2016 Frankrijk en Spanje

Als wij op reis gaan, proberen we een paar weken voor vertrek een grove inschatting te maken van het reisdoel, minimaal Noord, Oost of Zuid Europa.
Zo ook deze keer. Maar zoals het weer kan veranderen, veranderd deze keer ook ons reisdoel. De Fransen gooien nu roet in het eten en gaan staken. De raffinaderijen worden geblokkeerd en er is op veel plaatsen geen druppel [diesel]brandstof meer te krijgen.
We gooien waarschijnlijk het roer om en als het zo blijft, zoals nu wordt voorspelt, gaan we richting Kroatië. Ook helemaal geen slecht vooruitzicht overigens… De dag voor we echt vertrekken beslissen we wel zuidwest of zuidoost wordt.

Na het weekend wordt het duidelijk. Wij gaan naar Spanje. We rijden via de oostkant van Frankrijk, daar is de situatie beter geworden. De laatste keer tanken in Luxemburg [diesel kost ons daar nog geen 96 cent per liter]. Zoals geadviseerd, hebben we braaf getankt als de tank voor een kwart leeg is.

Voor veel locale tankstations hangen rood-witte kettingen en pompen zijn afgeplakt. Langs de tolwegen is [indien aanwezig] vaak alleen de “dure” diesel te verkrijgen a 1,35 per liter.

146-154-Webformat - SAM_1520We rijden door de Vogezen naar het gebied waar de Maas ontspringt. Door het slechte weer, de vele regen van de afgelopen weken, staat ook in dit gebied het water hoog. Het anders zo rustige stroompje is nu een meer onstuimige watermassa. Dit geeft veel bekijks van de inwoners en de enkele toerist die door het gebied rijdt zoals wij.

We vinden een camperplaats langs de oever en houden er rekening mee weer snel op te moeten stappen.

145-152-Webformat - SAM_1515

Maar het valt allemaal mee. Buien, veel wind en bewolking reizen met ons mee. De woensdag rijden we tot Dijon via de Route Nationaal, maar daarna zoeven we over de tolweg verder naar het zuiden. Gelijk de tol badge uitgeprobeerd. Die werkt super. Je hoort de piep in de cabine en gelijk zie je ook de slagboom omhoog gaan en het het licht op groen springen. Per maand betaal je bij gebruik € 1,70 en de gebruikelijke tolkosten. Ook dat laatste gaat vanzelf… Als je thuis komt ben je bijna vanzelf weer wat lichter.

Nieuw: de badge is nu ook voor Spanje beschikbaar!!

De woensdag komen we aan in een kleine plaatsje, waar we wel een coöperatie vinden met een camperplaats.

002-002-Webformat - S1230193

Er is een mooie voorziening voor zes campers, maar er staan er inmiddels wel vier keer zoveel op een groot terrein voor de ingang van de cave. Natuurlijk eerst wat wezen proeven en een kleine voorraad meegenomen voor de komende dagen.

De derde dag van de reis arriveren we ongeveer 20 km boven Perpignan. Een wat gedateerde camping, maar de meeste voorzieningen zijn aanwezig. Het ACSI tarrief geldt ook hier tot 7 juli dus staan we er voor een schappelijke prijs. Hier blijven we vier nachten en na het weekend gaan we richting Cambrils, zo’n 100 km ten zuiden van Barcelona. Daarover later meer. Eerst nog even een glaasje druivensap nuttigen.

010-010-Webformat - S1260014

006-006-Webformat - S1240019 005-005-Webformat - S1240013

Lydia is een schip, gebouwd in 1931 in Denemarken en oorspronkelijk genaamd Moonta. Nadat het gevaren heeft in de Zuidelijke Oceaan onder Australische vlag tot 1955 en vervolgens in de Middellandse Zee onder Griekse vlag, is het ontmanteld in 1967. Het schip is gestrand op het strand van Barcares. Het ligt hier als symbool, en werd omgebouwd tot museum, restaurant, nachtclub en casino. Hij is momenteel de vierde oudste nog bestaande schip ter wereld.

003-003-Webformat - S1240004  008-008-Webformat - S1250016Even kijken of we in dit gebied kunnen fietsen langs de kust. Er zijn weinig fietspaden, maar het lijkt leuk om wat oude vissersplaatsjes te bekijken. Btw, wifi of internet hebben we niet dus deze verhalen komen later wel op de reisblog te staan.

