2018 Alsace en Moezel

Een nieuwe blog van een reis, herfst 2018. Deze keer is gekozen om weer een bezoek te brengen aan de Elzas. De voorgaande keren is een bezoek aan deze streek zo goed bevallen dat een derde keer bijna automatisch weer op de keuzelijst kwam te staan. Overigens hebben we eigenlijk helemaal geen keuzelijst.

IMG_3707

Iedereen heeft het dit jaar meegemaakt… het is warm en droog geweest, tot het moment van ons vertrek op 14 oktober jongstleden. Het kan toch niet zo blijven.

Echt het is echt ongelofelijk. Op het moment van schrijven zijn we een week onderweg en het is nog steeds prachtig weer. Een echt overdadig fraaie nazomer periode, nog steeds zo rond de 25 graden en volop zon, weinig wind. Wat is het mooi in deze tijd van het jaar. De bomen, de wijngaarden, de landerijen, alles heeft zoveel prachtige herfstkleuren.

432-IMG_4162De bloemen in de straten bloeien nog alsof het een lieve lust is. Hier houden we van en wat hebben we geluk.

Dit was dan ook de reden om eerst naar deze streek te gaan en later weer via de Moezel terug te rijden, maar zover is het nog niet.
001-20181015_161706De eerste stopplaats was in Hornbach. We kregen het gevoel dat we de voorgaande reis gewoon konden voortzetten, de laatste keer was het namelijk de laatste stopplaats.
20181015_180138Nu was er ruim voldoende plek op de camperplaats en natuurlijk hebben we ’s avonds het typisch Duitse restaurant “Auf der Platte” vereert met een bezoek.

De andere morgen via veel binnenwegen richting Turckheim gereden net ten westen van Colmar. Uiteraard was op de geplande camping de receptie tussen de middag gesloten. Er een wachtende rij voor ons en de plaats lijkt grotendeels bezet. Meerdere mensen hebben het plan opgevat om van deze nazomer te gaan genieten. 020-20181016_142409Maar niet getreurd, we hebben een plekje kunnen bemachtigen…

De eerste dag na onze aankomst zijn wij de bergen in gefietst, eerst een bezoek aan Munster en daarna nog verder richting Muhlbach-sur-Munster. In Munster zou een grote markt zijn. Helaas, die was gisteren…. en de volgende is op zaterdag. Na de stad te hebben bekeken zijn wij doorgereden tot de fietsaccu’s tegen de vijftig procent ontladen waren, je moet tenslotte ook weer terug. We zijn inmiddels ruim 300 meter gestegen. De weg terug is bijna geheel bergafwaarts.

163-20181017_130351

Onderweg nog wat op zoek geweest naar walnoten. En die zijn me toch lekker. Moe maar voldaan besluiten we morgen een rustiger ritje naar Colmar te plannen.. Zo gezegd, zo gedaan.

Colmar, een mooie stad en het omliggende gebied te verkennen. De omgeving is in 1989 door de Unesco tot biosfeer reservaat uitgeroepen. Het zuiden heeft uitgestrekte bossen, maar heeft vooral ook een bergachtige omgeving. Naast bos en bergen heeft de Elzas ook een vlakt gedeelte. Daar loopt de Rijn door het grensgebied met Duitsland wordt de Rieds genaamd, dat veel wordt gebruikt voor het verbouwen van mais en kool. Maar je vindt er ook grote boomgaarden.
De kool wordt vaak verwerkt tot choucroute (zuurkool), samen met een glaasje wijn is dat erg lekker.

049-IMG_3751Tegen de berghellingen liggen uitgebreide wijngaarden die heerlijke witte en rode wijn voortbrengen. Colmar is een stad met een historie die begint in de 8e eeuw. Oorspronkelijk heette de stad Villa Columbra dat vervolgens Columbra dat tenslotte Colmar werd.

De straten in het oude centrum van Colmar zijn gezellig en op een aantal plaatsen hangen nog oorspronkelijke uithangborden van Hansi de beroemde schilder van uithangborden uit de middeleeuwen.

Een mooie fontein is door Bartholdi gemaakt, een bekende oud inwoner van de stad. Hij was de beeldhouwer die het vrijheidsbeeld heeft gemaakt dat Frankrijk ooit aan New York heeft geschonken.

