2019 Schwerin

We staan aan de noordkant van de stad langs het grote meer, de Schweriner Innensee. Het is een half uurtje wandelen naar het slot en de stad. Het slot, daar heb ik al over geschreven is groots, pompeus, mooi, een verzameling van stijlen. Iedereen wil er eeen eigen stempel op drukken. Het paleis dateerd uit de 19e eeuw. Niet echt oud toch?

De tuinen zijn indrukwekkend, dat geldt ook voor de orangerie. De foto’s geven een indruk, maar eigenlijk moet je dit gewoon zelf gaan bekijken. Dus …. de volgende keer niet alleen langs rijden, maar even stoppen en de stad en het paleis bekijken.

De stad laat nog veel zaken zien die herinneren aan de voormalige DDR tijd. Verder wordt er ook hier heel veel gebouwd en opgeknapt. De Dom kerk van Schwerin is mooi om te bekijken. Heel veel verschillend uitgevoerde glas in lood ramen. Eerst is er een kerk van hout gebouwd, zo rond de 8e eeuw, maar vanaf 1172 is er gestart met de huidige Dom.

Tot slot is het ook een gezellige stad met leuke winkels en gezellige gelegenheden om iets te eten en te drinken.

We zijn versleten van de dag wandelen, slenteren in de stad. We gaan langszaam weer naar onze stek. Morgen vertrekken we weer iets naar het zuiden. Dat wordt, als het goed is, een verrassing. Tot dan.🤣

Advertenties

2019 Denemarken

De afgelopen nacht heeft het gegoten van de regen. Maar net toen vanmorgen de blokken onder de wielen vandaan gehaald moesten worden en de kabel moest worden opgeborgen, inderdaad je raad het al, toen werd het droog. 😁

Ook de stad Gotenburg is één grote bouwplaats. Er wordt een nieuwe tunnel aangelegd voor de E45, helemaal onder de stad door. Een geweldige project. Ondanks wat zoekwerk arriveren ruimschoots op tijd bij de terminal om in te checken voor de overtocht. W

We hebben deze keer niet de passagiersboot geboekt zoals anders, maar een boot voor het vrachtvervoer de “Stena Vinga”. Later blijkt dat deze boot in 2005 is gebouwd op de scheepswerf de Merwede in Hardinxveld, bouwnummer 702. Dat geeft natuurlijk wel een veilig gevoel 😗

Overigens is deze boot indertijd gebouwd voor een ander bedrijf onder de scheepsnaam “Hammeroode”. In 2010 werd het schip op een werf in Helsinki verbouwd en voorzien van een extra achterdek.

Er zijn deze vaart niet meer dan 50 vakantiegangers aan boord, heerlijk rustig en alle comfort is aanwezig.

Rond half vier kunnen we ontschepen in Fredrikshavn en rijden we als één van de eerste het schip af. Het is in Denemarken al dagen erg slecht weer, vooral veel wind en regen. Vandaag was dat alleen regen, we zijn in één keer doorgereden naar Aabenra en hebben in de Katrinagaard overnacht.

Op de elfde van de elfde rijden we via Kiel en Lübeck naar Schwerin. We gaan een hele slinger maken door Duitsland willen nu ook het Schweriner Schloss, of eigenlijk is het een paleis, gezien hebben. Gedurende vele eeuwen was het paleis de residentie van hertogen en groothertogen. Nu wordt het gebruikt als parlementsgebouw van Mecklenburg Vor Pommeren.

Maar over het verblijf in Schwerin een volgende keer meer 😅

2019 Vi ses i Sverige

De doorgaande weg gaat over in een lokale straat van het dorpje Röfors. Een paar kilometer verder slaan we af en via een onverhard pad komen we aan bij één van de vele meren van Zweden, het Västra Laxsjön.

Een verlaten plek midden in het bos. Laat de elanden maar komen schreef ik in de vorige blog. Helaas, het enige wat we gehoord hebben in de nacht was de stromende regen op het dak van het Ducatootje. We werden gewekt door het geluid van een grote machine die hier enorme brokken steen kwam neerleggen.

Nog even wachten en dan moeten we hier blijven ..Toch maar even kijken of ze ons wel gezien hebben.. Het uitzicht was prachtig, waar of niet?

Een uurtje later kunnen we vertrekken, nu naar Alingsås. Daar vinden we dicht bij het centrum een laatste plekje voor een groot grasveld en een skatebaan. Dat is mooi voor jong en oud. Tot s’ avonds laat is er activiteit. Gezellig !

We besluiten hier het weekend te blijven staan en maandag vertrekken we naar Kungälv voor onze laatste stop in Zweden. Niet dat de vakantie voorbij is, maar omdat er een nieuwe route via Denemarken en Duitsland is gepland. Eerst de overtocht en die is gepland vanaf Göteborg naar Fredrichshavn, 10 september as.

Het is ook vandaag weer korte rit, deze keer zoals gezegd naar Kungälv en als we aankomen op de geplande camperplaats, staat er maar één camper. Perfect toch?

