2015 Elzas en de Moezel

Het is een drukke periode geweest de laatste weken. Het was ook wel leuk, maar wel intensief. De zomervakantie ligt al weer maanden achter de rug.

Screen Shot 10-21-15 at 02.07 PMHet plan is gerezen om nog wat rond te reizen, nu richting Zuid-West Duitsland,  de Vogezen, de Elzas, misschien ook wel naar de Bodensee. Een omgeving waar wij niet zo vaak zijn geweest. Een plaatsje aan de Bodensee was de eerste bestemming toen we 35 jaar geleden de eerste reis maakten met de caravan. Wat gaat de tijd toch snel.

De dag start somber en dreigend. Het kan elk moment gaan regenen. Ik wacht met de Ducato van de parkeerplaats te rijden totdat de school is begonnen. De ouders komen vaak met de auto de kinderen naar school brengen en dan loopt de hele straat vol. Ik kom je niet weg.
Tegen negenen starten we de motoren en rijden zonder file’s Nederland uit bij Maastricht. Daar wordt een enorme klus uitgevoerd door de A2 verdiept aan te leggen. Bij gelegenheid wil ik daar nog eens wat meer over lezen.

Hornbach

Als we Verviers voorbij zijn, rijden we langs het hoge deel van de Ardennen. Triest en troosteloos zie dit gebied er uit als het regent, zoals vandaag. Maar het kan hier zo geweldig mooi zijn in de winter als er in de Hooge Venen sneeuw ligt. Jaren lang hebben we in dat gebied in de winter een lang weekend doorgebracht.

Maar enfin, nu rijden we richting Trier en daarna richting Saarbrücken en nog iets richting Zweibrücken en zo tegen de Franse grens ligt een heel klein plaatsje, de Stadt Hornbach.
Resized_SAM_0149
Niet te verwarren met de grote gelijknamige “doe het zelf” winkel..
Hier strijken we neer op een hele mooie camperplaats, Voor € 6 mag je hier overnachten. Je kan er zelfs elektriciteit afnemen voor € 0,50 / kWh. Voor acht Euro zit je droog en warm. Aan dit soort plaatsen kan je in Nederland nog een puntje zuigen. Daar is vaak strijd, want camperplaatsen worden gezien als bedreiging voor campings. Hoe mis kan je het hebben.
Aan het eind van de middag arriveren we in dit dorpje. Morgen gaan we fietsen en de omgeving verkennen. Er moet hier een klooster staan, we zullen wel zien, maar dat is pas morgen. Voor nu een hartelijke groet

Op zoek.

Wat een rust, wat een stilte!. We vertrekken niet al te vroeg richting Frankrijk. We gaan eerst op zoek naar het fietspad, na eerst de bakker te bezoeken natuurlijk. Geen brood? dan ook niet fietsen!. Er staan heel erg veel bordjes langs de weg. We kiezen de watermolen route, langs een heel erg klein beekje. De naam daarvan is me even ontschoten.

Resized_SAM_0151Eerst rijden we nog even langs het klooster. Alles dicht, ze verwachten blijkbaar geen bezoek. De berg op is best stijl. De spieren zijn blijkbaar nog niet soepel, dus een aardige opgave. Dit ben ik echt niet gewend.
Wisselend rijden we door Duitsland en Frankrijk. Dit moet vroeger een interessante smokkelroute zijn geweest.

De grens is na de laatste oorlogen steeds aangepast. Volgens mij hebben de Duitse invloeden het nu gewonnen. We bekijken verschillende dorpjes. Deze zijn stil, leeg. Er lijkt hier geen leven, winkels zijn dicht. Je ziet geen mensen op straat. Alles is dicht. Waarschijnlijk een verkeerde dag op te bezoeken …

Resized_SAM_0155We fietsen wel een hele mooie route, dwars door de groene natuur. Prachtige bloemen, veel vogels. Jammer genoeg ben ik geen kenner van bloemen en vogels. Bomen die omgewaaid zijn, blijven onaangeroerd liggen. Ze zijn begroeid met allerlei organismen.Het ziet er best wel “wild” uit. Een smal pad, geen verkeer, geen wandelaars. Fietsertjes kom je ook niet tegen. Maar waarschijnlijk komt dat ook door de tijd van het jaar.

