van de 3e categorie. Of te wel, een slechte tot zeer slechte weg. Hij stond ook op geen enkele kaart. Uiteindelijk, na vele afslagen, kruispunten enz. zijn we weer op een 1e categorie onverharde weg uitgekomen. We hebben zo’n 50 kilometer, dwars door en over de bergen afgelegd. Nu was het wel de bedoeling om binnendoor te rijden, maar dit was wel een verrassing. Helaas geen wild waargenomen. Geheel niets, waarschijnlijk te warm en moet je hier ’s avonds of ’s morgens vroeg zijn.

mini-P1090451 mini-P1090515Als we aan de andere kant zijn aangekomen, opnieuw een meertje rondgereden en via Dorotea en Hoting weer in Kyrktasjo gestopt. Niets spectaculairs, gewoon lekker rondgetoerd en rustig aan gedaan.

Morgen gaan we naar de oostkust van Zweden, nabij de Höge kusten. Hopelijk weer tot dan.

mini-P1090606 mini-P1090610Köpmanholmen

De weg naar de oostkust [Bottenviken] is ongeveer 250 kilometer rijden. Een lekker relaxed ritje, op de automatische piloot anex cruisecontrole, zo’n 70 km/h en met uiteraard diverse stops. We zoeven zo maar door het landschap, het is stil, soms komen we 1 auto per half uur tegen. We rijden ongeveer 100 kilometer over onverharde wegen. Vaak is asfalt niet beter!!

mini-P1090656 mini-P1090626 mini-P1090634We maken een stop in de bygdegard van Myckelgensjö. In deze tuin, eigenlijk een soort erf met daarin en omheen allerlei gebouwen, behorend bij het boerenbedrijf. Deze keer zijn enkele gebouwen ook ingericht zoals je in een museum ook zou tegenkomen. Een historisch overzicht, heel erg leuk opgezet en enthousiaste mensen.

mini-P1090627Dergelijke toegang is gratis en berust vaak op het inkomen van de koffie en thee die er te verkrijgen is en …. een vrijwillige bijdrage te voldoen in een [melk]bus.

In de omgeving van Örnkölsvik, zien we een aanduiding op een bord van iets spectaculairs. [Drie stenen op elkaar wordt al aangeduid als heel bijzonder ….Het zal blijken dat de borden zijn blijven staan en verder zijn de [oude, maar opnieuw in oorspronkelijke vorm teruggebrachte] bouwwerken, niet meer onderhouden. Ze zien er uit, zoals ze vroeger er ook moeten hebben uitgezien. [Op zich kan dat mooi zijn natuurlijk]. Alles is echter verwaarloosd, alleen de grote koperen hangsloten op de deuren en luiken zijn nog stevig en lijken al nieuw.

Maar goed …. toch weer leuk om even gezien te hebben en een stukje wandelen is na een dag rijden ook niet slecht. We terug gaan we op zoek naar ons nieuwe verblijf.

We arriveren in Köpmanholmen in een soort boothuis op de kop van de haven aan de rand van het water, café, restaurant, vandrarhem een ankerplaats voor een aantal kleinere veerboten. Er is een grote bedrijvigheid en al snel belanden we op het terras. Het bier smaakt hier ook heel goed, zeker bij een zomers temperatuurtje van zo’n 28 graden. Opnieuw weer een mooie dag.

 mini-P1090721  Skulenskogens Nationaal Park

Toen gisteravond de zon onderging, kwam snel daarna de bewolking en mist vanuit zee opzetten. Vanmorgen was die nog niet weg, maar het zonnetje wilde er weer doorkomen. Hoopvol voor vandaag, want we willen gaan wandelen in het Skulenskogens Nationaal Park. Dit park maakt onderdeel uit van de zogenaamde Högakusten. Dit gebied is ontstaan tijdens de laatste ijstijd en is uniek in de wereld vanwege de snelle stijging van het landschap. Het land komt nu nog steeds elk jaar ongeveer 1 centimeter omhoog. Dat is een stijging die je nergens anders in de wereld tegen komt. Reden om dit gehele gebeid op de Unesco wereld erfgoedlijst te plaatsen.