195-IMG_3908Het park in een Franse stad is een prachtige verblijfplaats. Maar niet alleen in de Franse steden hoor .. In het voormalig Oostblok kom je dit ook heel vaak tegen. Ze zijn mooi en meestal goed onderhouden, staan vol met banken en stoelen. Je kunt er in alle rust genieten en eens kijken wat er allemaal om je heen gebeurd. De tuinen zijn meestal goed onderhouden. Jong en oud bewegen zich voort op een snelle, met een motor uitgeruste step, maar ook oudjes die zich voortbewegen met een rollator. Op zondagmorgen is het de gewoonte dat mensen zich joggend door het park begeven.
Ga weer zitten, verwonder je, kijk rond. Je ziet mensen heftig discussiërend, sprekend met gebaren. Het lijkt net het echte leven. Even de bammetjes eten, kantoor en winkelpersoneel genieten van een momentje rust. Wat is er mooier dan de pauze te gebruiken voor het versterken van de sociale contacten. Die momenten mis ik nog wel eens, nu de werkende periode voorbij is…

Winkels, kantoren en scholen kennen allemaal een middagpauze van twaalf tot een uur of twee. Maar ook daar buiten die tijden is het park de ontmoetingsplaats. Afspraken worden ook gemakkelijk in het park gepland om, naast de bijna standaard terrasafspraken, hun werk te kunnen uitvoeren.
De aanwezige fonteinen hebben in ieder geval voldoende aantrekkingskracht voor de kinderen, groot en klein. Natuurlijk zie je ook de zwervers in het park die de restanten in de vuilnisbakken komen zoeken om van te blijven leven. Deze laatste personen zie je ook op de markten om, het van de plank gevallen fruit, op te rapen en mee te nemen als de markt ten einde is. Het park is de plaats waar je alles tegenkomt, hoe kan het ook anders.

379-IMG_4109De volgende dag bezoeken wij Equisheim. Ook hier zijn we eerder geweest maar het blijft een heerlijk stadje om doorheen te wandelen.

Er zijn veel gevels versierd met prachtige uithangborden. Na een stevige wandeling dachten we nog een rondritje in de omgeving te maken. Een mooie route gevonden bij de locale VVV, helaas bleek dit een pad voor mountainbikers en zeker niet geschikt voor ons… Borden oid waren deze keer ook geheel afwezig. Maar een paar uur rond struinen door de wijnvelden was het vandaag ook weer een sportief dagje.

De laatste fietsdag in deze omgeving brengt ons naar het noorden. Nog niet eerder zijn we deze kant opgegaan. We spraken wat mensen die aangaven dat Keyzersberg Vignoble een mooi stadje zou zijn , maar dat ze er helaas nooit zijn aangekomen. Hoe kan dat nu weer. Dat gaan we dus iets anders doen. Eerst een prachtige rit langs de rivier de Fecht komen, waarna we door een mooi en erg rustig natuurgebied rijden. We komen uiteindelijk het plaatsnaambordje van het stadje tegen en na een kilometer of 20 komen we probleemloos aan in het stadje.

Boven het stadje staat de burcht, vanwaar je een fraai uitzicht hebt over de omgeving
Het stadje bestaat eigenlijk uit één lange straat met veel mooie vakwerkhuizen. Eén groot monument waar inmiddels ook de toeristen hun weg naar toe hebben gevonden. Leuk om eens rond te kijken. Voor wie ooit hier in de omgeving komt … niet vergeten te bezoeken. De foto’s spreken voor zich. Ook hier vind je de meest schitterende uithangborden.

625-IMG_4420

Nu we, na het westen, het zuiden, het oosten ook het noorden hebben verkend per fiets sluiten wij af met een stevige wandeltrip over de heuvels en wijnvelden in Turckheim om daarna te vertrekken naar het Moezel gebied.

Wat rondsnuffelen of er nog walnoten te vinden zijn in Kinheim. Geen vergeefse trip blijkt later. Het is even zoeken, want de ene boom is de andere niet, maar het wordt beloond. Er komt een beetje wind en regent nog de laatste noten die nog in de boom hangen. Overigens wel een van de laatste mogelijkheden van dit seizoen. De grote noten oogst is al veel eerder geweest. De droogte van deze zomer heeft de groei en oogsttijd sterk beïnvloed.