Resized_SAM_0177We hebben één watermolen gezien. Helemaal ingebouwd in een soort museum. Helaas was dat ook gesloten. Na een poosje zijn we ongeveer de zelfde weg terug gereden. In het dal is het voor ons prima fietsen, met af en toe een heuveltje. Als je afslaat is het direct klimmen …. Dat hebben we ook geprobeerd … niet leuk. Dat laten we graag aan anderen over.

De bewegwijzering is super slecht.
Resized_SAM_0189Het lijkt er op dat een route éénmalig wordt uitgezet om daarna nooit meer te controleren of de bordjes er nog staan. Wij hebben gewoon een gps op de fiets, dus last van verdwalen hebben we niet. Ik vind het wel zonde van de inspanningen als je zo’n route uit zet.

Weer terug in Hornbach, rijden we ook een stukje naar het noorden. Er moet hier toch een oude spoorlijn zijn waar een fietspad van is gemaakt!! We vinden het pad niet eenvoudig. We zien een spoorbrug en dan klinkt het logisch dat daar het beroemde fietspad ook moet zijn. Jawel hoor. Gevonden!
Resized_SAM_0205Nadat we ver genoeg waren gefietst, hebben we terug deze route in omgekeerde volgorde teruggereden, maar nu toe tot het einde van de lijn in Hornbach. We wilden toch weten waar we hadden moeten beginnen…

Het was vandaag heerlijk fietsweertje vandaag. Bijna geen wind, geen zon om stevig te transpireren, een graadje of 14 dus een trui en een jas waren geen luxe. Toch zou een fiets met hulpmotor wel goed uitkomen. Resized_SAM_0204De knieën vinden het niet echt leuk. De rest van de gewrichten en spieren ook niet, maar dat merken we morgen en overmorgen. Morgen hopen we weer hier te vertrekken en reizen we wat meer naar het oosten, naar Wissembourg. Tot dan,

Wissembourg

Hoe heette dat riviertje ook al weer gisteren? Het was gewoon heel logisch de “Horn”. We rijden nu eerst een stukje autobahn, na 20 kilometer gaat die over in een B-weg en wij slaan af. Via een L-weg komen we uiteindelijk in Wissembourg. Resized_SAM_0232Eén van de mooiste stadjes in de noordelijke Elzas.In het midden staat de prachtige St Pierre en St Paul abdijkerk. Een reuze oud exemplaar uit de 11e eeuw. Er zijn nog mooie fresco’s te zien uit de 13e en 15e eeuw. Als je de toeristische gidsjes leest, staan ze bijna allemaal vol van beschrijvingen van kerken, beelden, monumenten en oude gebouwen en verschillende bouwstijlen. Op enig moment is dat wel mooi geweest. Een stad in het “heden” wordt nauwelijks beschreven. Waarschijnlijk hebben we de verkeerde gidsen. De VVV’s zijn meestal gesloten of slechts enkele uren open. Precies op het moment dat wij er niet zijn ..
Resized_SAM_0243Wij lopen over de stadswallen, hoog verheven boven de bebouwing, waar je een leuk uitzicht hebt over het stadje met de leuke gebroken daken. Daaronder veel vakwerkhuizen in allerlei vormen, maten en beschilderingen.

Kortom een gezellig stadje, waar we vanwege het fraaie weer, ook gebruik kunnen maken van de terrasjes. We hebben het Ducatootje geparkeerd net buiten de stad en kunnen eenvoudig langs het riviertje de “Lauter” naar het centrum wandelen. Het is een mixed parking. Er staan nog geen campers. Er wordt een plekje gezocht en zien straks wel of er nog meer staan. Later blijken we uiteindelijk toch met nog vier anderen op deze plaats te overnachten. Het is al snel donker, half acht is het “pikkie …”.

Resized_SAM_0292 Resized_SAM_0299
De omgeving is laag bergland, tot zo’n 500 meter hoog, mooie bossen en slingerende weggetjes. De bomen beginnen al fraai te kleuren. Prachtig.
Resized_SAM_0327In de stad hoor je twee talen. Kinderen van een jaar of acht spreken hier Frans en Duits tegen elkaar. Ik ben benieuwd wat ze als hoofdtaal hebben. Het zal wel Frans zijn, we zitten tenslotte officieel in Frankrijk.

Maak er wat moois van allemaal.

Turckenheim.