We staan op ons gemak te kijken waar we zullen gaan staan. Maar …… we gaan hier helemaal niet staan! De camperaars, een duits echtpaar, komen nog steeds heftig ontdaan, naar ons toe en vertellen dat bij hun vannacht alles is gestolen. Ze hebben helemaal niets meer, geen papieren, geen kaarten, geen geld, geen camera, geen telefoon, alles wat van waarde is, is meegenomen en … ze hebben er helemaal niets van gemerkt. Terwijl ze rustig lagen te slapen is de auto geopend enz enz. Gelukkig zijn ze al goed geholpen. Geen plaats om lang te blijven.

Nu was deze plek gepland omdat dit de enige plaats is, waarvan er nog geen melding van is gemaakt in de APP van campercontact. Al eerder had ik gezien/gelezen dat vele plaatsen in deze omgeving geteisterd worden door dergelijke handelingen. Reden om een betere plaats te zoeken. Na veel zoeken, want vele campings zijn al dicht, hebben we een plek gevonden in Liseberg, een voorstad van Göteborg.

En…wat zie ik op een bord de balie van de receptie staan, met grote letters, opgepast, houd alles goed opgeborgen, er wordt ook hier ingebroken. We gaan de zandzakken maar opzoeken, hopelijk helpt dat 😬


Hopelijk tot morgen, dan gaan we varen. Omdat we nu op een camping staan, eerst de weblog maar eens bijwerken. Ook altijd een hele inspanning. 😄

Vi ses i Sverige?

Natuurlijk wel!!

2019 Stockholm

Vandaag een korte rit gemaakt. Nu naar Stockholm. We hebben een plek gezien in het grote ACSI boek en komen aan bij de Nordic camperplaats in Nacka. Een plaats gelegen direct ten zuiden van de hoofdstad. Nadat we bij de camperplek aankomen blijkt deze gesloten. Volgeboekt staat er op de borden.

Omdat ik weet dat er iets verder een camping ligt die beheerd wordt door de zelfde organisatie, ga ik daar verder mijn licht opsteken.. Er wordt verteld dat de camperplek dicht is en men niet weet of en wanneer die weer open gaat. De prijs op de camping wordt nu iets naar beneden aangepast. Je zou bijna denken dat de zaak op de fles is…en dat de curator nog wat geld binnen wil halen. 😧.

Later worden we wel op de camping toegelaten. We staan prima en gaan lekker fietsen. In het naburige dorp heb ik twee acces-kaarten kunnen kopen voor één dag openbaar vervoer, super handig. Donderdag gaan we dan weer verder. Dat zijn de plannen.

Het is hier een prachtige bosrijke omgeving en een fraai natuurreservaat is vlakbij. Het is daar erg stil. Mensen zijn aan het joggen, wandelen of laten de hond uit. Het wordt een relaxte fietsdag. Onderweg zien we diverse reeën. Eentje blijft poseren, de anderen verschuilen zich achter de bomen zodra ze mij zien …

De volgende dag starten wij ons fietstocht naar het centrum van Stockholm. Opvallend goed aangegeven, brede fietspaden. Omdat Stockholm uit meer dan duizend eilanden bestaat, moeten we dus veel bruggen over. De stad is één grote bouwplaats.

Nieuwe gebouwen worden neergezet, maar er wordt ook veel gerenoveerd en gerestaureerd. Er worden nieuwe wegen aangelegd en het metrostelsel wordt aangepast. Ondanks dat, zijn de doorgaande fietspaden heel goed aangegeven. Fietspaden met speciaal gemaakte kruisingen en voorsorteerbanen en aparte verkeerslichten.

We doorkruisen de stad omdat wandelen over die afstanden lastig gaat is de fiets een prachtig alternatief.

De tweede dag gaan we met openbaar vervoer naar de stad terug.

Zweden wil een land zijn of worden, zonder contant geld. Daar zijn ze mi al aardig in geslaagd. Als je gebruik wil maken van het openbaar toilet moet je een creditcard gebruiken om 50 cent te betalen.

Ik had nog wat “oud” geld en wilde dat omwisselen in een bank. Dat gaat helaas niet, want contant geld is niet meer in de bank beschikbaar en daarbij bezit ik geen BankID. Dit heb je nodig, anders kunnen ze het geld niet overmaken. Zo’n BankID is er alleen voor de Zweden.. En verder kan dat alleen maar in de Riksbank en dat kan alleen maar online en schriftelijk. Kortom, dat gaat niet gemakkelijk 😀

Deze gehele omschakeling is een omvangrijk proces geweest en vanaf 2016 goed merkbaar, gelijktijdig zijn er ook enkele nieuwe bankbiljetten gekomen. In 2015 ben ik gewoon nog met de oude biljetten opgezadeld, terwijl men wist dat ze er uit gingen, gelukkig zijn het er niet veel😄.

Voor het openbaar vervoer moet je bijvoorkeur reizen met een app op de telefoon, gekoppeld aan de creditcard. Maar dit zal niet voor iedereen gemakkelijk zijn !!! Er zijn vele voorbeelden te noemen waarin je er mee geconfronteerd wordt. Bij de bemande benzinepomp moet je gewoon buiten bij de pomp en in de automaat met een card betalen, anders heb je pech. Binnen zijn ze er voor de koffie en broodjes.. De meeste benzinestations zijn onbemand.