Dat geldt ook voor de druivenoogst. Het voorjaar was veel te nat, waardoor de druiven snel groot zijn gegroeid, maar verdroogden daarna in de zomer. Er hangen nog veel druiven die niet meer geoogst zullen worden. De kwaliteit van de oogst was overigens wel goed, maar minder groot. Dat zal de prijs wel gaan beïnvloeden. Overigens is dit het zelfde verhaal als we tijdens de wijnproeverij hebben gehoord in Turckheim.

Nadat we Elzas hebben verlaten komen we in het Saarland. De kleuren in de natuur zijn nog mooier geworden. Als we in de Hunsrück passeren betrekt de lucht en wordt het snel kouder. Na ruim anderhalve week met super fraai, warm en zonnig weer komt nu een periode met wisselvallig en kouder weer. Het komende weekend wordt de eerste sneeuw verwacht boven de 500 meter. Daar gaan we de planning iets op aanpassen.

Eerst rijden we nu vanuit Kinheim nog een keer naar Bernkastel. Altijd leuk een soort doel te hebben … De toeristen weten deze plaats ook bij slechter weer goed te vinden. De rondvaartboten leggen hier ook aan.

803-20181023_135343

823-IMG_4637

We parkeren onze fiets in een speciale fietskelder aan het Karlsbader Platz. Je komt er wat lastig naar binnen, maar je hebt er dan wel alle voorzieningen waaronder kluisjes met daarin een stopcontact om de fietsaccu’s op te laden en dat alles ook nog gratis.

Op 24 oktober gaan we naar Piesport. Daar worden eerst nog wat walnoten gedroogd en voorzichtig geproefd. Niets mis mee, heerlijk. Morgen nog een stuk fietsen, eens kijken of wij naar “boven” kunnen komen.

Inmiddels is het nog frisser geworden. We halen de dubbele cijfers niet meer overdag, maar al fietsend wordt je vanzelf warm. Twee dagen, één maal naar het oosten en één maal naar het westen. Het is inmiddels erg rustig met fietsers, iedereen blijft bij de kachel of doet wat anders.

In Piesport vinden we nog een Römische Kelteranlage, een aantal kelders met een houten druivenpers uit de Romeinse periode.
Op een zeker moment was Augustus Treverorum [Trier] de baas in de stad naar hem vernoemd. In zijn reis naar deze streek had hij en zijn mannen de kennis meegenomen vanuit het Middellandse zeegebied naar de Moezelstreek.

964-IMG_4815

Hij liet rond het jaar 200 na Chr. de eerste wijnkelders bouwen en begon met de wijnbouw in het gebied van Brauneberg vlakbij Piesport. Er zijn acht van deze kelders gevonden in deze streek. Er was toen een serieuze noodzaak tot het verbouwen van wijn… De soldaten van het Romeinse leger waren namelijk verplicht dagelijks 1,5 liter wijn te drinken. Water was in die tijd zeker niet te drinken.

970-IMG_4821

De eerste sporen van wijnbouw gaan overigens terug naar Mesopotamië, in het tweestromengebied van de Eufraat en de Tigris.

Een aantal oud Romeinse kelders wordt nu nog gebruikt als toeristische attractie en om de historische waarde. De druiven die daar worden gebruikt komen van een speciaal hiervoor aangelegde wijngaard op de hellingen boven de kelders.
Natuurlijk zijn we ook nog even de wijngaarden in gereden. Lekker steile hellingen, het geeft wel prachtig uitzicht.

911-IMG_4743

Het einde van deze vakantie nadert nu snel. Voordat we naar huis gaan, willen we bijna traditioneel afsluiten bij de “Balkan” in Geldern. Zo gezegd, zo gedaan. De terugreis dwars door de Eifel was mooi. Nog een prachtig zonnetje en net boven nul graden. Een heerlijke rit. Maandag nog de laatste 150 kilometer en dan zit het er weer op.

878-IMG_4707

Zoals eerder al verteld zien we dit jaar als een heel bijzondere gift. Vakanties waren niet meer verwacht, na de ingrijpende gebeurtenissen. 374-IMG_4103

Oprecht dankbaar voor alles wat we hebben gekregen.

Wij hopen een volgend moment weer op reis te kunnen gaan. Dat wij dat zelf niet in de hand hebben is dit jaar wel extra duidelijk geworden.

Voor nu … tot later …

 

Advertenties