Kortom het eerder genoemde park gaan we bezoeken, uiteraard lopend, dat is de enige manier om er kennis van te nemen.

mini-P1090719De temperatuur is heel fijn, maar al snel begint het te regenen. Anders gezegd, het begint te gieten. De druppels vallen dicht op elkaar en zijn heel groot. Met andere woorden we zijn goed van kleding voorzien, maar hier is werkelijk niets tegen bestand. We worden van binnen nat, van buiten nat en zelf nemen we dan ook maar wat nattigheid.

mini-P1090727We stoppen rond de middag in een stuga in het park. Compleet voorzien van alles wat je nodig kan hebben om te overnachten of te schuilen, inclusief hout voor de kachel en verder geheel ingericht. Je kan er met ongeveer 6 – 8 personen in slapen. Wij willen droog ons boterhammetje klaar kunnen maken en eten, wat bijkomen van het glibberen en glijden, even even weg van de muskieto’s. Er zijn al twee mensen binnen die ook even willen schuilen voor de regen. Een korte uitwisseling en dan vertrekken ze weer. Ze zullen niet droog zijn gebleven. Volgens hun verhaal zou het pas vanavond gaan regenen, reden dat hun kleding er niet op was aangepast…
mini-P1090729We lopen vandaag zo’n 12 kilometer, eigenlijk vraag je af waarom je zo in de regen blijft tobben, wat soms was het niet leuk meer, maar ……. het heeft ook wel wat. Het was er stil, heel erg stil, vogels fluiten, regendruppels die vallen op de bladeren. Het enige “wild” wat we hebben gezien waren een paar kikkers.

Nu hangt zo’n beetje alles te drogen op ons kamertje en morgen gaan we richting Mora, een hele tocht. We proberen dan een dag weer wat kilometers te maken, want de tijd begint te dringen ……… phoe …. niet leuk zo snel …..! Nog maar één weekje, ik weet niet of we dat moment wel halen !!!!

Het is nog een heeeeel eind toeren.

mini-P1090808Mora

De wereld ziet er vaak mooier uit als de zon schijnt, maar in Scandinavië is dat zeker niet altijd zo. Het is natuurlijk wel aangenamer, maar vandaag rijden we zo’n 500 kilometer, dus we zullen zien.

Dan droog, dan wat regen en de temperatuur zakt van 23 naar 17 graden. We rijden gewoon dwars door een frontje heen.
Onderweg bezoeken we nog kort een Kobaltgroeve. We hebben niet genoeg tijd om ook deel te nemen aan een rondleiding met een gids. Een laatste stuk rijden we nog binnendoor, maar we zien geen elanden of rendieren. Het blijft bij een verdwaald konijn …. de kustweg, de E4 is saai. We besluiten zoveel mogelijk binnendoor te rijden.

mini-P1090796 mini-P1090787 mini-P1090782Het regent inmiddels stevig als we rond zeven uur in Mora aankomen. Onderweg zien we de eerste al rijden. De jaren 60 auto’s van het model en formaat van een Amerikaanse slee. De Pontiac, Ford, Opel, Chevrolet enz enz.
Begrijpen de brave lezers nu waarom op de hoofdpagina van deze reisblog het voorfront van een gelijksoortige auto staat vermeld?

mini-P1090791We zien er later in de stad nog zeer veel rijden. De chauffeurs zijn divers, oud en jong, jongens en meisjes, netjes, grof en onbeschoft, bijzonder opvallende kledij. Na een bezoek aan de Mac wordt de colabeker half leeg gegooid zodat er wat rum bij kan ….. Gelukkig was dit niet bij allemaal zo.

De motoren bulderen door de stad en één plaats van samenkomt is onder andere de parkeerplaats McDonald’s. Een extra reden om snel ook een hamburger te halen. Daarna kunnen we het hostel wel gaan zoeken. We passen wel in het rijtje van deelnemers en de KIA buldert gewoontjes mee.
Helaas regent het inmiddels pijpenstelen. Het wordt al schemerig en er is veel te weinig licht om nog wat leuke foto’s te maken. Misschien zien we de auto’s morgen nog …. en is het droog. De hele avond rijden ze rondjes door de stad, maar rond een uur of tien wordt het stilletjes. Waarschijnlijk is de brandstof op en zijn de benzinepompen dicht!

mini-P1090798Wij vinden later ons hostel, maar daar is de deur al dicht. We bellen en horen dat we in een ander gebouw kunnen inchecken. Helaas versta ik de juiste straatnaam in het Zweeds niet zo goed, maar we komen er wel. [Natuurlijk ha ha]. Het hostel is vol, we hebben de laatste kamer. Goed dat we gisteren gereserveerd hebben.