Stockholm is een grote, gezellige stad. Sfeervol, veel statige oudere gebouwen. Het koninklijke paleis, de regeringsgebouwen, de opera, de parken, veel bruggen, fraaie uitzichten. Je kan er heerlijk eten en drinken. We hebben deze dag wat afgelopen en gezien.

Een bezoek aan het Drottningholm Slot mag je eigenlijk niet missen. Met de metro en bus gaat dat prima. Dan konden we gelijk even uitrusten van het wandelen. Het slot ligt ver buiten het centrum, lopen er naar toe is geen optie. Binnen is er veel pracht en praal te zien. Het slot heeft ook een wacht zoals je die bij alle paleizen kunt zien.

Het wisselen van de wacht vindt plaats bij het koninklijke Slot in de oude stad, dagelijks om 12 uur. Een ceremonie die bijna een uur duurt, maar interessant is om te zien. Zorg wel dat je op tijd bent want het is altijd druk.

Donderdag vertrekken we weer uit de hoofdstad. In de vroege morgen lijkt dat niet door te gaan want het begint me daar te stormen en te gieten van de regen…maar rond tienen is alles weer voorbij en vertrekken we naar Laxa, net ten noorden van het Vattern. We vinden een leuk plekje midden in het bos, langs de oever van een keertje. Ontzettend rustig en stil. Laat de elanden nu maar komen …

Het is een heel verhaal geworden. Veel tekst, maar ook wel foto’s. Het gaat om 3 dagen, dan zijn er ook veel zaken die je wil vertellen. Hopelijk wordt het niet te gek…en blijven jullie mee lezen.😊

2019 Mariefred

Nadat ik uitgebreid allerlei zaken vanuit Sala heb geschreven eerst even bijkomen in Mariafred. Dit is een gezellige badplaats langs het Malaren meer. Rondom het meer zijn diverse kastelen te vinden, zo ook in deze plaats. We gaan op zoek en morgen komen we hierop terug met een paar foto’s.

Inmiddels is dat vandaag, 1 september.

Het is opnieuw prachtig weer met zomerse temperaturen geworden. Het blijft bijzonder. We treffen het echt de laatste weken. Af en toe een buitje tegen het stof, maar de andere dag is het gewoon weer mooi. Wij zijn er blij mee!

We zijn neergestreken op een camping gewoon om alles weer even op te laden, te wassen enzo… Het er gewoon druk, nu is het weekend, maar toch..

Het wordt een straffe wandeling naar het dorp Mariefred met het slot Gripsholm. Tot drie uur zou het droog blijven, dus vroeg gestart en we hebben het getroffen. Het is een klein leuk plaatsje, waar veel toeristen naar toekomen. Het slot hebben we gevonden en nog een paar leuke dingen.

Het slot, waarin veel portretten zijn tentoongesteld van vroegere vorsten is de grote trekpleister. Prachtig, maar ze hebben onze interesse niet zo…🙄. We hebben wel het slot bekeken en de tuin. In Mariefred vonden we ook een aantal stoomtreinen die in bedrijf gehouden worden door een grote groep hobbyisten. Wat denk je van deze Volvo op smalspoor? En weet je. Er vaart tussen deze plaats en de hoofdstad Stockholm ook een veerdienst met een echte stoomboot.

Inmiddels is de camping aan het eind van het weekend, leeggelopen.

Nu komt nu een schip met zure appelen aan ….Eerst. even alles binnen halen 😨. Tot in Stockholm 🤗.

2019 Sala

In Nusnas nemen we afscheid van een warme periode met een paar stevige buien. We besluiten daarom om vandaag nog verder te rijden en komen in aan in Borlange om daar even te gaan winkelen bij Biltema.

Dat is een zeer grote winkelketen die werkelijk een onvoorstelbare sortering heeft van alles. Nu, ik kan je vertellen dat is veel… Nu is ook iemand die perse naar een Zweedse vestiging van IKEA wilde, dus werd het tussen de buien door een bezoek aan beide winkels 😁. Bij Biltema is er ook een camperplaats dus hebben daar overnacht.

De volgende morgen zijn we verder gereden naar Sala. Hier bevindt zich een zilvermijn. In de 16e eeuw was het de grootste zilvermijn van de wereld. Tot 1570 was er al 200.000 of zilver omhoog gehaald. In 1908 is de mijn gesloten.

Omdat het niet zover rijden is, hebben we om 12.00 uur nog een rondleiding kunnen boeken. We gaan met een trap naar beneden en later met de lift weer naar boven. Er zijn twee niveaus te bezoeken. We hebben voor de -60 meter gekozen. Omdat het seizoen zo goed als “over” is, was de andere rondleiding niet zeker. Die gaat naar -155 meter, het diepste niveau was mogelijk is. Dieper staat er water in de mijn. De temperatuur is daar constant 2 graden. Wij vonden het met 5 graden al fris genoeg.

Overigens ging de mijnwerker (konstknekt) vroeger voor meerdere dagen naar beneden, maar nooit langer dan 3 dagen. Dan was je te veel onderkoeld. Ze werkten in groepen van 5 mensen, werken, eten, rusten, slapen deden ze op de diepte waar ze waren. Pluspunt is dat er in de mijn geen gasvorming optreed. Er is een sterke ventilatie door gangen en schachten. Er konden gewoon vuren gemaakt worden om je wat te warmen en te koken..