Het is nog nevelig tussen de bergen als we vertrekken. De route loopt via diverse plaatsen Hunspach, Soufflenheim, Haguenau, Obernai via de de route du Vin naar het zuiden. Lekker een daagje zwerven, maar niet verdwalen … De navigator heb ik, bij wijze van proef, ingesteld op het mijden van snel en tolwegen. Een hele opgave om dan langs Straatsburg te rijden. Honderden rotondes passeren waren mijn beloning.

Resized_SAM_0410Resized_SAM_0416Aan het eind van de dag zien we Turckenheim en strijken we neer op de plaatselijke camping. Vooral in het eerste deel van de route waren er veel vakwerkhuisjes te zien. Later ook nog wel, maar dan ligt de nadruk meer op het “wijn” toerisme. De glooiingen liggen er prachtig bij. De bladeren van de druivenranken kleuren prachtig, zeker als de zon er op schijnt. Vandaag kwam die er nog niet echt zo duidelijk door, maar voor de komende dagen wordt zonnig weer voorspelt, met wel vorst in de nacht.!

Colmar en Eguisheim

Zoals de planning er nu uit ziet gaan we eerst twee dagen de omgeving met de fiets verkennen, richting Comar en Eguisheim. Twee geheel verschillende plaatsen, maar ze liggen niet zo ver van hier. Na een daagje toeren met de auto, wacht nu een andere inspanning. Daarover later meer.

Resized_SAM_0423Alsof ik er een voorgevoel van had. Het is echt heuvelachtig! Niet te weinig!

Gestart om een uur of elf en tot zes uur ’s avonds zijn we aan het klimmen en klauteren geweest. Met de fiets weliswaar. Af en toe nog wat noten zoeken. Het was echt geweldig, prachtige uitzichten, midden door de druivenvelden heen. Het is wel enorm zoeken naar de juiste weg, een weg waar je niet van sokken wordt gereden. Maar uiteindelijk is het toch gelukt.
Vanuit Turckheim, naar Wintzenheim, Wettolsheim naar Eguisheim. Dit laatste plaatsje wordt niet voor niets het mooiste, meest fotogenieke plaatsje genoemd van de Alsace. [Bron: de Kampioen”] Opnieuw kleine en grotere vakwerkhuizen. Resized_SAM_0454Binnen de stadsmuur zijn twee en soms drie rijen huizen in een cirkel gebouwd, met in het midden een paar grotere gebouwen en natuurlijk minimaal twee Kerken. Elk huis is een foto waard, werkelijk waar. Ik kon me dus heerlijk uitleven!.

Resized_SAM_0476De geveltjes, de geschilderde blinden naast de ramen, de deuren. Ze hebben vaak ook verschillende kleuren, okergeel, paars, blauw en natuurlijk ook wit. Ook als de straatjes soms maar twee meter breed. Er is geprobeerd veel groen en kleurige bloemen te laten groeien. Prachtig. Op de foto’s zullen jullie wel het een en ander er van zien. Laat even horen als je ze wil zien!Resized_SAM_0446

Vanuit Eguisheim rijden we hoog door de wijnvelden naar Herrlisheim. Het is genieten en we hebben er mooi weer bij. Steeds is het weer zoeken naar een fietspad. Ze zijn er wel, maar worden niet of heeeel slecht aangegeven. De gps brengt opnieuw uitkomst om de juiste richting te vinden. Vanuit deze laatste plaats rijden we langs de rivier de Lauch naar het noorden, richting Colmar. Ook een prachtige maar drukke drukke stad, met ook vandaag, veel toeristen. Na de stad te zijn rondgereden en gelopen vertrekken we weer naar onze startplaats. We hebben dan bijna 50 kilometer gefietst, aardig wat gelopen en bijna 300 meter geklommen op grindpaden dwars door de wijnvelden. Resized_SAM_0510De druivenranken kleuren mooi in de herfst. Ik heb het al eerder gezegd. Elke variatie tussen groen, bruin en geel is te vinden.

De meeste druiven zijn al geplukt. Aan slechts enkele rijen zitten nog druiven. Waarom? Wij zijn er nog niet achter. Je kan er soms stil van worden zulke prachtige uitzichten hebben we. Als je dan ook nog denkt hoeveel wijn er uit zo’n gebied komt … lekker hoor. Tijd voor een glaasje.

