2016 Duitsland – Rügen – Vopommeren

Een prachtige dag, begin mei, na een week van eveneens prachtig weer in Nederland, vertrekken we richting het noorden van Duitsland. Het eiland Rügen is deze keer de bestemming.

Screen Shot 05-21-16 at 04.02 PM met locaties

Dat de keuze Rügen zou worden is deze keer ingegeven door de weervoorspelling. Er worden in het zuiden van Duitsland  negen aaneengesloten regendagen voorspelt. Niet zo aantrekkelijk voor een rondje Bodenmeer.

Maar goed, het weer is maar een klein onderdeeltje bij het naar je zin hebben tijdens een vakantie, toch?

Kortom, met een stralende zon sjezen we richting Hannover, waar we opnieuw een bezoek brengen aan het Steinhudermeer. De omgeving is ook een omvangrijk mijnbouwgebied en vaak zijn deze meren ontstaan na afgravingen.

Webformat - S1150041Webformat - S1150045

Dit meer is echter wel erg groot. We gaan wandelen naar het meer en zien daar een stadje waarbinnen bijna alleen toeristen verblijven. Overigens is het nu nog best stil. De camperplaats is aardig bezet, ruim honderd wagen denk ik. Een grote plaats waar de belangrijkste voorzieningen aanwezig zijn.

De dinsdag vertrekken we verder naar onze eindbestemming. We besluiten om in één keer door te rijden, zodat we langer op Rügen kunnen zijn. Een trip van ruim 500 km en dat is aardige afstand met de camper. Met de gewone auto is dat een makkie, maar nu zijn we toch bijna een dag onderweg. Veel files gezien en gelukkig hebben we er maar kortstondig in gestaan. Aan de andere kant van de middenberm stond een dubbele rij met vrachtauto’s stil van minstens 25 km. Als camperaar ben je vaak veroordeeld tot het plaatsnemen in de rij met vrachtauto’s. Bij werkzaamheden is de tweede of derde baan alleen voor auto’s smaller als 2,10 m. En … ik ben 2.35 m dus …. vette pech. Verder ben je als camperrijder gelijk gesteld aan een personenauto.

We arriveren op een Topplatz camperplaats in Prora, Binz Oase. Sinds 2009  bestaat deze plaats na in gebruik te zijn geweest voor verschillende militaire doeleinden door de NVA.

Webformat - S1200167

De restanten kan je nog zien, al is het maar aan de terreinverharding. Als je van alle betonplaten één cent zou krijgen, werd je alsnog miljonair. Die jongens [en meisjes] uit de voormalige DDR konden er wat van. De kwaliteit van de beton was echter bedroevend slecht. Dat kan je ook zien aan de restanten van het KDF gebouw.

Webformat - S1200106

Soms storten hele gebouwen gewoon in als gevolg van de slechte beton of het gebrek aan wapening. Daarover misschien later meer als we het bouwwerk gaan bezoeken. We staan er een paar honderd meter bij vandaan.

Vandaag, woensdag de nieuwe fietsen eens uitgeprobeerd. Dat blijkt een waar genot. We rijden naar Cap Arkona. Een groot bunkercomplex, met vuurtoren en uitzichtplaats op de kop van het eiland Rügen.

We rijden hier heen omdat het de meest noordelijke punt van Duitsland is. Webformat - S1190050Gewoon leuk. Het landschap is hier glooiend en prachtig rijden we over de betonplaten, langs de Oostzee er naar toe. Bij de cap zie je niet echt de kalksteen rotsen. Daar moet je eigenlijk voor op het stand staan en dat is te gevaarlijk vanwege vallende stenen. Cap Arkona geeft een prachtig uitzicht over de omgeving.

Wiki geeft de volgende informatie: Kaap Arkona is een kaap op het Duitse eiland Rügen. Het is een 45 m hoge en steile kust bestaande uit krijtgesteente. Hij ligt in het noorden, op het schiereiland Wittow. De kaap ligt bij het plaatsje Vitt. Er komen jaarlijks bijna een miljoen mensen even op bezoek. Het Duitse passagiersschip Cap Arcona werd in 1927 naar deze kaap genoemd.

Veel velden staan vol met koolzaadplanten.Webformat - S1190042 Velden, eindeloze oppervlakten, oogverblindend geel. Met de blauwe luchten en groende velden een fantastisch contrastrijk mooi landschap. Het gaat aan het eind van de middag steeds harder waaien. We aanvaarden de terugreis. Met de trapondersteuning gaat dat geweldig. Echt waar, ik moet heet eerlijk toegeven!. En dat doe ik deze keer met veel plezier. Het spaart je knieën, ongekend.

Als we weer in Sassnitz komen drijft er zee mist binnen. Het wordt ineens koud, maar met nog 10 km te gaan zijn bijna weer op de plaats van bestemming. Een prachtige tocht van 90 km is voltooid.