De gids vertelde nog veel meer verhalen die je gewoon een keer zelf moet aanhoren. Het is zeker de moeite waard om deze historische plaats zelf eens te bezoeken. Zowel indrukwekkend als verschrikkelijk was wel dat je als zesjarige de mijn in moest om te gaan werken. Bedenk daarbij ook dat nu nog steeds voorkomt …

Jan was zo’n mijnwerker die in de mijn ging werken toen hij 6 jaar was. Hij heeft daar gewerkt tot hij is overleden op 56 jarige leeftijd. Hij was getrouwd en had twee kinderen. In het dorp op het terrein van de mijn stonden de huisjes van honderden gezinnen die allen in de mijn werkten.

Als ze via de schachten naar boven en beneden gingen, gebruikte ze een ronde ton die aan een lange kabel hing en door één of twee PK werd bediend. Op de ton stonden de mijnwerkers met één voet op de rand. Voor de andere voet was geen plaats. Jan had dan ook een speciale klompschoen met een gleuf om er niet van de rand van de ronde mand/ton af te glijden. In de ton zaten stenen met zilver.

De dag is verder gevuld met ronddwalen door het museumdorp en nog wat zilver zoeken in het nog aanwezige puin. Helaas niets gevonden.


Tot een volgend moment. Na het weekend gaan we mogelijk richting Stockholm.

2019 Nusnas

We vervolgen onze weg midden door Zweden naar Nusnas een klein plaatsje in de omgeving van Mora. Er staan daar nog veel authentieke houten huizen, een rust om van te genieten.

We zoek een plaatsje in de haven bij het meer. Een prachtige plek, een geweldig mooi uitzicht.

In de avond krijgen we, na een heerlijk warme dag, een grote bui over ons heen. Ook die konden we over het neer aan zien komen.

De volgende dag, vertrekken we naar de fabriek van de firma Olsen. Hier worden vele, vele, heel veel houten dala paardjes gemaakt. Het gehele productieproces vindt plaats op ambachtelijke wijze en is buiten het gebruik van een lintzaag, gewoon nog handwerk. De keuze van het hout, het aftekenen volgens een mal, het zagen, bijsnijden, in de grondverf zetten, lakken en plamuren en nog eens aflakken en tot slot het schilderen van de patronen en als laatste een vernislaag er over heen.

Dat is natuurlijk snel gezegd het werk wat elk dala-paardje hier overkomt, maar best veel arbeid voor een klein houten paardje.

Wil je een uniek exemplaar, een speciale naam of iets anders? Een rose kleur, of eentje die pik zwart is? Je naam er op? Alles is mogelijk Maar goed, dat heb je ook wat en het is uniek.

Alleen vanuit deze fabriek, van deze plaats worden ze gemaakt en verkocht over de gehele wereld. Wel bijzonder.

2019 Ransäter

Het is inmiddels 27 augustus. Vandaag gaan we een deel van de route fietsen. Het gaat om de Klarälven Banan.

Een route van totaal 200 kilometer. Eén deel, van Karlstad naar het noorden, is over bijna 90 km geasfalteerd. Het overige deel is gravel. Wij hebben geluk deze keer. Vanuit Ransäter rijden we eerst naar het noorden en komen in Munkfors. Daar moet een grote waterval te zien zijn.

Het is jammer, maar deze waterval staat praktisch droog. Een vaste stroom water loopt nog door de waterkrachtcentrale die hier staat. We fietsen, bijna per ongeluk, zo de bedrijfshal binnen van de centrale.

Daar is alleen de afdeling Onderhoud aan het werk. De afdeling Procesvoering is niet thuis, de controlekamer is onbemand. Kortom, mooi even tijd om een paar foto’s te schieten toch?
Na de koffie nog een stuk naar het noorden gefietst en later nog wat door naar het zuiden.

We hebben het ook hier weer gezien en vertrekken morgen naar Nusnäs. En nog even nog wat boodschappen doen…

2019 Värmlands län

De eerste stop richting Mora is Motala. Zoals verteld een stopplaats voor het weekend. Omdat het wel erg bijzonder, zonnig en warm, weer is geworden, hebben we gelijk de fietsen weer gepakt. Voordat we hier vertrekken moeten we toch eerst de plaats bekijken. Het is een gezellige plaats en er zijn veel mensen op de been.

We zien een leuk park met buxus-fietsers. Een museum met oude auto’s. Die Rolls heb ik gelijk overgenomen voor een schappelijk prijsje..


De plaats heeft enorm veel fietspaden. Super verzorgt. Alles steden zijn hier schoon en overal staan gratis toiletgebouwen, ook schoon met alle voorzieningen.

We bezoeken een nog een groot zandstrand langs het Vättermeer, aan de noordkant van de stad nadat we ook het Gota kanaal naar het Boren meer heen en weer zijn gefietst. Daar gelijk even het Industriemuseum gezien.. Bij de aansluiting van het Gota kanaal op het Boren meer kan je ook weer een serie van vijf sluizen zien om het hoogteverschil te overbruggen.

