2016 Elzas, Colmar

De Elzas is de meest zuidoostelijk gelegen regio van Frankrijk en grenst in het noorden en oosten aan Duitsland. In het zuiden grenst de regio aan Zwitserland en in het westen aan de regio Lotharingen.

s1770062De Elzas is eeuwenlang onderdeel geweest van het Duitse Keizerrijk totdat het aan het einde van de achttiende eeuw door Frankrijk werd ingelijfd. Hierdoor doet de streek vaak wat Duits aan en klinken de namen van de meeste dorpen en steden eerder Duits dan Frans.

De streek staat bekend om zijn heerlijke Elzas wijn en om de Munster kaas. De Elzas wijn kun je hier natuurlijk gewoon in de supermarkt halen maar veel leuker is het om bij een lokale wijnboer eerst wat soorten te proeven voordat je uiteindelijk je keuze maakt. In de Elzas komen er meerdere microklimaten voor. Hierdoor zijn sommige delen van de regio uitermate geschikt om je vakantie door te brengen. Dat wij hier niet alleen. De camping is gezellig bezet.

Onze vrienden ooievaar zijn er ook nog. Nog steeds even brutaal, maar ze zien er goed uit. Iedereen voert ze en nu eten ze geen vis meer, want die vissen zwemmen om hun poten in het riviertje Le Logelbach, zonder dat er aanstalten nemen ze te gaan verorberen. De Elzas staat bekend om zijn ooievaars.

s1780103In veel plaatsen, steden en dorpen in de Elzas zijn deze prachtige vogels dan ook aanwezig. Vaak hebben ze hun nesten op het dak van een kerk, op een toren of een andere hoge plek gebouwd. De vogels zijn hier voor de toeristen een graag gefotografeerde attractie. De plaatselijk middenstand maakt dankbaar gebruik van de aanwezigheid van deze vogels want in zo goed als ieder dorpje kom je wel een winkel tegen waar er allerlei ooievaar prullaria en knuffels verkocht worden.

De eerste dag fietsen we naar Munster door de prachtige vallei van Munster.

s1770088De omgeving van Munster is bekend om zijn speciale kaas. De kaas staat ook wel bekend onder de naam Géromé . Deze kaas werd hier voor het eerst gemaakt in de zevende eeuw door benedictijner monniken die zich in de buurt van het toen nog op te richten Munster vestigden.

De kaas wordt bereid met koemelk, die licht ontroomd wordt en daarna met Kalfsleb wordt gestremd. Nadat de kaas klaar is wordt hij minimaal eenentwintig dagen gerijpt waarbij hij om de twee dagen wordt gekeerd. Hierdoor vormt zich een mooie gele korst om de kaas die gewoon eetbaar is. In Nederland wordt de Munster kaas vaak aangeduid als stinkkaas door zijn penetrante geur. s1770092Het is dan ook niet verstandig om de kaas mee te nemen naar Nederland aangezien het weken zal duren voordat de geur uit je auto is verdwenen. Wij hebben de kaas  dan ook niet gekocht. Ook nog slapen in die “auto” wordt dan een beetje te veel …. Wat wel heel gezellig klinkt in het dal is het geklingel van de bellen die gedragen worden door bijna alle koeien die in het dal lopen. Geen bel is gelijk aan de ander. Het lijken wel keien …

Afbeeldingsresultaat voor vin alsaceDe wijn daar in tegen is iets anders. De Elzas wijn staat ook wel bekend als de ‘vin de Alsace’. In deze wijnstreek worden voornamelijk witte wijnen geproduceerd en een kleine hoeveelheid rode wijnen. De rode wijn heeft vaak een wat frisse smaak. De witte wijnen van de Elzas zijn beroemd en gelauwerd over de hele wereld en ook bij de bewoners van het Ducatootje.

Voordat we het gemarkeerde fietspad vinden naar Munster duurt het even, maar éénmaal gevonden, dan heb je ook wat. s1800032Een prachtig pad, heuveltje op, heuveltje af, door de druiven en het bos heen. In het bos waren de tamme kastanjes net aan het vallen en het gehele pad was bestrooid met deze vruchten. Vaak nog in de bast en dan rijdt je ook door de stekels. Daar is geen ontkomen aan. We vrezen voor lekke banden, maar het viel tot nu toe, alles mee.

s1780131Colmar is de bestemming van de tweede fietsrit. Het is één van de grootste steden in de Elzas en staat bekend om zijn schitterende historische centrum. Het aanzien van de stad wordt bepaald door de vele bijzonder goed onderhouden vakwerkhuisjes die er in het centrum te vinden zijn.