Mora is het beginpunt van een treinreis via de Inlandsbanen, naar het noorden van Zweden vv. Reden dat veel reizigers in Mora onderdak zoeken aan het begin en eind van hun reis. Je kan voor zo’n 1500 SEK een ticket kopen om gedurende 40 dagen deze reis te maken. Afhankelijk van je wensen komt daar logies enz nog bij. Alles is mogelijk. In het hostel spreken we Zweden die deze reis ook gaan maken.

mini-P1090833Zo dat was het voor vandaag. Toch weer een lang verhaal geworden voor een dagje autorijden ….

Tot een volgend moment, we moeten nog plannen gaan maken voor morgen en de volgende week.

 

mini-P1090967 mini-P1090934 mini-P1090973 mini-P1090929 mini-P1090911De zondag is het feest in de Kerk. Diverse mensen komen in klederdracht en er worden volop foto’s gemaakt. Ik doe maar gewoon mee …

Töcksfors

Inmiddels beland bij de grens met Noorwegen. Morgen rijden we gelijk door naar het midden van Zuid-Zweden om er weer een paar nachten te verblijven.

Hier is het vol, druk en hektisc. We verblijven in een cabin, zo’n heerlijk klein hutje, maar wel schoon en goede bedden, wat moet te nog meer.

mini-P1100099Een groot deel van de verblijfsruimte in dit hostel wordt ingenomen door werkmensen uit het voormalig oostblok. Die verblijven relatief goedkoop in Vandrarhems, maar dat is het hostel ook gelijk volgeboekt. Voor de beheerder natuurlijk wel een vaste bron van inkomsten, maar toch een beetje dubbel gevoel er bij ….

De omgeving zie je hier nu veranderen. Het landschap, de huizen, het wordt ook drukker, op de we, in de winkels enz enz.

Sinds een kleine 50 kilometer zie je ook dat de aandacht niet meer uitgaat naar de sneeuw. Dat was daarboven eigenlijk alleen DE trekpleister. Alles is daar op ingericht, de accommodaties, de publicatieborden, de winkels enz.

Ik verwacht dat er hier in Töckfors in de winter niet meer sneeuw zal liggen dan in Hardinxveld en omstreken.

Vandaag was het heerlijk weer. We vertrekken met 13 graden, maar inmiddels is het nu 22 graden.Onverwacht hadden we toch nog internet, ik kon wat meeliften op een onbeveiligd netwerk …, reden om snel nog wat te typen.

mini-P1090563Växjö, Skåna Tranås en Fakse

Nu we weer in ons nieuwe hostel aangekomen zijn, voelen we wel dat we vandaag lang onderweg zijn geweest. Rond een uur of half negen waren we al onderweg en rond een uur of zes vanavond stapten we een fraai hostel binnen. Het hostel ligt aan de oever van het meer nabij de wijk Evedal, aan de noordkant van de stad. Het is een groot huis, twee verdiepingen. Het is druk, alle kamers zijn vol. Opnieuw blijkt het belangrijk dat we eerder hadden afgesproken.

In Zweden kom je nauwelijks Nederlanders tegen. In hostels al helemaal niet. Lekker belangrijk zou je zeggen, maar het valt gewoon op. Als we er de afgelopen week 20 hebben gezien is het veel. Daarentegen zag Noorwegen er zwart van. De eerste twee weken vooral ook Duitsers, maar in midden Noorwegen, de Hardanger en de omgeving van de Jothunheimen was het vaak een aaneen gesloten rij met vooral Nederlandse caravans, met vooral grijze duiven er in… Ook in de hostels slechts een enkele [jongere] grijze duiven.
In de hostels worden er ook gasten boeken bijgehouden, je noteert bij aankomst wat info in een register en dan kan je gelijk ook zien wie er nog meer overnachten of er de afgelopen periode zijn geweest. Dit is geen inschrijvingsbewijs, je kan er ook een boodschap achterlaten of er een recensie bij schrijven.

mini-P1100136We krijgen een ruime kamer aan de voorkant met het uitzicht op het meer. Je kan er eenvoudig met z’n vijven slapen in de kamer. Het is inmiddels net na tien uur. De wind zorgt er voor dat de golven duidelijk hoorbaar zijn. Af en toe komt er nog een verdwaalde wandelaar voorbij, de hond uitlatend of nog even een frisse neus halend voor heet slapen gaan. Even verder op het strand proberen een groep meiden en jongens nog wat worstjes en hamburgers op een wegwerp bbq warm te maken. Naast de hieruit opstijgende rookpluimen tekenen zich de wolken contrastrijk af tegen de inmiddels geel/oranje geworden lucht, waar de zon nog tegenaan schijnt. Het raam staat nog open. Alle geluiden dringen door als of je er midden tussen staat. Het is zo stil, dat je alle geluiden [zeker over het water] van heel ver kan verstaan. Nog een enkele boot op het meer, maar de meeste brengen hun boot nu toch snel terug naar de haven.