We staan met de camper op de zuidoever van het Motala Vättermeer en kijken, vanuit de jachthaven, uit over de stad, een bijzonder fraai gezicht. Hoog boven de plaats uit staan op een heuveltje twee enorme masten.

Samen maken ze onderdeel uit van het voormalige Lange Golf omroep zendstation Motala.

Dit radiostation werd operationeel in 1927 met 30kW, later uitgebouwd tot 150 kW. Nadat de zenders uitgebruik zijn genomen hebben zendamateurs het gehele station overgenomen en ingericht als museum. We hebben er een bezoek gebracht. In het gebouw is ook de shack ingericht van het verenigingsstation SK5SM. Helaas was de apparatuur net losgekoppeld om naar huis te gaan, anders had ik nog even een HF verbinding met het thuisland kunnen maken.

Morgen vertrekken we iets naar het noorden, om een treinrails, nu fietsbaan te gaan zoeken en misschien wel even te benutten..

En wat denken jullie? Gevonden natuurlijk. De laatste 100 kilometer reden we heerlijk binnendoor over smalle wegen. We zijn slechts één auto tegengekomen … We komen aan in Ransäter. Deze keer is het een camping geworden. Het is er erg stil, het seizoen is inderdaad over volgens de beheerder. De meeste campings gaan 1 september dicht. Deze maakt daarop de uitzondering en sluit 20 september.

We hebben uitzicht voor de rivier Klarälven, een brede stroom, waar ook bevers zijn te spotten. Als je zo door het landschap rijdt kan je zien dat de zomer voorbij is. De varens kleuren al sterk en ook de bladeren aan de bomen gaan ook al kleuren. Nu met de mooie zon een prachtig gezicht.

2019 Göta kanaal

Het Göta kanaal is het in 1932 geopende kanaal tussen het Vänermeer en de Oostzee. Het overbrugt een hoogteverschil van totaal van totaal 92 meter. Vanuit het meer eerst omhoog en dan weer naar beneden door totaal 58 sluizen.

Wij staan met het Ducatootje in Bergs Slusser. Hier bevindt zich een sluizen trap van zeven sluizen die de schepen 18 meter omhoog kunnen brengen. Een fraai gezicht en trekt altijd veel publiek.

De eerste dag dat we hier zijn gaan we een route fietsen langs het kanaal en bezoeken we naar het Ljungs slot. Leuk slot maar het is gesloten.

Het vakantieseizoen is zo’n beetje over in Zweden. De route is een niet zo bijzonder. De tweede dag worden de fietsen gebruikt om het Vetra klooster te bezoeken met de kloostertuin. Niet echt bijzonder, maar wel heel oud. Sommige delen zijn vanuit de 11e eeuw. In de middeleeuwen was het één van de belangrijkste kloosters van het heel Zweden.

Morgen rijden we naar Motala voor het weekend. Deze plaats wordt gezien als de hoofdstad van het kanaal. Maandag vertrekken we naar de omgeving van Mora..

Voor nu een groet en tot een volgend moment 🤗

2019 Öland

Het eiland Öland is een langgerekt eiland en ligt ongeveer 5 kilometer voor de kust van Oost-Gotaland, bereikbaar via de brug vanuit Kalmar is een zeer toeristisch gebied. Dat blijkt wel als wij het eiland oprijden.

We komen een stroom van campers en caravans tegen die weer naar het vaste land gaan. Nu dat komt mooi uit, want wij komen er aan …haha. Het weer is buitengewoon goed. Opgeknapt na een nogal regenachtige zondag.

Op de weg wordt het steeds rustiger naarmate je naar het noorden rijdt. We arriveren in de omgeving van Böda en parkeren het ducatootje in de vissershaven.

Er is nog genoeg plek en zelfs stroom is voorhanden. We gaan fietsen, dan is het handig als de accu kan worden opgeladen. Helaas lukt dat niet met 12V en niet zonder een omvormer. Gelijk de fietsen van de auto gehaald. Wat gaat dat tegenwoordig makkelijk met de nieuwe fietsendrager.

Omdat er nog geen fietskaart voorhanden is en ik liever niet langs de doorgaande weg rijdt, gaan wij op goed geluk, kriskras door het gebied. Dwars door de landerijen en de bossen. De kleine dorpjes geven een aardig beeld van hoe de Zweden hier wonen en werken.


Ook komen we nog een aantal houten molens tegen, waarvan er totaal nog meer dan 400 op het eiland te zien zijn. In het midden van het eiland staan nog de meeste exemplaren. Waarvoor ze ooit zijn gebruikt? Ik weet het nog niet te achterhalen. Jullie wel?
Na de mooie dag sluiten we af met een paar aardige onweersbuien en een mooi uitzicht over de zee.

De dag start zonovergoten. We rijden de Öland fietsroute naar de kop van het eiland. Een zeer gevarieerde rit over eindeloos stille bospaden en prachtige fietspaden direct langs de zee. De begroeiing onder dennenbomen is erg gevarieerd, of varens of bosbessen. In de middag kan je de plukkers overal zien met manden en de harkjes.
Op de kop van het eiland Stora Grundet komen we bij de Lange Erik een ruim 30 meter hoge vuurtoren van waar je een mooi overzicht hebt.

De terugweg gaat door het Neptuni Akrar. Een gebied dat bijna geheel bestaat uit stenen met een schaarse begroeiing.