Morgen gaan naar Prora. Zo gezegd, zo gedaan. Een werkelijk stralende dag. We arriveren rond een uur of half elf bij Prora.

Webformat - S1180003

Dit gebied maakt onderdeel uit van de gemeente Binz. Hier is het zogenaamde KDF gebouw neergezet.

Webformat - S1180046Webformat - S1180044Webformat - S1180039Webformat - S1180037

In drie jaar tijd is er een bouwwerk met een lengte van 4,5 kilometer neergezet. Vier blokken aan de noordzijde en vier blokken van elk vijf verdiepingen hoog, aan de zuidzijde van het centrum bouwwerk. In het midden staat een groot centraal gebouw, waar de verheerlijking van het nationaalsocialisme gepland was.

Het KDF, Kraft durch Freude [Kracht door vreugde] bouwwerk is gebouwd in de periode van 1936 – 1939 en moest ruimte bieden aan 20.000 mensen vanuit de Duitse arbeidersbevolking. Het volk dat Prora mocht bezoeken, zou kracht moeten putten voor de volgende oorlog.

Om een keer vakantie te mogen vieren in het KDF-Seebadhotel moest je natuurlijk wel de ideologie van de Volksgemeenschap aanhangen en trouw aan de Führer beloven en trouw, gehoorzaam en toegewijd zijn. Alleen dan had je de mogelijkheid één keer vakantie te mogen vieren op Prora.

Webformat - S1180017

Maar, Hitler eiste al in 1936 het gebouw weer op voor geplande oorlogsactiviteiten. Uiteindelijk hebben er nooit burgers kunnen “genieten” van het KDF seebad. Vele toepassingen heeft het gebouw gehad en vele jaren na de oorlog werd het een onderdeel van de NVA en bood het gebouw onderdak aan de DDR overheidsdiensten, militairen enz.

Webformat - S1180024 Webformat - S1180008 Webformat - S1180006 Webformat - S1180012

Er  is veel en veel meer over het gebouw en de omgeving te vertellen. Zo zijn er ook cruiseschepen gebouwd die direct kunnen aanmeren aan het KDF gebouw. Alles voor het volk was het motto, doelgerichte controle, propaganda.

Webformat - S1180019

Ook het kunnen beschikken over een Volkswagenkever behoorde tot de plannen. Je kon zegels kopen van 5 mark en via een spaarsysteem. De opzet was, dat elke goede Duitse arbeider uiteindelijk over zo’n Kever kon beschikken. Van alle plannen is uiteindelijk niets terecht gekomen.

Webformat - S1180030We hebben eerst hetdocumentatiecentrum bezocht, daarna buiten wat rondgefietst en uiteindelijk hebben we in nog een meer authentiek deel van het gebouw, het NVA museum, bezocht. Een deel van het gebouw is ingericht als museum. Daar hebben ze alles vanuit 1933 tot en met 2002 verzameld. Je kan het zo gek niet opnoemen of het staat er. Zo stonden er nu verzamelingen van bromfietsen, typemachines en fototoestellen uit de DDR tijd. Honderden verschillende apparaten met een zelfde functie.

Webformat - S1180098Ook alle onderdelen van de NVA [Nationale Volksarmee in de DDR] zijn ten toon gesteld. Zo viel mij een grote landkaart op, waarop strategische aanvalsroutes stonden ingetekend waarbij met name chemische, maar ook nucleaire wapens zouden worden ingezet. Zo’n kaart werd wekelijks vernieuwd, want stel je voor dat deze aanval bekend zou worden aan de vijand, het Westen dus. Alle details stonden vermeld, ingrijpend. Gelukkig is er nooit wat van terecht gekomen.

Webformat - S1180076 Webformat - S1180065 Webformat - S1180114 Webformat - S1180089Je kan in dit museum werkelijk van alles vinden. Zo ook nog de inrichting van een kamer waarin je als vakantieganger zou worden gehuisvest. Elk kamer en het gehele KDF gebouw is even groot, 2.25 x 5,00 meter. Twee losse bedden, één kast, één wasbak en dat is het. Tienduizend gelijke kamers. Centrale voorzieningen, trappenhuizen en sanitair blocks waren er tussen de woonblokken in.

Webformat - S1200117Als  je nu naar het bouwwerk staat te kijken vallen me toch een paar zaken op. Ongeveer één derde is ingestort of er staat alleen nog een skelet van muren. Het centrale gebouw is nooit afgebouwd, allen de fundering is nog in delen terug te vinden.