004-004-Webformat - S1240007014-014-Webformat - S1270018Lekker luieren in de zon. We realiseren ons dat we, voor het eerst sinds twee jaar, ’s morgens buiten ontbijten tijdens de vakanties. Vorig jaar was het afzien wat het weer betreft. Het was wel fijn om in Scandinavië te verblijven, maar soms heeft het minder goede weer ook zijn keerzijde. We hebben daar overigens ook prachtig mooi weer meegemaakt. Maar dat terzijde.

De volgende dag hebben we gebruikt om het gebied ten zuiden van Corbierres te verkennen. We fietsen langs verschillende kustplaatsjes. Er wonen hier in de zomer zeker 100x meer toeristen dan vaste bewoners. Een aaneengesloten bebouwing van allerlei soorten en maten vakantiewoningen, laagbouw en flats. Afgezonderde wooncomplexen met een eigen toegang en parkeerplaatsen. Een redelijk schoon, mooi en breed strand. Boulevards met prachtige bloemen, palmen, cacteeën in alle soorten en maten en andere kunstwerken langs de weg.

Je ziet ook “verlopen” bouwwerken. Deze hebben snel en goed onderhoud nodig. Het pleisterwerk komt naar beneden en verf is al jaren geleden voor het laatst aangebracht. De effecten van de crisis zijn nog duidelijke waarneembaar.Toch zie je gelukkig ook dat er “gewerkt” wordt.

027-028-Webformat - S1300028Wij zoeken naar de fietspaden. Soms stoppen ze ineens, gewoon een muur of er staat een bushokje of een lantaarnpaal of een plantenbak midden op het gemarkeerde fietspad en soms? Soms is er niets en mag je het lekker zelf uitzoeken. Gelukkig is het nu erg rustig op de weg. In de zomer moet het een hectiek zijn van voetgangers en auto’s. De fiets is gewoon nog geen gemeengoed. Dat komt vast nog wel op een later moment.

Zaterdag verkennen we Port Leucate. Een haven met vele kleine winkeltjes en terrasjes. Geen echt centrum. We genieten een poosje van het strand en doen van alles totdat er wat onweersbuien komen.

009-009-Webformat - S1250031Het valt uiteindelijk mee, ze trekken langs. Morgen gaan we wat naar het noorden fietsen. Wat we te zien krijgen is meer van het zelfde. Het is hier een echte toeristen streek met veel badplaatsen. Leuk om gezien te hebben. Maandag gaan we verder richting Spanje. O ja, we hebben ook nog een wat bijzonder dorp gezien, alleen bestemd voor naturisten. Ze hebben hier niet alleen een eigen strand, maar het is een heus dorp met aanzienlijke omvang van toch wel 500 woningen met winkels, strand en andere voorzieningen.

Ik zeg wel eens, “je moet eerst 24 uur op een camping zijn geweest, voordat je er iets van kan vinden”. Soms blijkt namelijk dat men ’s morgens vroeg naast het terrein met een bouwwerk bezig is en van plan zijn fors geluid te gaan produceren. Of een generator die midden in de nacht gaat draaien om welke reden dan ook. Soms start de disco als wij al slapen. Deze keer, gelukkig niets van dat alles.

Wel is bezoek geweest van criminele lieden die het gemunt hebben op de fietsen die mensen bij zich hadden. Bij de “buren” zijn er twee mountainbikes van de fietsendragers achter op de camper gestolen. De kinderfietsjes waren achtergebleven. Dit blijkt later al de vijfde keer geweest te zijn dit jaar. Ook vorig jaar is het diverse keren gebeurd. Je zou toch eigenlijk wel een soort van waarschuwing verwachten, maar dat blijkt toch net te veel service. Onze fietsen stonden los naast de camper en waren er nog .. We waren wel blij dat de e-bikes niet zijn meegenomen. Zonder ook maar enig geluid te maken wordt alles doorgeknipt, losgemaakt en meegenomen. Een vak apart, de handjes moeten er eigenlijk maar naast blijven liggen…

039-040-Webformat - S1330004Op maandag vertrekken we richting Cambrils. We zoeken een plekje op een camping waar we vier jaar geleden ook zijn geweest. Er is niet veel veranderd, anders dan dat het oude brommertje van de beheerder dat inmiddels is vervangen door een elektrische fiets. Zeker zo snel en veeel minder geluid producerend! De camping is ook veel voller en met moeite konden we plekje bemachtigen waar we wilden en konden staan, waaronder de aanwezigheid van schaduw. Inmiddels is de temperatuur hier opgelopen tot rond de dertig graden. Heerlijk!! Wat jammer van dat ene kleine buitje net toen wij een plaatsje aan het zoeken waren.