Later passeren we Byxelkrok een oud vissersplaatsje. Nu is het er toeristisch. Langs de westkust fietsen we weer terug en steken over naar Boda aan de oostkant, waar we in de visrokerij een heerlijk stukje vis halen. Morgen gaan we naar het zuiden van het eiland, eens kijken wat daar te beleven is.

Na een prachtige zonsopgang boven de zee vertrekken we via de oostkust van het eiland binnendoor. We passeren meer dan honderd houten windmolens. Soms staan ze alleen, maar tot vijf stuks bij elkaar.

Er zijn op de route diverse grafheuvels en veel stenen monumenten uit de ijzertijd te zien.

Het zuiden van het eiland wordt gedomineerd door de kalksteen vlakte Stora Alvaret. Een vlakte met enkele centimeters grond, korstmossen en planten die zich aan de woestijnachtige omstandigheden hebben aangepast.
Het allerzuidelijkste deel is afgeschermd door een met stenen gebouwde muur. Deze is gebouwd in 1650 door Karel X om te voorkomen dat de lokale bevolking het terrein betrad. De muur zal zo’n 10 km lang zijn denk ik.

Uiteindelijk komen we bij de Lange Jan. Deze is toch echt wel langer dan Erik… wel meer dan 10 meter 😁. Hij staat helemaal op de zuidelijke kop van van het eiland. Hier is ook een groot vogelvang station aanwezig.


Eerst waren wij van plan hier te overnachten en nog wat rond te fietsen, maar fietspaden hebben we nauwelijks gezien. De belangrijkste routes gaan over de doorgaande weg.

We besluiten naar het vaste land te rijden. Zo gezegd, zo gedaan met als resultaat dat we zijn neergestreken in Paskallavik, net ten zuiden van Oskarhamn, een wat grotere plaats langs de Botnische Golf.

Het is een kleine camping op een schiereiland. De zwarte specht ging klaar zitten om op de foto te gaan.
Morgen, het is al weer 22 augustus en gaan we naar het Gota kanaal en omgeving.

Het is deze keer een heel verhaal geworden. Een dag met regen geeft de mogelijkheid alles weer eens bij te werken. Foto’s genoeg, dus daar ligt het niet aan.

Hopelijk blijven jullie meelezen. Wie geïnteresseerd is kan ons via APRS volgen, een netwerk van radiozendamateurs. 😏

Er stond nog een vraag over mbt het gebruik van de molentjes in vroeger jaren. Waren jullie al op zoek naar het antwoord? Het eiland is pas in 1972 door een brug is ontsloten. Daarvoor was erg kostbaar goederen te betrekken uit het vasteland. Zo hadden erg veel particulieren en bedrijfjes hun eigen voorzieningen. Ze maalden hun eigen graan voor de broodnodige producten in hun eigen molens. Graan was er in overvloed. Veel molens staan ook gewoon in de tuinen van de woonhuizen.

2019 Ystad

Ystad ligt in het meest zuidelijke deel van Skane aan de Oostzee. In de stad zien we prachtige lage, veel kleurige, kleine woningen. Vaak uitgevoerd als vakwerkhuisjes.

Het is één van de belangrijkste vissershaven in Zweden. Je kan er ook de boot op naar Polen nemen of naar een Deens eiland welk voor de kust ligt. Naast het feit dat het gewoon een gezellig plaatsje is bevindt zich er ook de filmstudio waar een aantal Zweeds/Deense films zijn opgenomen.

Wie kent ze niet, de serie The Bridge met Saga maar ook de misdaadfilms waarin Wallander de hoofdrol vertolkt. Verschillende decors, woonhuis, de bar, het politiebureau enz enz zijn hier te bekijken. Maar …. wat doet zich voor …. Het Cineteket film center en het bezoekerscentrum is deze week gesloten. En dat vind ik niet leuk. Het was al zo’n eind lopen en dat is nu even vette pech!! Ik maak één foto door de gesloten deur en daarna lopen we gewoon de 6 kilometer weer terug, het is prachtig weer. 😏

We lopen heerlijk langs het strand, overigens ook een film locatie en komen weer aan op de camperplaats, die inmiddels al aardig aan het vollopen is. Morgen weer verder, de bestemming is nog niet precies bekend.

In de nacht neemt de wind toe en slaan de golven stevig op de rotsen en veroorzaken daarbij een kabaal waar we weer aan moeten wennen. We staan nu bijna tegen de rotsen aan.

Bij het vertrek vanaf deze fraaie plek gaat het regenen. Eerst maar de gebruikelijke boodschappen gedaan en de tank weer gevuld met diesel. Die kost hier 16 SEK, bijna € 1,60 / liter. We gaan naar het noorden, via Kristianstad, richting Kalmar. De wegen worden smaller, het landschap wordt wat ruiger. Grote stenen die van uit nog noordelijker streken naar hier toe zijn geschoven tijdens de ijstijd.

Het ruige landschap, bos en meren, wegen met weinig verkeer en af en toe een dorp. Een paar huizen en wat boerderijen. Zo komen we uiteindelijk aan in Vissefjarde op een natuurcamping aan een groot meer, gerund door vrijwilligers. In de avond wordt het geld opgehaald en krijg je een sleutel voor de toegangspoort en het toiletgebouw. Hier blijven we het weekend om na het weekend te vertrekken naar het eiland Oland.

