2018 Belgie, Luxemburg en Duitsland

Han sur Lesse

Best vreemd eigenlijk, het heeft iets van een nieuwe start. En … het is nog wennen ook. Het is niet het gemakkelijkste half jaar geweest en toch kan het nog veel ernstiger aflopen dat is helder. Ik zal het onderwerp hier verder laten rusten.

We starten een nieuwe trip. Het is warm weer, een extra reden om in de avond te vertrekken. We rijden naar Leopoldsburg in België, lekker op ons gemak, binnendoor. Een camperplaats langs de jachthaven is ons doel en we kunnen een plaats uitzoeken op het grote lange terrein. Het is stil, heerlijk rustig. Halverwege de nachtrust wordt ik gewekt door een grote kreet “hij doet het niet meer”. Nu blijkt de cassette van het toilet echt geheel defect te zijn. Zomaar in eens!? Zonder werkende cassette is geen optie, dus in de vroege morgenuren gebeld naar verschillende bedrijven. Nog niet eenvoudig aan zo’n apparaat te komen. Maar gelukkig, net onder Eindhoven is er nog één gevonden. Wij weer heerlijk terug, lekker binnendoor, tot de eerste wegomlegging die op Belgische wijze is aangegeven. Ofte wel de verder bewegwijzering ontbreekt. Uiteindelijk komen we een tunneltje tegen “maximale hoogte 2.70 m”. Dat is net 2 cm te laag …😀. Weer terug en uiteindelijk komen we aan in Hapert bij de firma van Eijk . Die heeft keurig een cassette apart gelegd en na wat aanpassingen vertrekken we richting Han. Weer lekker binnendoor, maar nu ging het toch een stuk eenvoudiger. We passeren de Zilvermeren nabij Mol, een prachtig gebied met veel fietspaden. Lag hier nu ook een kerncentrale of had het met een kernreactor te maken …?

20180719_163315In Han vinden we een leuke kleine camping met een prachtige campingbaas. Een gezellige man die vaak even een praatje komt maken, maar ook snel onder in indruk raakt als het wat drukker wordt. Hij is al op de hoogte van onze komst 👍

We ontmoeten hier Gert en Tilly en genieten van de komende dagen van veel zon en hoge temperaturen.

20180722_195249Eerst nog even wat historische feiten van deze omgeving en plaats. Han sur-Lesse heeft door de eeuwen heen verschillende namen gehad. Vanaf 1139 heette het dorpje Ham, vanaf 1266 Han Sur Lesche, vanaf 1465 Han Sur Lece en vanaf 1528 Ham sur Lez.

Zoals de naam het zegt, ligt het dorp aan de rivier de Lesse. De Lesse heeft in de buurt delen van het kalksteenmassief weggesleten en zijn grotten ontstaan zijn. Deze grotten, wereldwijd bekend als de grotten van Han.

20180720_190829-e1533475467226.jpgDe camping ligt langs de oevers van de rivier op circa 300 meter van de grotten.

Een honderdjarige tram brengt je naar de ingang van één van de mooiste grotten van Europa. Ontdek de indrukwekkende zalen in een geheel nieuw licht en laat je betoveren door hun magie. Maak een onvergetelijke reis in de tijd en ontdek de enorme Koepelzaal en de Draperieënzaal met magische weerspiegelingen.

De laatste keer van ons bezoek was al snel meer dan 40 jaar geleden en toen kwamen we de grot uit in een bootje…

De Grot van Han, een uitzonderlijke constructie dankzij de schoonheid van de kalkafzettingen en de uitgestrektheid van de zalen, gevormd door de Lesse die haar volledig doorkruist, heeft sinds meer dan 250 jaar al bijna 30 miljoen bezoekers ontvangen.

We bezoeken het museum waarin het werken en wonen in dit deel van België prachtig te zien is.

Bijzonder dat op zo’n klein oppervlak zoveel te zien is. De moeite waard om te bezoeken.

Bij de parkeerplaats nabij de ingang van de grot is een groot grasveld. Dit wordt gebruikt voor evenementen. Dus dacht ik “ik ga ook een evenement organiseren.