De muggen zijn vanavond niet aanwezig. Gelukkig maar..

Het moet toch een verschrikking zijn voor elke Zweed: een land met zoveel muggen. Zouden alle Zweden hier standaard met DEET worden gevaccineerd?
Zodra je stopt [met de auto], zweeft er gelijk een zwerm om je heen, alsof ze door de ruit heen willen komen. Uitstappen is soms bijna al levensgevaarlijk, zeker in de omgeving van water. Maar … daar hebben we nu op dit moment geen last van. Morgen zien we wel weer wat we gaan ondernemen. Tot dan.

mini-P1100157We hebben Växjö eens van nabij bekeken. De plaatsen worden groter en krijgen nu ook weer een echt centrum. In het centrum zijn ook weer de standaard [kleding]winkels. Zodra je net buiten het centrum komt zie je niemand meer. Doods en verlaten.. Waar iedereen is … Jan weet het niet! De scholen zijn al gesloten. Maar je ziet ook geen kind op straat.
Het i mooi weer, zeg maar gewoon … warm. We gaan naar ons eigen strand. Nu we daar tijdelijk wonen, moeten we er ook gebruik van maken. We gaan gewoon eens picknicken. Het wordt druk en lekker gezellig. Dat blijft zo, totdat de zon onder gaat.

mini-P1190069Morgen, dus niet vandaag … gaan we wat zuidelijker. Het wordt uiteindelijk na veel bellen Skåna Tranås. Alles is vol …. dat wordt wel even iets om rekening mee te gaan houden. We rijden via Ystad. De plaats waar de Zweedse politieserie Wallander zich afspeelt. We moeten toch even zien hoe het er daar nu werkelijk uitzag. Laat nu die volgende serie maar komen, want dat is toch wel een hele mooie serie [vind ik].

Skåna Tranås is een heel klein dorpje, leuke kleine huisjes, karakteristieke kleuren en bouwvormen. Prachtig om eens lekker rond te struinen en foto’s te maken. Daarna lekker in de tuin een glaasje, wat moet te dan nog meer.

mini-P1100459 mini-P1100488 mini-P1100480 mini-P1100460 Vrijdag 8 juli is het inmiddels. Vandaag vertrekken we via de Orensund brug en tunnel weer naar Denemarken, naar Fakse. Daar ligt een grote grove en daar gaan we weer wat klimmen en beitelen. We vertrekken met mooi weer, maar als snel wordt het bewolkt en gaat het regenen, stortregenen !! We kunnen amper uit de auto om er wat te eten en te drinken uit halen. Later wordt het gelukkig droog en kunnen we met een prachtig zonnetje de groeve onveilig maken. Er is veel veranderd sinds de laatste keer. Wat is en zeker ook zal blijven zijn de enorme hoeveelheden fossielen en koralen die hier zijn te vinden in de kalksteen. Enorme hoeveelheden, je weet niet wat je ziet. Ze komen voor in alle hoogten en lagen in de kalkgrove tegen. De groeve is al snel zo’n 50 meter diep met allerlei meertjes er in. Het water ziet er groen, zwart en blauw uit. Heel kleurrijk, witte kalkwanden, wolkenluchten van alle kleuren en een mooi groen bosrandje…. Altijd de moeite waard om een paar uurtjes rond te dolen en dan toch weer een zak met stenen mee naar huis te nemen. Thuis komen ze waarschijnlijk toch in de tuin terecht … kunnen ze later ook opgravingen gaan doen..

mini-P1100506Na vandaag vertrekken we naar Rødby om daar naar Duitsland [Puttgarden] over te varen. Waar wij helemaal geen rekening mee hebben gehouden is het feit dat men in Denemarken dit weekend vakantie heeft gekregen er er heel veel mensen met die zelfde boot naar het zuiden willen ….. en …. wij hebben niet gereserveerd. Afwachten maar, morgen weten we meer.