Oland is een eiland van 140 kilometer lang en zo’n 15 kilometer breed en bereikbaar door een lange brug vanuit Kalmar.

2019 Malmö

Deze keer de reis door de tunnel en later over de brug met mooi weer gemaakt. Dat geeft prachtige uitzichten over de Oresund. De kosten van deze overtocht zijn vergelijkbaar met de overvaart per pont, voor ons € 80. Malmö is de bestemming van deze rit en al voor de middag zijn wij in Limhamn aan de Andelshamn Lagune. Een jachthaven net ten zuiden van de stad.

Omdat de vooruitzichten goed zijn, eerst de was gedaan en de fietsen klaar gezet. Mooie luchten, dan wil ik eerst een paar foto’s maken van het Turing Torso gebouw. De foto’s spreken voor zich, een mooi bouwwerk.

De reis naar de stad duurt even, het hagelt en stormt. We schuilen onder een boom, maar dat is behelpen haha 🌧️

Op de terugweg terugweg moeten we ook haasten..

Maar toch weer leuk en morgen gaan we de kust verkennen.

Malmö is een geweldig fijne stad om met de fiets te verkennen. Langs de kust liggen prachtige fiets en wandelpaden met allerlei voorzieningen voor sport en spel en een overal toiletgebouwen die ook nog schoon zijn. Het centrum is autoluw. Een rustig en schoon, modern centrum. Het oude stadscentrum kan je het beste lopend verkennen maar is niet zo groot. Er is deze week een groot muziekfestival, waardoor er veel podia en tenten staan. Wel jammer voor het maken van foto’s, tenzij je liefhebber ben van house muziek. Dan moet je er in de avond even heen..

In Malmö staat een fraaie kathedraal, de St. Petri Kyrka die gebouwd is naar het voorbeeld van de Marienkirche die in Lübeck is gebouwd. Ik heb ze natuurlijk even vergeleken. Er zijn nog maar enkele van de mooie kalkschilderingen op het plafond terug te vinden. Overigens stond in deze kathedraal het oudste orgel ter wereld, maar dan is nu verplaatst naar een museum.

Later nog een rondje gereden naar de brug en besloten morgen weer verder naar Ystad te rijden. Malmö is een mooie stad om gezien te hebben, maar de meeste indruk heeft, naast de brug, toch de 190 meter hoge Turing Torso gemaakt.

Jullie begrijpen wel dat ik op deze camperplaats een redelijke wifi verbinding had, waardoor de blogs snel konden worden gepost. Dat is na morgen weer helemaal over als we via Ystad naar Oland vertrekken. Maar … jenevercantel. Wordt vervolgt.

2019 Sjealand

We arriveren een paar uur eerder bij de ferry dan gereserveerd, maar we worden direct naar de eerstvolgende afvaart gedirrigeerd. We staan nog niet goed en wel in onze rij, toen een gele hesjes mijnheer liep te zwaaien “doorrijden” en konden we gelijk de boot op. Super !  Ook vandaag is het mooi zonnig weer. Zodra de zon opkomt gaat het wel hard waaien, stormen bijna, maar we hebben de wind mee…

Na drie kwartier varen rijden we door de douane, die zowaar aan paspoortcontrole doet. De route die gepland is gaat binnendoor Sjealand, oftewel Seeland of tewel Zeeland richting Ringsted. Het is een lieflijk glooiend landschap, schoon, brede en prachtige wegen, gezellig ogende huisjes. Een golvend landschap met hoofdzakelijk graanvelden en bos. De boeren op het land zijn met man en macht in de weer, om alles droog van het land te halen. We zien de buien al hangen, maar die schampen meestal net langs ons heen. Voor ons zijn het zeer korte maar zware regen momenten. Elders staan de straten blank. Het weer knapt snel op en als we in Ringsted arriveren, schijnt daar de zon al weer.


De wind gaat liggen als de zon ondergaat, net zoals de laatste vier dagen. Wij komen op een parking aan de rand van het stadje waar zes plaatsen zijn gemarkeerd, inclusief een goede elektriciteitsvoorziening voor zes autocampers. En …helemaal gratis deze keer. Kom Nederland, zo kan het ook in plaats van elkaar (camping exploitanten en gemeenten die camperplaatsen willen maken) elkaar dwars te zitten.. Echt verspilde energie.

Nu weer naar leukere dingen. Vandaag gaan we van Denemarken naar Zweden en nemen deze keer de Oresundbrug.

O ja, het ticket van ferryticket.nl is tijdig per e-mail ontvangen. De scan bij de kassa werkte niet en daarom moet het ticket handmatig worden ingevoerd. Dat werkt wel, maar het duurt iets langer.

2019 Ostholstein

In de morgen van 9 augustus trekken we verder naar het noorden en komen aan in Lensahn. Een kleine plaats, maar gelegen in Ostholstein. We parkeren het Ducatootje bij het waldschwimmbad.