Ongeveer de helft wordt en is geheel verbouwd. Niet gerestaureerd maar gerenoveerd. Er is een gigantische jeugdherberg in gevestigd. Nu druk bezocht door heel veel jeugdgroepen en op het bosterrein staan tentenkampen waar ook jeugdvakantie viert. Ik vind het wat sinister, dat zal wel aan mij liggen. Veel jeugd met een zelfde uniform of kledij, ik weet het niet, het geeft een raar gevoel, daar, op die plaats. Twee grote blokken aan de zuidkant zijn geheel gerenoveerd. Restauratie van het gebouw zou volgens mij meer recht doen aan de historische waarde van het totaal gezien de oorspronkelijke bestemming. Je kan er nu een appartement kopen, met alle voorzieningen daarbij.

Webformat - S1180085 Webformat - S1180004
Het deel waar het NVA museum nu in is gevestigd, is in zijn oorspronkelijke staat en indeling opgeknapt. Straks staat er één enorm groot complex, met woningen en hotels, aan het strand en is ook hier het verleden zoveel mogelijk weggevaagd. Een belangrijke historisch tijdperk is dan geheel verdwenen, zoals je in Berlijn ook nog maar één klein stukje “muur” terug kan vinden. Geen herinnering meer aan je verleden.

Webformat - S1180054Je ziet oud en nieuw direct naast elkaar staan. Een prachtig gerenoveerd gebouw, witte muren en marmeren vloeren met een oprijlaan en mooie elektrisch bediende toegangspoort, allen de toegangsweg buiten het terrein bestaat nog uit betonplaten en “kinderhoofdjes” en er staat nog een oud bewakingsgebouwtje uit de jaren zestig en een half gesloopt bijna weggeroest hekwerk.

De betonplaten vind je nog overal in het Oost Duitse gebied. Volgens mij hebben ze er honderdduizend x tien tot de negende van gemaakt Heel oostelijk Duitsland [en nog meer Oostbloklanden] liggen er vol mee. Dat merk je wel als je gaat fietsen….  Alle onderdelen komen vanzelf los en je bent zelf ook geklutst. Gelukkig zijn de doorgaande wegen over het algemeen wel ok!

Webformat - S1170077Nogmaals, over Prora is veel te lezen ook op het internet. Ga eens kijken als je meer wilt weten over de KDF. Ik zal een link op de pagina plaatsen. Een indrukwekkende dag. Morgen maar weer een stukje fietsen door de prachtige natuur van Rügen.

Webformat - S1190020Webformat - S1190021We gaan vandaag naar het zuiden, naar het Möchgut. Eerst naar Binz en dan naar het Jagdschloss Granitz. Het staat boven op een heuvel. Het pad gaat stijl omhoog, zeker 25% en slecht is het wegdek… Whow, dat was afzien. Het slot zelf stond er prachtig bij en is ook te bezichtigen. Wij zijn daarna nog even op zoek geweest naar de Rasender Roland, een stoomtrein die hier nog steeds rijdt langs de verschillende badplaatsen en ook langs het Jagdschloss rijdt. En …. natuurlijk … gehoord en gevonden. Een leuke stoomboemel met aardig wat rijtuigen die rijdt op een smalspoor.

Wij gaan verder op zoek naar de nog aanwezige grafheuvels en  op het eiland. Die hebben hier een andere naam, maar ze zijn er nog volop.

Webformat - S1190030

Een groep van totaal zo’n zes hunebedden hebben we gevonden, staande boven op een heuvel in het mooie gele, glooiende landschap. Even tussendoor … wat hebben we gemak van de e-bikes. Zonder dit middel was het mij niet gelukt!

We hebben uiteindelijk het zuidoostelijke puntje van Rügen bereikt, Klein Zicker. Een soort zuid kaap zeg ik maar. Dwars door het bos, over mooie oneffen paden hebben we uiteindelijk de camperplaats weer bereikt. Onderweg nog enkele leuke badplaatsen bekeken met de fraaie witte houten huizen met het aparte houtsnijwerk. Ze staan te schitteren in de zon. Een pracht! Morgen nog een ritje? Vandaag was het met 70 km wel weer genoeg.

Het is lastig om een route te vinden naar de verschillende plaatsen als je fietspaden wilt gebruiken. Langs de doorgaande weg is het niet verboden, maar het wordt wel ontraden om er te fietsen. Op de fietskaarten staan deze delen wel aangegeven, want ze maken onderdeel uit van de gemarkeerde fietsroutes. Deze delen zijn echter doorgaande autowegen, druk met verkeer en men rijdt hier niet langzaam. Dit is de situatie die je in het [voormalig] Oostblok nog veel ziet, ondanks alle grote verbeteringen die je ook ziet. Naast de weg vind je soms een smal uitgesleten slingerend [voet]pad, maar toen er meer fietsen kwamen, ook door hun gebruik ging worden.