033-034-Webformat - S1310006038-039-Webformat - S1330001De camping ligt dicht bij zee. Buiten het terrein nog zo’n 50 meter lopen en je staat op een prachtig strand. De dinsdag hebben we gebruikt om te “acclimatiseren” en woensdag gaan we wat vroeger in de morgen een stukje fietsen, anders wordt het snel te warm… Of dat lukt en hoe ver we komen volgt op een later moment.
Duidelijk is wel geworden dat Tarragona te ver is om naar toe te fietsen, dat is jammer, want dit moet een mooie stad zijn. Het is te gevaarlijk langs de doorgaande weg te fietsen. Overigens wordt ook duidelijk dat je langs de openbare weg [buiten de bebouwde kom] helmplicht hebt op de fiets op straffe van € 200,- bij het niet dragen. Er wordt stevig gecontroleerd wordt verteld door de dame bij de receptie. En zij kon het weten want zo verteld ze “mijn man is politieagent en controleert hier erg veel op…”. Nu bedankt voor de boodschap, want wij hebben [nog] geen helm.
012-012-Webformat - S1270005Op het fietspad langs de zee is een helm in ieder geval niet verplicht, dat scheelt.

Het vakantieritme begint er in te komen. Vooral rustig aan doen. Overdag rond de 30 graden, maar ’s nachts koelt het redelijk af als gevolg van zeewind. Heerlijk. Inmiddels zijn we al weer bijna twee weken onderweg. De tijd gaat snel. Er borrelen nog wel wat nieuwe plannen op, maar daarover mogelijk later meer.
Ons eerste fietsritje gaat richting het zuiden. Een prachtig fietspad op de boulevard. Ik schrijf bewust “op”, want er zijn twee een paar strepen op de brede weg gemarkeerd, waarop fietsers elkaar passeren. Voetgangers weten dat alleen niet en die lopen daar natuurlijk ook. Op bellen met een fietsbel wordt hier niet gereageerd. Nog niet als je nog geen meter bij ze vandaan bent. Ze maken wel grote gebaren als je over de markering fietst. Daar begrijp ik dan weer niets van.

Ineens houd het fietspad op. De gemeentegrens is bereikt en dan moet je de doorgaande weg op. We vinden nog een smal paadje tussen de olijven en sinaasappelbomen door. Dwars tussen grote bouwcomplexen door en tussen complexen met grote appartementen en vakantie woningen staan. De ene woning is geheel afgebouwd, bij de buurman staat soms alleen nog maar het kale karkas.

026-027-Webformat - S1300019

Agaves groeien vrij traag en bloeien pas na vele jaren. Op dat moment groeit er een (in verhouding met de plant) zeer lange stengel uit de plant, waar bovenaan een groot aantal kleine bloemen aan komt. Agaves planten zich voornamelijk vegetatief voort (Vegetatieve vermeerdering) met wortelstekken. De meeste agaves zijn monocarp, d.w.z. dat ze maar één keer bloeien en dan afsterven.

Mooie grote palmbomen, bloemen en struiken maken het wel een fraai complex. Maar dan ineens staan we voor de spoorlijn en de snelweg. Onze route stopt hier en wij gaan weer rustig aan terug.

Het inmiddels al donderdag geworden, de 9e juni. Eerst even naar het strand, even afkoelen, natuurlijk rustig lunchen en laten op de middag rijden we richting Salou. Een bekende naam vooral bij de jongeren. Vanuit Cambrils fiets je eveneens langs het leuk gemarkeerd fietspad over één lange boulevard naar Salou, nu dus richting het noorden. 032-033-Webformat - S1310003019-020-Webformat - S1280019Een aaneen gesloten wooncomplex met hotels, appartementen, terrasjes, winkeltjes enzovoorts. Grote hotels met dito zwembaden, waarin met passende muziek gymnastiek oefeningen worden gedaan voor de stramme toerist. Grote glazen puien langs de boulevard. Daarachter liggen de gasten “in de etalage” te kijken naar de andere kant van het scherm met uitzicht op het strand en de zee en op ons natuurlijk, als we voorbij fietsen.