Adjö, till nästa gång

Beste lezers, zoals jullie ongetwijfeld begrepen hebben … we zijn inmiddels thuis.

Uit Fakse vertrokken we rond een uur of acht. Ruim een uurtje rijden tot de ferry. Heel apart … het was net een racebaan van 100 km lang. Alsof iedereen als eerste in Rødby wilde zijn. Wij, als sportievelingen uit Nederland, deden natuurlijk ook gewoon mee, maar bleven wel rond de 130 km/h hangen. Verder ging echt bijna iedereen ons als een speer voorbij. Ik zal toch m’n kilometerteller eens na laten kijken …

mini-P1100505We hebben ze allemaal weer gezien, op de parkeerplaats, vóór de ferry naar Puttgarten. We kwamen vijf minuten later aan … op dezelfde plaats, aangesloten in de lange rij.

Gewoon relaxed, een kaartje gekocht, één beurt gemist en na drie kwartier waren we ook onderweg. Dus geen problemen met erg lange wachttijden. Er waren totaal zo’n 6 tot 8 grote veerboten ingezet. Alles is uit de kast gehaald om de wachttijden te minimaliseren. En daarna, lekker op het dek in het zonnetje …

Weer op het vaste land aangekomen zijn we geheel “binnendoor” gereden. Rond Hamburg en Bremen staat alles vast. Iedereen gaat op vakantie en iedereen wil de zelfde kant op. Bij de Elbetunnel is het altijd al een drama en richting Flensburg stond het over vele tientallen kilometers vast. Omdat ze ook tussen Breda en Hamburg visa versa over een lengte van 100 km aan de weg aan het werk zijn is file voorspelbaar.

En wij hebben gewoon echt alle tijd en willen het weekend nog wat in Duitsland rondneuzen.

mini-P1100516Via Lübeck, Lünenburg, Nienburg en Diepholz zijn we naar Damme vertrokken. Dat leek ons een aardige stop om maandag weer tijdig thuis te zijn. Want dinsdag wacht het werk weer en het is toch wel handig om de restanten van een heerlijk vakantieleven weer een beetje opgeruimd te hebben.

Damme is een leuk plaatsje, nabij het natuurpark Dümmer, waar aardig toerisme is. Nabij ons Hostel is nog een klein bergmeer, wat je in een klein uur kan rond lopen. Voorheen werd hier ijzererts gedolven. Ze zochten indertijd naar kolen, maar vonden ijzererts. Inmiddels zie je van die activiteiten helemaal niets meer.

mini-P1100508Het is een leuke plaats om een paar dagen te verblijven en daarna weer heerlijk naar huis te rijden in niet te lange tijd.

Daar wacht weer volop werk. De laatste vakantiedag hebben we de laatste 300 km afgelegd. Thuis gekomen met mooi weer, goede herinneringen, een goed gevoel, uitgerust en voldaan, bla bla bla.

Totaal is bijna 7500 km afgelegd, waarvan circa 275 kilometer door tunnels. Na ongeveer 20 verschillende hostels, een tien-tal overtochten met veerboten en vele bruggen en vele onverharde wegen, is het voorlopig weer voorbij. Ondanks dat dit veel kilometers zijn, is het rijden geen enkele belasting op de wijze zoals wij rondgetrokken zijn. De natuur is zo ontzettend boeiend, gevarieerd, spannend en mooi om te zien.

Steeds weer anders, met zoveel verschillende tinten van licht. Enkele foto’s zijn gekoppeld aan de weblog, het zijn er maar een paar …. Lange dagen, 24 uur wordt het niet meer donker, de sneeuw, de ruwheid, de stilte, het klimaat, de vriendelijke, zeer behulpzame Noren en Zweden, de prachtige wolkenluchten maken het plaatje compleet.

Om dat te begrijpen moet je er naar toe.. Mogelijk dat dit reisverslag daar een bijdrage aan kan leveren. Wil je meer weten? Dat weet je de digitale weg vast wel te vinden. Geniet in elk geval van alles wat je doet en doe dat bewust!

mini-P1080887 mini-P1200136Voor nu allemaal een hartelijke groet. Bedankt voor het meelezen. Misschien wel tot een volgende keer. Laat maar horen wat je daarvan vindt.

Advertenties