Een dronevlucht 🛩️. Die kan bij mij ongewild een eigen leven gaan leiden zonder te zien wat er gebeurd.. zo gezegd zo gedaan. Na enkele bedieningsoefeningen stijgt de drone en stijgt en stijgt totdat ik ‘m nauwelijks nog zie om daarna te verdwijnen over de bomen naar …… Tja waar naar toe. Pleite, pech … Zo’n mooi apparaatje gewoon weg, dat kan toch niet. De afstandbediening werkt dus echt niet …. De apparatuur reageert te traag, of ben ik te snel? Zonder geluk vaart echter niemand wel. Na twee uur zoeken vind ik ‘m aan de bosrand op een groot weiland, waar op een groot kinderkamp wordt georganiseerd. Blij, uitgelaten een 100x een high five en een box met de toegestroomde  kinderen was ook weer leuke ervaring.

20180722_195409En nu… dus eerst nog maar even verder oefenen op een nog groter terrein.

Inmiddels is het maandag 23 juli  en gaan we verder, ergens in Luxemburg een plekje zoeken.

Berdorf, Luxemburg

De zon staat hoog aan de hemel als we vertrekken uit Han en rijden naar Luxemburg. Het is heerlijk rijden door het lage berglandschap. Er is ook nauwelijks verkeer, ondanks dat we nu toch midden in de zomervakantie aan het rondtoeren zijn.

20180723_181035Het idee is om het Müllerthal te bezoeken. Lang geleden hebben we daar eens een korte wandeling gemaakt toen we ook de stad Trier bezochten. Dat heeft indruk gemaakt … Net ten noordwesten van Echternach ligt Berdorf er moet daar ook een camperplaats zijn. Als we arriveren is er nog exact één plaatsje vrij van de acht aanwezige plekken. Genoeg voor ons …

Gelijk maar neergezet, heerlijk vol op in de zon, maar er zijn aan de andere kant van het pad wel bomen aanwezig voor de broodnodige schaduw. Naast deze plek ligt een camping. Ook daar even wezen kijken, maar er blijkt nog slecht één vrije niet gereserveerde plaats te zijn. Daar wil je grootste vriend niet neerzetten, schuine, ongelijke en een smalle plek waar je niet in kan rijden… Kortom we zijn blij met een plekje in de zon. Ook vandaag komt de temperatuur ver boven de 35 graden uit.

20180723_135618Ik ontvang bij aanmelding de gevraagde wandelinformatie en koop er gelijk een mooie wandelkaart bij. Nu begrijp ik ook waarom het hier zo druk is.

We staan nog geen 200 meter van de prachtige klimrotsen, trappen en spelonken, schaduwrijke wandelpaden en rotspartijen vandaan.

Zodra je daar bent kan de vele kilometers naar links en rechts wandelen en klauteren. Dat mijn conditie niet meer al te goed was ervaar je dan ook heel direct.

Maar het was dan ook een uitdaging en die is ook overwonnen 🏔️

Net nadat we in Berdorf aankwamen zagen we diverse gemiste oproepen. Waar we bang voor waren, maar menselijker wijze niet was te voorkomen, is gebeurd. We besluiten op de donderdag weer thuis te zijn en kijken wel of en wanneer we mogelijk nog een paar dagen weg gaan.

IMG_1001Berdorf is een fantastische plek om nog eens naar terug te gaan. Dat staat dus weer genoteerd in dit grote boek.

IMG_1286

Om niet in één keer naar huis te moeten rijden, reizen we via Geldern naar Hardinxveld.

Ook in Geldern was het op de camperplaats Am Holländischer See warm en rustig. De stad opnieuw verkend en vrijdag de laatste 125 km n

In de verte, Telgte, Ahaus en Kalkar

Omdat het niet helpt om thuis te blijven zitten en wachten op de maandag, besluiten we zaterdag aan het eind van de dag naar Lottum te rijden.