Als we Salou naderen wordt het drukker, nog drukker en super druk. Wel gezellig, maar een groot verschil met Cambrils. Wat moet het hier zijn in de zomer?
We zoeken cap de Salou, maar stranden in een wir war van straten en steile hellingen. Niet om te fietsen, zeker niet de berg op met autobussen achter je aan die je niet in kunnen halen omdat de straten te smal zijn… Wij tuffen aardig rond en op de terugweg vinden we nog een leuk zaakje om wat te eten. We krijgen onze drankjes gratis. Hij hoopt dat we terugkomen… Ik beloof mijn best te doen.
Op de terugweg is het nog steeds druk op het strand. Er worden lange dagen gemaakt.

044-045-Webformat - S1330023 043-044-Webformat - S1330020 042-043-Webformat - S1330019 041-042-Webformat - S1330018Eerst op de camping nog een liveoptreden, maar later op de avond ruimen we rondom de camper van alles even op. De ramen moeten dicht, kleding of eten moet worden opgeborgen. De spuitwagen komt vannacht langs en besproeit alle bomen met sulfaat…. Waarschijnlijk een middel tegen de luizen en het kleverige vocht wat ze afscheiden of voor de bladeren en bomen zelf. Rond middernacht komt de tractor met sproeier er op, langs. Een enorme nevel verspreid zich en druipt daarna lekker uit de bomen. Het laat geen vlekken achter, maar ’s morgens ruik je het goedje nog. Volgens mij is het een bekend luchtje en komt dat ook uit spuitbussen… Ik weet niet wat de samenstelling precies is, maar het kan nooit een echt fijn goedje zijn. Het heeft vast een Spaans, camping toeristen goedkeuring. De man op de trekker achtte het in ieder geval niet nodig een mondkapje te gebruiken en hij werkte hier vier jaar geleden ook al.. Wij ook, want vier jaar gelden gebeurde ditzelfde.

Inmiddels018-019-Webformat - S1280014 zijn we een paar dagen verder. Buiten de fietstochtjes naar Cambrils en in de nabije omgeving komen we niet. Salau hebben nogmaals met een bezoek vereert. Er is markt en dan is het leuk even rond te neuzen. Nadat we de fietspaden hebben gevolgd, kwam er een einde aan de gemarkeerde paden. Heerlijk drukke rotondes fietsen en doen of je een auto bent. De stad in alle richtingen doorkruisen. Je eigen weg volgen en het vertrouwen hebben dat anderen ook rekening met jouw houden. Meestal gaat dat goed.

035-036-Webformat - S1310011 036-037-Webformat - S1310026We hebben de markt gevonden in een buitenwijk. Het was niet echt spectaculair. Veel van het zelfde, vaak kleding, maar wel tegen aantrekkelijke prijzen.
Na een paar uurtjes gewoon weer lekker tegen een straf windje in weer terug gefietst naar Cambrils.

We zien op de weerkaarten nog steeds slecht weer in het midden van Europa, Frankrijk, maar ook de Benelux. Nog dichterbij, al vanaf Barcelona en iets hoger is het nog steeds flink mis.

015-015-Webformat - S1270027Heel erg veel regen en lage temperaturen naar het noorden toe. Mensen die naar huis moeten, blijven hier zo lang mogelijk plakken.

Wij klagen dus niet!! Het is al sinds we hier zijn 14 a 15 uur zon per dag en de temperatuur ligt boven of gelijk aan dertig graden. Dagelijks een duik in het zeewater is nodig om af te koelen. Overigens is er ook gewoon een erg leuk zwembad, maar dat terzijde. Door de wisselende windrichting varieert ook de zeewatertemperatuur. Gisteren was die maar net 17 graden, maar toch wel lekker, want op het strand was het 35 graden. De luifel is inmiddels ingedraaid. 017-018-Webformat - S1280007Waarschijnlijk door de wind is een borgveertje verdwenen en komt de schanier bout los. Als ik niet oppas komt die borgpen dan door het tentdoek en dat is niet de bedoeling. Thuis eerst maar goed zien te herstellen. En … op deze staanplaats verblijven we onder de bomen. Er is dus altijd wel een schaduwplekje te vinden.