Resized_SAM_0435De wijngaarden

Resized_SAM_0520Met de zon op ons bolletje wandelen we vandaag door de wijnvelden. Vanaf de camping lopen we het stadje Turckheim in en al snel vinden we trappen naar een eerste plateau. Daar komen we op een prachtig pad wat ons over de toppen van de wijnvelden voert. Ook hier zijn bijna alle druiven geplukt. We lopen bergje op en bergje af en pas na een aantal uur vinden we weer een trapje en komen weer in het dorp, maar helemaal aan de andere kant. Het dorpje is leuk, maar niet bijzonder. Alle winkels zijn dicht, alles is dicht. Het is maandag. We vinden zelfs geen lokaliteit om iets te eten of te drinken. Resized_SAM_0914Binnen de stadsmuren was er zelfs geen winkel open. Maar daar hadden we natuurlijk op gerekend. Wij komen meestal niet om van de honger of dorst ..
Inmiddels is het toch weer bewolkt geworden. Morgen wilden we de route door het Zwarte Woud nemen, naar de Bodensee. Dat gaan we niet doen.

De weersvooruitzichten zijn niet goed voor ons. Sneeuw en regen wordt er voorspelt in een groot gebied. s’Nachts gaat de temperatuur nu al fors onderuit naar het vriespunt. We gaan geen ellende opzoeken. Morgen gaan we iets naar het noorden en bezoeken wat verschillende plaatsen.

Bitche

De kachel heeft deze nacht goed zijn werk gedaan. De vorstbeveiliging is niet aangesproken. Opnieuw is het vanmorgen bewolkt en koud. Later krijgen we nog wel de zon, maar dat is ook maar voor een paar uur. Eind van de dag begint het te spetteren.

Na Hagenau, 50 km ten noorden van Straatsburg, rijden we via Woerth naar Lembach. SAM_0748Daar gaan we opzoek naar één van de grotere bunkers uit de Maginotlinie, de Ouvrage du Four a Chaux. Een comples waarin meer dan 1000 soldaten een hele tijd konden overleven. Alle voorzieningen zijn aanwezig, van ziekenhuis tot elektriciteitscentrale. Helaas we komen net te laat voor de rondleiding. In deze tijd van het jaar zijn dat er maar twee per dag en de laatste was al weg. Volgende keer beter.
Daarna rijden we door het nationaal park naar Bitche. Daar vinden we ook een citadel, hoog op een berg, aan de rand van het stadje. Onder de citadel is een prachtige camperplaats. Kosteloos staan met alle voorzieningen, al kosten die voorzieningen wel veel. Wat denk je van elektra voor € 2,-  voor 55 minuten? Maar goed, we hebben het meeste bij ons. De kachel en koelkast draaien op LPG, dat werkt heel prima. Er is plaats voor 5 campers op de camperplaats, wij zijn vandaag de vierde, ook dat dat komt mooi uit. Morgen gaan we het stadje en de citadel eens dichter bij bekijken. O ja, we hebben nog steeds geen wifi, dus de verhalen en foto’s komen later …

SAM_0790De citadel.

De stad Bitche is trots op de grote, hooggelegen Vauban vesting. In deze citadel hebben in de Duits-Franse oorlog in 1870-1871, de Franse soldaten 203 dagen stand gehouden. door vriend en vijand is de citadel een onneembare vesting genoemd. Een maand nadat de Fransen een vredesakkoord sloten, hebben de soldaten uit het fort zich aangesloten bij het overrge deel van het Franse leger. De citadel hebben we met een audio gids zelf kunnen bezoeken. Dat werkte echt heel goed. Natuurlijk geen Nederlandse taal, maar ok het ging verder prima. Je wordt door de gehele citadel geleid en steeds zie in een deel in de citadel een film en uiteindelijk wordt het één totale film, met authentieke beelden er tussen van deze oorlog. In dit onderkomen verbleven ruim 1400 soldaten, maar ook vrouwen en kinderen die daar geboren werden. De rondleiding duurde meer dan een uur.

Resized_SAM_0478In de middag hebben we het stadje bekeken en wat boodschappen gedaan, dat moet ook gebeuren. Het is koud en somber weer, overdag zo’n 5 graden en ’s nachts rond het vriespunt. In onze omgeving, die wat hoger ligt, is sneeuw gevallen, boven de 500 meter is alles wit. Het is op de radiozenders het gesprek van de dag. Het is opnieuw veel te koud voor oktober.
Hopelijk hebben we er geen last van, want deze keer hebben we geen winterbanden of kettingen bij ons. Dan zou het later worden voordat we naar huis kunnen … dat zou toch jammer zijn.