Webformat - S1200034

We rijden vandaag naar de noordoostkant van het eiland, naar het nationaal park Jasmund. De kust bestaat hier uit krijtrotsen die, naar later blijkt, de paden die daar bovenop en onderlangs lopen, nogal eens instorten. Sinds kort zijn deze paden gesloten, Jammer want daar heb je prachtige uitzichten. We hebben de grens met de fiets opgezocht. Toen lagen er te veel bomen dwars over ons pad ..

We arriveren in Stubbenkammer bij de Königsstuhl. Er is daar nu een groot bezoekerscentrum, vooral om te laten zien, wat hier was … Leuk is dat je onderweg de reeën langs de kant van de weg kunt ziet lopen. Na ruim 50 kilometer komen we weer in Prora aan. Morgen doen we rustig aan en maandag zoeken we andere stek, waarschijnlijk net voorbij Stralsund. Daarover later meer natuurlijk.

Webformat - S1210020Het stormt aardig als we Rügen verlaten via de hangbrug naar Stralsund. We rijden binnendoor naar Pruchten. Eerder hadden we hier een aardig stekje gevonden en nu gaan we daar ook heen. Je loopt vanaf de camping zo de duinen in naar de Bodstedterbodden, een soort binnenzee. Bij Pruchten ligt een lange brug over dit meer, zodat je eenvoudig op een lang gerekt gebied uitkomt, direct aan zee gelegen. Je vindt er diverse badplaatsen. Ondanks dat het echt hard waait als we hier rondtoeren, is het nog best druk.
In 2014 waren we hier ook en zijn we naar het westen gereden, deze keer dus naar het oosten.

Vanuit Zingst kan je via een soort landtong ongeveer 20 kilometer door een prachtig natuurgebied, de Sundische wiesen, wandelen en fietsen tot Pramort.

Webformat - S1220015

Verwacht aan het eind van deze landtong geen toeristische attractie anders dan een klein bezoekerscentrum en wat verder een uitzicht/waarnemingspost om vogels te bekijken. We stormen er naar toe en het is zweten geblazen om weer 20 km pal tegen de wind in terug te fietsen.. Toch is het de moeite waard. Een werkelijk prachtig natuurgebied met oneindig veel soorten vogels. Helaas kan ik jullie de namen niet vertellen, daar zijn anderen vast veel beter in..
Uiteindelijk zijn we weer op ons stekkie aangekomen. Moe maar voldaan zeggen ze dan toch?

Webformat - S1230057 Webformat - S1230052Webformat - S1230011

Woensdag moeten we langzamerhand richting Nederland. Het is nog zo’n 800 km voordat we weer in de Alblasserwaard zijn. Nu eerst nog een bezoekje brengen aan Lüneburg. Dat moet een mooi stadje zijn. Dat bezoeken we morgen.
Helaas hebben we nergens internet gehad, dus teksten moeten nog even wachten en zodra ik de fotosessie heb, zal ik deze blog weer aanvullen.

Webformat - S1230094Webformat - S1230092

Lüneburg is een oude, echt Duitse stad, zo’n 50 km ten zuiden van Hamburg met veel oude vakwerkhuizen. Er is ook veel gerestaureerd. Overal in de stad is vandaag de dag nog de “gezouten” geschiedenis van de stad te bespeuren. Gedurende meer dan 1.000 jaar werd er in de zoutmijn zout gewonnen.

Webformat - S1230125

Dankzij de handel met het kostbare “witte goud” steeg het aanzien van de stad aanzienlijk: Lüneburg groeide al snel uit tot een van de belangrijkste en rijkste steden van de Hanze. Ook de Alte Kran, een historische havenhijskraan aan de voormalig Ilmenau-haven, werd voor de zouthandel gebruikt en drukt als symbool van Lüneburg. Als je in de buurt bent, stop er eens om dit “openluchtmuseum” te bekijken. Wij stonden hier op de camperplaats aan de rand van de stad en loper er in 5 minuten naar toe. Gelukkig hadden we nog plaats, want meestal staat deze plaats ’s middags om drie uur helemaal vol.

Webformat - S1230167 Webformat - S1230053

De herinnering aan de Lüneburgerheide en de oefen-schietplaatsen onder andere in Bergen-Hohne, deden me nog terugdenken aan mijn militaire dienstplichttijd. Vele dagen en weken heb daar doorgebracht. Maar deze stad is die periode ongeschonden doorgekomen.

Het uiteindelijk weer een heel verhaal geworden, maar het was een intensieve en gevarieerde reis, waarbij we weer van alles hebben gezien en herinneringen hebben kunnen opfrissen. Prachtig weer, geen drupje regen, veel zon, een harde wind, maar soms ook heerlijk fris.

Webformat - S1200050

Dat is er ook weer veel te vertellen en de foto’s doen de rest, hoop ik. Het heeft ons niet belemmerd, wel verheugd en fris gehouden en nu kunnen de spieren weer wat tot rust gaan komen. Tot een volgend moment.

Advertenties