011-011-Webformat - S1270001 010-010-Webformat - S1260014We verslinden papieren en digitale leesboeken en hebben het verder uitstekend naar onze zin. Na het weekend hebben we het plan opgevat richting Valencia te rijden. Of we ook in de stad komen zal later nog wel blijken, misschien nog een treinreisje?

031-032-Webformat - S1300057Op dinsdag 21 juni vertrekken we uit Cambrils en rijden deze keer binnendoor naar Benicassim. Ondanks de waarschuwingen dat het niet verstandig is deze week te verkassen blijven we niet nog een week in Cambrils. Het was mooi, maar nu genoeg.

Op de 23e van deze maand is het San Juan. Dan wordt de langste dag gevierd, met name in Catelonië. Veel eten en drinken en vooral ook veel vuurwerk. Alle plaatsen op de camping in Cambrils zijn bezet of zijn gereserveerd. Maar …. als we aankomen in Benicassim blijkt er hier nog plaats genoeg. Een prachtige camping, mooi onder de bomen, want schaduw is wel belangrijk.
Ook hier zal er wel vuurwerk zijn, maar van hectiek op de camping is zeker geen sprake. We negeren camping Azahar, waar we eerder zijn geweest en vinden nu camping Bonterra.

046-047-Webformat - S1340001Later zijn we nog wel even wezen neuzen op Azahar, maar daar willen wij niet meer staan. Je kan niet op je standplaats komen met een camper, erg smal en lage bomen. Er staan nu ook alleen nog maar Spanjaarden met waarschijnlijk vaste plaatsen. Dit was de camping waar je plaats dag op dag werden gehalveerd en de prijzen werden verdubbeld omdat er drukte werd verwacht. Zoiets gaat natuurlijk maar even goed. Deze plaats is gedateerd en heeft echt aandacht nodig.

Kortom, wij zijn nu op Bonterra en worden verblijd met het bericht dat er op woensdag een busreis naar Valencia wordt georganiseerd. We hebben ons gelijk maar opgegeven. Het blijkt toch nog anderhalf uur rijden, maar dan hebben we er ook gelijk een sight seeing bij gekregen van de stad en omgeving.

047-048-Webformat - S1340009Als we gaan stappen weten we nu ook waar we naar moeten gaan. Het is zeer de moeite waard. Een prachtig oud centrum, gelegen ten zuiden van de [vroegere] rivier Rio Turia. De rivier is verlegd nadat er een grote overstroming is geweest, ergens in de negentiger jaren. In de oude rivierbedding is nu een prachtig park en andere groenvoorzieningen aangelegd, aansluitend op het stadscentrum.

We vinden de grote kathedraal, de basilica, het beursgebouw en ook de grote Mercado. 064-065-Webformat - S1340098Dit gebouw is de grootste markthal van Europa. Het Mercado gebouw is versierd met ijzer, glas, tegels en windvanen in de vorm van parkieten en zwaardvissen. We zijn uit de bus gezet in het centrum van de stad bij de Torres de Serranos en lopen kriskras door de stad.Natuurlijk bezoeken we ook de de arena en ook het Estaciön del Norte. De buitenkant van dit stationsgebouw is versierd met sinaasappel en bloemmotieven. Een mooi echt prachtig gebouwtje met tegels en gebrandschilderde ramen en fraaie lampen die sinaasappelen moeten afbeelden.

054-055-Webformat - S1340042Ik wil hier niet te vergeten te noemen het aanwezige “water tribunaal“. Een college van wijze mensen, komt één keer per week, op de donderdagmiddag bijeen in de oudste poort Puerta de los Hierros een ingang van de kathedraal. Daar wordt, nog steeds wekelijks, openbaar, in de openlucht, rechtgesproken door een uniek deskundig college. Dit gebeurd al ruim duizend jaar. Zaken die aan de orde komen betreffen geschillen over de waterhuishouding en irrigatie van de huerta, het gebied in de omgeving. Een goede irrigatie en waterhuishouding is onder andere voor de plantages van levensbelang. Helaas waren wij er niet op de donderdag … volgende keer beter.