Het is een oude stad die al in de tijd van de Romeinen een rol van betekenis had. De huidige stad stamt echter pas uit de negende eeuw. In de stad zijn er tal van bezienswaardigheden te vinden de wijk “klein Veneti “, Maison Pfister en de dominicanenkerk zijn hier slechts enkele voorbeelden van. Het was ook prachtig weertje. Soms wel erg donkere luchten, maar het blijft bij een enkele spetter.

De stad in rijden we in de middenberm van de doorgaande weg. Een mooi fietspad. Bij de vele rotonden is het oppassen, want dan moet je ineens met het verkeer mee rijden en het uitvoegen is voor ons ook weer in de middenberm. Dat hebben met name automobilisten nog niet helemaal door. Wel grappig. Zo ineens sta je dan in het centrum en met wat Hardinxveldse bluf “neem” je een aantal kruispunten en sta je zomaar in een prachtig park met enkele mooie fonteinen.

We parkeren onze fietsen op een pleintje en als je daarna door Colmar heen loopt is het eerste wat je opvalt de ongelofelijke hoeveelheid rijk gekleurde vakwerkhuisjes die er in de stad te vinden zijn.

De meeste van deze huizen stammen uit de vijftiende en zestiende eeuw. Het oudste huis in Colmar dat in deze stijl is gebouwd stamt echter al uit de veertiende eeuw. De meeste van de vakwerkhuizen in Colmar zijn op een prachtige manier gerestaureerd. Als je door het historische centrum van Colmar loopt heb je het gevoel dat de tijd hier heeft stilgestaan.

De vele ouderwetse uithangborden die er aan de gevels hangen versterken dit beeld nog meer.

Volgens mij heb ik al eerder een en ander over Colmar geschreven, maar de stad blijft heel leuk om door heen te dwalen en foto’s te maken. Dat kan ik toch niet laten …. Het is gezellig druk in de stad, maar de meeste terrasjes worden afgebroken, weggezet, opgeruimd. De eerste kerstverlichting wordt al weer opgehangen. En zo komen we na uren slenteren weer op ons vertrekpunt, Gelukkig stonden de fietsen er nog toe we terug kwamen.

De rit terug hebben we gebruikt om nog wat inkopen te doen, dat gaat met de fiets wat makkelijker.

s1790038Eguisheim gelegen net ten zuiden van Colmar staat op de lijst van “Les Plus Beaux Villages de France”, maar ook op onze lijst om weer eens te bezoeken. We doen dat op de volgende fietsdag. Dit dorpje bestaat met name uit prachtige vakwerkhuisjes. Het staat niet zonder reden op de eerst genoemde lijst.

Het hele dorp is een attractie op zich. De vele vakwerkhuizen, de gezellige terrassen en de weinstuben maken het dorpje tot één van de mooiste dorpjes van Frankrijk. Al heeft het Eguisheim meer weg van een Duitse dorp dan van een Frans dorp.

Als je door de smalle steile straatjes van het dorp loopt waan je jezelf enkele eeuwen terug in de tijd. Alle straten en pleinen in het dorp zijn perfect onderhouden en rijkelijk versiert met bloemen. Dit wordt betaald met het parkeergeld dat het dorp ontvangt. Om je auto in het dorp te parkeren ben je namelijk altijd twee euro kwijt die dan ten goede komt aan de onderhoud van het dorp. Een idee voor Nederlandse gemeenten? Dan weet je waar je voor betaald. Gelukkig is er nog geen fietsparkeerbelasting … De fietsen maar vastgezet aan het sporadisch aanwezige fietsenrek.

In het dorp is aan het begin van de tiende eeuw Bruno graaf van Egisheim en Dagsburg de later Paus Leo IX geboren.  In het dorp is een kapel te vinden die aan deze Paus gewijd is.