De Moezel

Het weer is goed. Dat betekent: droog. De zon is niet te zien, het is een graad of vier. Resized_SAM_0956We rijden door een prachtig golvend landschap. We hopen hier zeker terug te komen, het is een prachtig gebied,  Als vanzelf rijden we de grens over van Frankrijk naar Duitsland. We komen in de omgeving van Zweibrücken op de autobahn. Biij Saarbrücken slaan we af om dwars over te steken naar de  Moezel. Nog 30 kilometer te rijden als we het hooggelegen gebied , de Hunsrück bereiken. Daar wordt het toch aardig hoog en naderen de magische grens, die we gisteren hebben gehoord dat er sneeuw zou kunnen vallen. Het wordt knap donker en mistig, we rijden de wolken in. Op de ruit vallen vreemde spetters, natte sneeuw. Op de bomen ligt nog veel sneeuw, die gisteren is gevallen. Hoe verder we rijden, des te meer sneeuw ligt er. Alles is wit, op de takken van de bomen ligt nog volop sneeuw. Nu moet het natuurlijk niet gaan sneeuwen, want dat was niet afgesproken. Nog maar 20 kilometer. Op dat moment komen we bij een wegafsluiting. We rijden over de bergkam naar het westen om uiteindelijk de autobahn weer te bereiken. Nu weten we gelijk waar gisteren zoveel over gesproken was op de weerberichten en het nieuws. Op de auto’s die in het Moezeldal naar beneden kwamen zaten nog onder een sneeuwlaag van ruim 10 cm sneeuw aldus de buurman op de camperplaats. Via een aardige omweg hebben we inmiddels Piesport bereikt.

SAM_0819Piesport

Inmiddels hebben we begrepen dat het overal in west Europa knap koud is. Vreemd weertje. Maar ook wel weer bijzonder. Een beetje spanning is wel leuk hoor! We vinden een mooie camperplaats in Piesport [wat een naam hë?]. tussen de wijnranken. Het gaat wel wat regenen, maar het is niet veel.
Om de dag te evalueren hebben we het plaatselijke restaurant bezocht en geleerd welke soorten schnitzels ze verkopen. Dat geld ook voor de wijn en die heerlijk hier.

Na de regen van vannacht besluiten we vandaag niet te gaan fietsen, maar eens heerlijk te luieren. Als of we dat nog niet hadden gedaan haha. Overigens bevalt dat prima, gewoon heerlijk genieten en ’s morgen besluiten wat je gaat doen en soms is dat dus gewoon “niets”.
Natuurlijk hebben we wel een sportief deel te voet uitgevoerd. Gelijk maar boodschappen gedaan in de Super. Verder is er naast drie bakkers en een slager … niets te vinden in het dorp.
Morgen zullen we zien wat verder te doen. Er wordt een antiekmarkt gehouden, maar misschien gaan we ook wel fietsen… Groeten uit Piesport.

Bernkastel-Kues.

Het wordt geen antiekmarkt voor ons. We gaan fietsen. Vandaag naar het oosten, richting Koblenz. Er liggen prachtige fietspaden langs de Moezel. Heel soms direct langs de rijweg, maar meestal dwars door de wijnvelden. Daarop is men nog volop aan het werk. Soms worden er nog druiven geoogst, soms wordt er op verschillende manier, machinaal en met de hand, gesnoeid. Zo mand met druiven die net geoogst zijn weegt 65 kilogram. Daar lopen ze de helling van 60 procent af naar beneden!! om daarna in hun karretje te kieperen.

Resized_SAM_1031Noten.