069-070-Webformat - S1340139059-060-Webformat - S1340068062-063-Webformat - S1340086 052-053-Webformat - S1340035 051-052-Webformat - S1340028 048-049-Webformat - S1340017De gehele omgeving van Valencia is groen van de sinaasappel plantages. Zover als je kijken kunt, allemaal bomen, de ene wat beter verzorgt dan de andere, maar allen in gebruik.
Het is een intensieve maar ook leuke dag geweest, waarin we in vogelvlucht kennis hebben gemaakt met deze mooie stad. Een stad die er mooi uit ziet, goed verzorgt, maar ook schoon is.

088-091-Webformat - S1340318 087-090-Webformat - S1340317 085-087-Webformat - S1340304 083-085-Webformat - S1340292Op de terugreis maken we nog een rondje langs de Ciutat de les Arts in de les Ciéncies. Dit is een futuristische bouwcomplex bestaande uit vijf bijzondere en kunstzinnige gebouwen. Concertgebouwen, musea, een planetarium en wetenschapsmuseum, een aquarium, van alles is hier te vinden. Dit is alleen al de moeite waard om het te bezoeken. We kunnen helaas niet stoppen, dus de foto’s zijn vanuit de bus genomen …

Daarna rijden we in touringcar langs de boulevard weer richting de camping, waar we aan het begin van de avond weer netjes voor de poort worden afgezet. Morgen gaan we fietsen, de Via Verde vanaf Benicasim naar … Wordt vervolgt.

096-100-Webformat - S1350065 095-099-Webformat - S1350062 097-101-Webformat - S1350074De 23e juni is het hier San Juan. Vanaf een uurtje of negen in de avond zie je bijna iedereen uit het dorp naar het strand gaan, met tafels, stoelen, eten en drinken. Op het stand en de boulevard is het een drukte van belang. families, vrienden en bekenden, zoeken elkaar op en maken het ongecompliceerd gezellig met elkaar. Wat is er nu mooier dan met je vrienden gezellig uit eten te gaan?

101-106-Webformat - S1350153Rond een uurtje of elf begint de jeugd met wat klein vuurwerk en om middernacht is het een groot vuurwerkspektakel op het strand georganiseerd vanuit de gemeente. Het is prachtig om te zien. Omdat de temperatuur rond middelnacht nog ruim boven de twintig graden is, blijft ook het weer erg aangenaam om te flaneren over de boulevard. Er wordt ook een groot midzomer vuur aangestoken, waar omheen men in een soort processie, in een kring omheen loopt. Hieraan voorafgaand staan mensen in een heeele lange rij om een stuk brood en sangria, wijn met vruchten te krijgen, elkaar het beste toe te wensen. Een soort van oudejaarsavond, maar dan net iets anders.. Leuk om mee te maken.

089-093-Webformat - S1350007Vanaf de camping rijdt je eenvoudig met de fiets naar de oude baan, een spoorlijn waarop zo’n 10 jaar geleden een fietspad is op aangelegd. Deze lijnen zijn redelijk uniek en worden steeds meer gebruikt als pad voor fietsers en wandelaars. Het eerste ritje is noordwaarts naar Orpesa. Het is leuk om door de kloven en tunnels te rijden, alsof je nog in de stoomtrein zit.

Vías Verdes / Greenways are the result of converting disused railway lines into cycling and walking routes. Easy, accessible, far removed from motorised traffic and with hardly any steep slopes, they are specially recommended for nature lovers and people who enjoy outdoor exercise.

There are already 7.600 kilometres of disused railway lines throughout Spain (more than 100 greenways), all of which have been carefully prepared to allow you to discover the most hidden corners of our countryside.

090-094-Webformat - S1350015

Een voordeel van de kustroute is dat er niet al te grote stijgingen en dalingen in zitten. Als je een route in de bergen rijdt, is het meestal alleen de berg op of af. Deze via verdes zijn er ook, maar niet bij ons in de buurt. Mogelijk een volgende keer, want dan kan je er qua standplaats rekening mee houden.