Deze kapel is prachtig gerestaureerd maar doet door de overdaad aan beschilderingen erg kitsch aan.

Opnieuw maak ik weer foto’s die de al bestaande collectie weer aanvult. De rit er naar toe leidt over hobbelige fietspaden, dwars door de wijnvelden en over de heuvels heen. Een aardige klim maar zeker de moeite waard. In het dorpje is het niet druk. Er lopen wel toeristen rond, maar een vorige keer, we waren toen één week eerder, was het veel drukker. s1790127Het was weer de moeite waard om er rond te lopen. Daarna nog richting  La Lauch een klein riviertje wat naar Colmar stroomt. Tijdig afgeslagen en weer terug naar Turckheim. Het is weer een aardig verzetje geweest deze dag.

Chapelle Saint-Wendelin. Een heel klein kapelletje, bijna boven op de berg. Dat is vandaag onze bestemming. Inmiddels is het alweer vrijdag … Deze keer gaan we met de benenwagen. Niet mijn eerste voorkeur, maar ja, beloofd is beloofd.

Vlakbij de camping gaan we eerst een lange trap op naar het eerste plateau waar de druiven worden verbouwd. Daarna via een prachtig pad door het bos en de wijnstokken naar ongeveer het derde en vierde plateau. Er staan nog steeds veel druiven aan de stokken. Vandaag zien we nauwelijks dat er druiven worden geplukt. Misschien komt dat door de regen?! Dan ben je al snel 200 meter omhoog gegaan.

Net voor het hoogste puntje staat het kleine kapelletje. Historische gegevens zijn me niet bekend, maar het is ongeveer het midden van de wandeltocht van klimmen en dalen. Het einde van de route is aan het andere einde van Turckheim dan waar we zijn gestart.

We hebben het droog gehouden. Gelukkig, want schuilmogelijkheden zijn hier niet aanwezig. Een prachtige route die we afsluiten met een wandeling door het stadje. Misschien is het ook wel en dorp, maar vol met leuke vakwerkhuisjes. Vannacht en vanmorgen heeft het veel geregend, maar de komende dagen worden het droger en veeel kouder. De muts gaat weer op, de handschoenen aan en als de plannen doorgaan fietsen we opnieuw naar Munster en hopelijk nog wat meer de bergen in. We zullen zien.

Zoals beloofd aan ons zelf, we gaan de bergen in, eerst naar Munster en daarna naar Mittlach. Nou ja bergen. Ja toch wel. Ze hebben toch een hoogte van ruim 1300 meter. En aangezien we hier in Turckheim op 250 meter boven de zeespiegel staan, een aardige klim. Maar wees niet bevreesd, zover komen wij niet. We blijven na 30 kilometertjes fietsen steken op zeven honderd meter. De fietsers die je hier ziet zijn of racefietsen of mountainbikes. Niet één fiets gezien vergelijkbaar met waar wij op rondtoeren.

s1740119De weg is prachtig en wordt smaller en smaller echt een weg die alleen voor lokaal verkeer wordt gebruikt. Heerlijk rustig, leuke bergstroompjes langs de weg. We komen nog een camping tegen, maar die is al gesloten. En verder … is het er vooral stil!.

Het fietsen gaat voortreffelijk en als we tijd hadden gingen we zeker verder, maar inmiddels is het rond drie uur in de middag. We hebben gewoon onze  tijd verdaan, met andere zaken. Ook leuk, maar uiteindelijk kom je dan niet aan de top. Maar ja, waar gaat het nu om? Juist!. We hebben genoten van het mooie weer en uiteindelijk arriveren we moe maar voldaan weer op ons staan-plaatsje.

s1810060De dag hierna gebruiken we om alles weer op te laden, zowel letterlijk als figuurlijk. Inmiddels zitten we allebei met een forse verkoudheid en dat kost ook energie. Nadat we  alles hebben opgeruimd en ingepakt staan we op maandag weer klaar voor vertrek. Er zijn opnieuw bergen foto’s gemaakt, veel meer dan ik hier kan laten zien. Enne …. er staan al best veel foto’s in dit verhaal.

s1810040Deze omgeving kan ik iedereen aanbevelen, juist ook in de herfst, dan zijn er prachtige kleuren te zien in de natuur.