Er staat geen zuchtje wind, het is heerlijk rijden. Met enige enige regelmaat wordt er gestopt. We ontdekken voor de tweede keer de notenbomen. Twee weken geleden hebben de notenbomen hun vruchten laten vallen toen het begon te regenen in het Moezeldal. Maar, toen waren wij hier niet! Wij doen het met de restanten. Het is zoeken geblazen,maar er staan duizenden notenbomen. Zelfs wegen zijn er naar vernoemd …
We oogsten diverse kilootjes en alles gaat in de fietstas. Helaas had ik alleen de twee fietstassen. De fiets begon bijna te steigeren. Op ons vakantieadres hebben we de noten eerst gesorteerd, zo nodig uit de dop gehaald, wat schoongemaakt en bij de kachel gedroogd. Een leuke bezigheid, met een glaasje druivensap…

Resized_SAM_0908Resized_SAM_0537

De route vandaag leidt naar Bernkastel-Kues, een wat grotere plaats ongeveer in het midden van de Moezel. Gezellig druk is het in het oude stadje. Veel toeristen, leuke gevels, winkels enz. Natuurlijk zijn hier veel, zeer veel wijnstubes. Als iemand maar een paar druivenstruiken heeft staan noemen ze het een wijngut .. Maar dat mag de pret verder niet drukken. Wij hebben heerlijk gefietst en ’s avond hebben we opnieuw een plaatselijke lokaliteit bezocht voor een afsluitende maaltijd en een heerlijke schnitzel maaltijd.
Toen we terug kwamen was de antiekmarkt al afgelopen … tot morgen.

Resized_SAM_1014Neumagen

Deze keer zijn we weer wezen fietsen. Nu richting Trier. Het is een route die de Romeinen ook hebben gedaan. In de verschillende plaatsen zie je daar nog je stille getuigen van. Er zijn ook vele legendes, ééntje zal ik toevoegen bij de foto’s.

Resized_SAM_0980

Volgens deze legende waren het ook in die tijd zeker geen brave jongetjes en stroomde er rijkelijk bloed door de Moezel.

Onze manier van verpozen is verder ongeveer gelijk aan die van gisteren.Opnieuw heerlijk gefietst met afwisselend noten zoeken. Nu heb ik vroeger ooit, lang geleden dus, wel eens noten uit de boom gehaald. Later die dag, toen ik weer thuis was, kwam er een verbolgen notenbomen-eigenaar bij ons thuis op de stoep. Nou, dat is niet goed. Ontkennen heeft geen zin. Ik moet mijn handen tonen. De vingers waren bruin, bijna zwart. En dat was je er niet zo maar af!! Dat komt van de noten uit de bast halen. Nu dat incidentje kwam naar boven in de herinnering toen wij aan het eind van de dag onze handen bekeken. Ongeveer het zelfde dus! Hier kwam alleen geen boze notebomen-eigenaar en was het niet zonder eten naar bed…
Resized_SAM_0964Resized_SAM_0949

Maar alle gekheid, het is leuk als verzet en de noten zijn erg lekker. Het sorteren en drogen volgt later.

Resized_SAM_0985 Resized_SAM_0988 Resized_SAM_0991 Resized_SAM_1007Het lukt vandaag niet meer om dat af te krijgen. Morgen gaan we weer naar een nieuwe plaats. Weer richting huis. Kijken wat de dag van morgen gaat brengen.

In de Verte

De wolken hangen laag voor de bergen. Soms komt er een topje van een berg boven de wolken uit. Het is wat druilerig als we inpakken en via het servicepunt vertrekken uit Piesport. Twee dagen geleden stond de camperplaats hier helemaal vol en vanmorgen waren er nog een stuk of vijf. Via een lekker klimmetje kwamen we boven en daarna was het nog 20 km naar de autobahn. Daarna snelweg tot Venlo zo’n 300 kilometer. Weinig spectaculairs te melden. De temperatuur klimt langzamerhand naar zo’n 12 graden.

Resized_SAM_1049 Resized_SAM_1054

Resized_SAM_1059Het laatste stuk naar de camperplaats “In de Verte” in Lottem” rijden we binnendoor en rond een uurtje of vijf zat deze rijdag er op. Morgen nog 150 km naar huis. Dan zit het er weer op deze fraaie herfstreis. Het was een overwegend droge, bewolkte en koude periode, maar het heeft ons geen moment beperkt in het lopen, wandelen of rijden. Het was gewoon goed. Als we weer thuis zijn gaat het Ducatootje naar de stalling en dan schorsing regelen voor de wegenbelasting. Maar natuurlijk eerst nog de wagen wassen en winterklaar maken, maar dat is niet zo erg.

SAM_0697

 

Blijven jullie nog meelezen? Schrijf ik ook een beetje voor jullie? Het gaat jullie goed.

 

Tot volgend jaar.

 

 

 

 

 

code: 048-021-049-581-06

Advertenties