091-095-Webformat - S1350028De dag er na fietsen we naar Castello de La Plana. Met wat kleine hindernissen rijdt je vanuit Beniscassim zo de stad in. Deze keer niet langs de kust, maar tussen de sinaasappel plantages door en soms ook langs de doorgaande weg. In deze stad eindigt ook deze route. Opvallend is ook hier weer dat je nergens wegwijzers vindt die je kan gebruiken, zelfs niet in de stad. De GPS brengt uitkomst. We rijden gewoon richting het oosten en eindigen op het strand, tot slot geheel langs het strand weer terug. Een lekker zeewindje, [wel erg fijn], want het is inmiddels wel 35 graden geworden.
099-103-Webformat - S1350086Afsluiten met een bezoekje aan het stand, een duik in het zwembad, een hapje en vooral een slokje [water], zijn ideale ingrediënten om in dit gebied te verblijven. De zondag zijn er heerlijk hoge golven op zee, daar moet je van profiteren. Wel oppassen natuurlijk, maar je hebt wel wat te doen om “staande” te blijven.

Aanstaande dinsdag is het de 28e juni en gaan we weer een klein beetje naar het noorden. We nemen er alle tijd voor.

105-110-Webformat - S1370004We staan al weer 3 dagen in Capmany. Een gehuchtje ongeveer 10 kilometer voor de Franse grens vanuit Spanje gezien. Een camping waar het wel even wennen is. Veel is er aanwezig, maar nog niet in bedrijf. Nu hebben wij niet veel nodig, maar een duik in het water om af te koelen zou best fijn zijn. Het zwembad staat wel vol met water, maar wordt niet ververst toen we er gingen kijken. Het restaurant is ook nog niet open. Maar we klagen niet.

110-115-Webformat - S1390003

Het is er super rustig, Zo stil dat je eigen ademhaling de stilte verstoord. Ik schreef elders”dat je de mieren kan horen lopen”. Er zijn vogels, in allerlei soorten met prachtige kleuren en niet ook niet schuw.

We staan in een bos met kurkeiken en vinden altijd wel ergens een plekje met schaduw. De ondergrond is van een soort steenslag, met daarin heel erg veel gaten waar je de mieren in kan zien verdwijnen en natuurlijk ook weer terugkomen. Ze ruimen in ieder geval alle afval op. De mieren variëren in grootte, van een halve millimeter tot ruim een centimeter. Alles loopt door elkaar heen, een grote discipline en rangorde. Leuk om naar te kijken. Als je hun routes niet verstoort heb je ook geen last van ze. Waar je helaas op één dag erg veel hinder van ondervindt zijn de vliegen. De gehele dag zeuren ze om je hoofd en er is geen moment rust. Erg lastig, jammer, maar dat kom je natuurlijk op veel meer plaatsen tegen. We zijn hier ook diverse keren lek geprikt door ??. We zien er niet uit, bulten, vlekken enz. Hopelijk is het weer weg als we thuis zijn.

On111-116-Webformat - S1390010ze huisvriend is deze drie dagen de “hop” geweest. Een prachtige vogel die steeds om de camper heen te vinden was. De poezen konden de lol niet verstoren, het lijkt met een soort kat en vogel spel. We staan een paar dagen helemaal alleen in het bos. Er zijn veel plaatsen, maar mensen staan blijkbaar dicht op elkaar. Dat zie je vaak. Ga ergens staan en binnen de kortste keren staat er iemand vlak bij je. Om middelnacht gaat ook het licht uit op het hele terrein. Dan is het pas echt donker!!

117-122-Webformat - S1410007Aan het eind van onze laatste dag worden we verblijd met een regenbui. Het onweer blijft in de Pyreneeën hangen. Een eerste regenbui sinds …. een hele lange tijd. We zijn boffers geweest.

Morgen is het 1 juli en vertrekken we richting Frankrijk. Millau is de bestemming. Eerst nog even wat inkopen doen en dan nog één weekje ….

Als we de dag er op in Millau aankomen is de gehele stad in rep en roer.Grote massa’s mensen, veelal jongeren bevolken de stad. Er staat een groot sport/outdoor evenement gepland. Als wij bij de camping aankomen staat alles vast en is het een drukte van belang. We schuiven er lekker tussen, maar al snel blijkt onze verwachting uit te komen.”Complet”. Dit hebben we in ons vakantiebestaan nog nooit meegemaakt.