20180728_192535Daar blijven we het weekend en genieten daar van de rust. Ook hier is het niet druk. Nadat afgelopen zaterdag onderweg een klein buitje is gevallen, is het in Lottum nog kurkdroog. Het is zeker al twee maanden droog en erg warm. Alles is dor en droog. Er is nergens meer groen gras te bekennen. Het is heel bijzondere weer periode voor Nederlandse begrippen. Als we maandag vertrekken is het al weer ruim 30 graden en een strak blauwe lucht. Dit weertype kom je het meest tegen in het zuiden van Frankrijk of nog lager in Europa.

20180730_195650Telgte is onze nieuwe bestemming. We rijden dwars door de oude stad Münster om daarna via een smalle weg dwars door militair gebied te rijden en bij Lauheide aan te komen. Op deze grote camperplaats bij het gelijknamige bosrestaurant kan je zeker met 100 campers staan. Helaas is het restaurant al vanaf 17.00 uur gesloten. Net te vroeg voor onze plannen … We staan er vandaag zeker met vijf wagens. Jammer dat fietsen er nu nog niet mag want dat kan hier grandioos. En we gaan zeker nog een keer terug voor een fietstocht naar Münster. Nog een tip voor de grote, steeds langer wordende lijst…

Omdat we vrijdag al weer thuis moeten zijn, rijden we via een plaats dichterbij Nederland.

20180731_164108We stoppen bij Ahaus en plaatsen het Ducatootje op een grote parkeerplaats midden in het centrum. Het is een leuke stadje om te wandelen en te winkelen en een bezoek te brengen aan het slot dat omringt is door een mooie gracht met nu helaas groen gekleurd water.

In het centrum staat de Kirche St. Mariä Himmelfahrt, een katholieke kerk waarvan alleen de toren is blijven staan. De toren is uitgebreid met een wel heel bijzonder bouwwerk.

Een groot rechthoekig betonnen gebouw rondom voorzien van zeer veel kleine ramen met daarin kunstige schilderingen en glas en loodpatronen. De foto’s zeggen genoeg denk ik.

Morgen is het al weer 2 augustus en gaan we naar Kalkar, net tegen de Nederlandse grens aan, maar nu ter hoogte van Nijmegen.

Kalkar is voor velen van ons, sorry, voor de iets ouderen, nog een heel bekende en soms beladen naam. Over het hoe en waarom is het een en ander opgezocht. Zeker niet volledig, maar het geeft een aardig overzicht waarin een overheid en vele anderen faalden..

Midden jaren zestig zijn er afspraken gemaakt tussen Duitsland, België en Nederland voor de bouw van een snelle kweekreactor. In 1972 is besloten een prototype te bouwen. De geschatte totale kosten voor de oprichting bedroegen toen ca 1,5 miljard Duitse Marken.

De bouwwerkzaamheden begonnen in 1973. In de jaren 70 en 80 was het plaatsje Kalkar vaak in het nieuws door de vele protestmanifestaties die er gehouden werden tegen de kerncentrale. Meer dan 1000 aannemers namen deel in dit project. Vanwege wijzigingen in de toezeggingen, vergunningen en technische voorschriften, werd de bouw behoorlijk vertraagd. Door deze bouwvertraging, inflatie en rente liepen de kosten op van circa 1,7 miljard tot 8 miljard DM. Oftewel gewoon 5x duurder dan geraamd. Foto:© Stefan Pangritz.

Vanaf 1973 betaalde iedere consument van stroom in Nederland 3% heffing over de elektriciteitsrekening. Deze zogeheten Kalkarheffing was het begin van een brede antikernenergiebeweging in Nederland.

Politieke verschillen en de kernramp van Tsjernobyl in 1986 brachten vertraging in het verloop van de vergunningverlening. Het bouwwerk was bouwtechnisch klaar en werd vanaf 1986 in pre-nucleaire staat in bedrijf gehouden. Door het koelmiddel natrium en de benodigde warmte om dit vloeibaar te houden, ontstonden jaarlijks ongeveer 105 miljoen Duitse Marken aan kosten.