Zoeken naar een andere camping in de directe omgeving heeft geen zin. We zoeven gewoon door, iets verder naar het noorden. Uiteindelijk moeten we daar toch naar toe. Met zo’n 34 graden in de buitenlucht merken we dat de airco in het Ducatootje het prima doet. We rijden door over de A75 en komen rond zessen aan in het Centraal Massief. Ook de bewolking neemt hier toe, dat is bekend in bergachtig gebied.

113-118-Webformat - S1400004We belanden op een leuke camping die ook nog bijna leeg is, in de plaats Nonette. Via een smal, stijl weggetje komen we na een paar kilometer aan in een oase van rust. Hier blijven we hangen het komende weekend. Verder noordelijker is het weer nog steeds niet best. Op zaterdagmorgen 2 juli was het in Nederland 14 graden en regenachtig. Brr. Het weer is echt helemaal de weg kwijt. Maar goed, volgens mij zijn de eerste zomervakanties in Nederland al wel begonnen!

122-128-Webformat - S1430014 121-127-Webformat - S1430009Het is zondag en we gaan een ommetje maken. Helaas hebben we geen kaarten, dus de gps gaat mee. We zijn wel in Nonetten, maar het dorpje hebben we nog niet gezien. Dat ligt ruim 150 hoger op de berg. Geen probleem, het is werkelijk prachtig weertje en erg rustig om hier rond te lopen. Het plaatsje kan je “van beneden” niet zien.

126-132-Webformat - S1430040Er staat er een mooie oude Kerk, waar hoognodig onderhoud aan moet worden uitgevoerd. Er staan nog wel diverse beelden in en restanten van muurschilderingen zijn te zien, maar de stuclaag komt van de muur, het hout is gescheurd en dat is erg jammer. Eenmaal per 2 maanden weken wordt er nog wel een kerkdienst gehouden.128-134-Webformat - S1430047 De diensten worden steeds in een ander dorp  uitgevoerd om kosten te besparen. In het dorp wonen lijkt lastig als je wat ouder wordt.

Er is wel één café, maar verder niets. Wel belangrijk natuurlijk!132-139-Webformat - S1430060

De ruïne van een oud kasteel ligt nog hoger op de berg.

134-141-Webformat - S1430069 138-145-Webformat - S1430119

We wandelen/klimmen er rustig op los. Je hebt vanaf de ruïne een prachtig uitzicht. Via de oude kasteeltuin lopen we uiteindelijk weer naar de rivier, waar ook de camping aan ligt.

137-144-Webformat - S1430090

De maandag er op gaan we toch echt richting huis. Vandaag is het einddoel Autun en de dinsdag rijden we naar Val de Meuse, naar Goncourt, waar we ook tijdens onze heenreis onze eerste stop hebben gemaakt.

144-151-Webformat - S1450006Het waterpeil staat nu ruim anderhalve meter lager dan de eerste keer. Dat zegt wel voldoende. Tot nu toe hebben we op onze terugreis geen tolweg of snelweg gereden. Natuurlijk gaat het binnendoor veel langzamer, maar je ziet veel meer. Soms is het wat krap als je door de standjes en dorpen heen moet rijden, maar uiteindelijk zijn we daar goed doorheen gekomen. Het soms wel erg smal !!

Op woensdag rijden we relaxed terug naar Nederland. Via allerlei binnenwegen komen we uiteindelijk aan in Bastogne. Daar nemen we de E25 richting thuis. Een heerlijke rit met uitzondering van het stukje weg, de N4, nabij Bastogne. Je zou je echt als overheid ontzettend moeten schamen om zo’n stuk weg, in die staat van onderhoud, te beheren en “onderhouden”. Ongelofelijk, zoveel bulten, putten, scheuren en gaten. Als er iets kapot kan gaan aan je voertuig dan is dat daar wel. Maar goed, we hebben zelf deze route gekozen en zijn nu weer veilig thuis.

116-121-Webformat - S1410004Fijn dat je weer wilde “meereizen”. Geef alstublieft je feedback als je het leuk vond, maar ook als je suggesties hebt tot verbeteringen. Het stimuleert om er weer iets van te maken.Tot een volgend moment.

Advertenties