De splijtstofelementen lagen klaar om te worden afgehaald in Hanau en in Mol. Waren wij daar ook al niet langs gekomen …

De centrale zou volgens het zogenaamde broedproces nieuwe splijtstof aanmaken, voornamelijk plutonium-239. Het exploiteren van een dergelijke reactor brengt een risico met zich mee, omdat plutonium-239 behalve voor energie-opwekking ook kan worden gebruikt voor de vervaardiging van kernwapens. Om profijt te kunnen hebben van het broedproces, is opwerking van gebruikte splijtstofelementen noodzakelijk en hierbij kan het plutonium relatief eenvoudig onttrokken worden.

Voor risicovol werd ook de beoogde koeling van de reactorkern door middel van vloeibaar natrium aangezien. Dit is een hoogst reactief metaal dat spontaan tot ontbranding komt bij contact met zuurstof. Een eventuele brand in het natriumcircuit had volgens bepaalde deskundigen vrijwel niet geblust kunnen worden en zou mogelijk tot een ramp hebben kunnen voeren van de orde van de

• De gebruiksaanwijzing van de kerncentrale staat in ruim 10.500 A4-ordners beschreven

• Voor bedrijfsuitvoering waren er 205 splijtstofelementen met 34.030 splijtstofstaven (uit 88 km holle buizen vervaardigd) benodigd

• In een splijtstofelement bevonden zich 166 splijtstaven die met brandstof-tabletten (uranium-plutionium-mixoxide) gevuld waren

• De totale hoeveelheid reactorkoelmiddel (natrium) was 1.200 ton

• De totale hoeveelheid plutonium (bij inbedrijfname) zou 1.150 kg zijn geweest

• De totale hoeveelheid aan uranium zou 16.360 kg zijn geweest.

Sedert 1985 weigerde de deelstaat Nordrhein-Westfalen de drie laatste vergunningen af te geven. Deze jarenlang aanslepende situatie bracht de financiering van het hele project in het gedrang. Eén en ander vond ook plaats in een context van aanhoudend protest gericht op de veiligheid van dit type reactor.

In maart 1991 kondigde de Duitse regering aan het project te beëindigen. Op 21 maart 1991 werd door minister de definitieve stillegging bekendgemaakt.

WunderlandHet complex werd in 1995 voor 2,5 miljoen euro verkocht aan de Nederlandse ondernemer Hennie van der Most, die de overbodige metalen onderdelen er uit liet slopen en er een pretpark in vestigde. Het vrijetijdscentrum met hotels en familiepark heette aanvankelijk Kernwasser Wunderland en werd in 2005 omgedoopt in Wunderland Kalkar.

Bron: Wikipedia en voor deze reisblog bewerkt en ingekort. Foto: © Stefan Pangritz

Als wij in Kalkar aankomen is het nog vroeg in de middag. De zon staat hoog aan de hemel en er is niet veel schaduw te bekennen. Het is een groot terrein, omgeven met bomen en struiken. Voor deze gelegenheid hebben ze de prijs voor een overnachting ook verdubbeld naar € 7.50. Op zich niet bijzonders, maar er is dan ook helemaal niets …

1533204119239Het is ruim 35 graden en wij zoeken de schaduw van het ducatootje op en proberen gelijk de sunblocker uit die we in Winterswijk hebben gekocht. En …. die werkt uit de grote kunst.

Aan het eind van de middag bekijken we het plaatsje waar nog wat middeleeuwse gebouwen zijn terug te vinden.

De grote kerk in het centrum is werkelijk prachtig en ingericht en verfraaid met vele “drie-luiken” met schitterende houtsnijwerken.

In de Kalkar vinden we ook het brauhaus Kalkarische mühlen. De openingstijden zijn van 10 tot 18.00 uur, met uitzondering van vandaag.

IMG_20180802_195025_016

Gesloten, het is te warm… Jammer dan maar op zoek naar een traditioneel biertje en ….. gevonden. En echt … het was de eerste.. en niet omdat ze niet lekker zijn

20180802_173142

Vrijdag, 3 augustus rijden we naar huis zoals gepland. Ondanks de bijzondere twee weken, is dit toch een geslaagde reis geworden.

IMG_0992

Tot een volgend moment!