Een kleine camperplaats voor 15 wagens. We staan er met z’n tweeën. Vandaag is het heerlijk weer en zodra we aankomen wordt de omgeving verkend per fiets en nemen we kijkje aan de Ostsee. Geen hoge duinen maar wel een nieuwe dijk met enkele lage begroeiing doorlopend naar een mooi zandstrand. Het is druk bij de verschillende plaatsen. Net Renesse …🤣 Wat opvalt is de toeristen tax die door alle bezoekers moet worden betaald van, afhankelijk van de periode, 3 € pp. Daar worden de strandvoorzieningen van betaald. Overal staan betaalautomaten bij de strandovergangen.

Als je een vaste bezoeker bent is het tarief wat vriendelijker..
In de avond gaat het echt regenen. Gezellig…hopelijk duurt het geen dagen 😊 In de nacht wordt het droog maar gaat het waaien, zeg maar stormachtig waaien.
Dat blijft de volgende dag ook zo, buiig weertje en af en toe een waterig zonnetje. Kortom, we blijven in de omgeving en gaan het meer rond wandelen en zijn net op tijd terug 🌨️

Stiekem ga ik toch eens neuzen hoe de weersvoorspellingen zijn in Midden en Zuid Zweden. Voor wat het waard is.. komende veertien dagen bewolking en regen. Overigens geldt die voorspelling voor geheel Noord Europa. Ik zat net te denken… dat wist je vroeger helemaal niet. Dan keek je in de supermarkt in de krant die daar verkocht werd. Soms was er een tv op een camping en daar moest je het meedoen. Misschien was dat nog zo gek niet..

We gaan nog even van de zon genieten en een rondje fietsen hier in de omgeving. Het landschap is licht glooiend en afwisselend bos en bouwland. Heerlijk, genieten in alle rust.. Het rondje is was langer geworden dan gepland. Aan de bordjes langs de weg kon je echt geen pepernoot maken. Tot slot reden we een weggetje dat keurig als fietspad op de kaart staat vermeld, maar na enkele kilometers blijkt die afgesloten te zijn door de plaatselijke paardenboer. 🚧 Dan is dat in Nederland toch wel goed geregeld. Maar … genoten hebben we wel en daar ging het om.

2019 Lübeck

Na de laatste voorbereidingen zoals een ticket voor de veerboot ook nog een ticket voor de Oresundbrug besteld. Even afwachten of dat goed gaat. Het ticket moet nog wel per mail verzonden worden …

Dinsdag vertrokken naar het noorden van Duitsland. Er is een weekje ingepland om daar wat van de omgeving te bekijken. Als we naar Scandinavië gingen, reden we vaak door dit gebied en gunden we ons niet de tijd om de streek te verkennen. Nu doen we dat wel. We rijden heerlijk binnen door en negeren de autobahn bij Bremen en Hamburg.

Een eerste overnachting is in Steinhude, een fraaie camperplaats aan het meer. Lekker rond gefietst. Je vindt daar nog een grote zoutwinning.

Na twee overnachtingen naar Lüneburg gereden. Nog steeds wordt er veel gewerkt aan de wegen in en om Lüneburg. Tijdens ons laatste bezoek aan deze stad, in 2015, waren de bruggen afgesloten, nu konden we wel naar de camperplaats toe, maar terug is het lastig.

De rondweg was op diverse plaatsen opengebroken. Tijdens ons vertrek op de camperplek ging ook de navigator plotseling kapot.

Een “onverklaarbare mismatch” was de foutmelding. Nog nooit gezien 😭
Het werd een soort zoektocht dwars door de stad.
De Garmin 760 laat wel de kaart zien, maar de navigatie functie doet niets meer, geen route, geen tekst, geen overzicht van bestemmingen. Knap lastig in de eerste week van de vakantie. Omdat ik alle camperplaatsen er in heb staan wilde ik de fabrieksinstellingen niet zomaar terug zetten. Uiteindelijk heb ik het voor elkaar gekregen door de kaarten opnieuw te laden vanaf de SD card. De volgende vakantie toch maar een voorziening meenemen om te kunnen programmeren. Maar ja, waar ligt de grens..

Vrijdag rijden wij naar Lübeck. Het is een drukke stad, een bekende Hanzestad in het noorden van Duitsland en ligt zo’n 20 km vanaf de Oostzee. De oude stad ligt op een heuvel tussen uitmonding van de rivieren de Trave en de Wakenitz.

Een parkeerplekje zoek is lastig, laat staan een plaats voor de camper. We komen aan op het MediaDocks en vinden daar gelukkig (weer) één van de laatste plekken. In de avond wordt de plaats vierkant vol geparkeerd. Dan kan je er ook niet meer uit… Maar de meeste vertrekken in de ochtend toch weer. Overigens worden die plaatsen direct weer opgevuld. Het centrum is eenvoudig aan te lopen. Best een gezellige stad met veel eet en drink gelegenheden, maar de gebouwen zijn toch niet zo mooi zoals je bv in Lüneburg nog ziet. We kregen net een regenbui over ons heen, maar schuilen konden we in de Domkirche. Daar wordt op dat moment een orgelconcert gegeven. Een aangename afwisseling maar ook wel heftig klassiek..


Na het buitje is het goed afgekoeld, toch eerst maar even een jas halen. Later kunnen we nog van het mooie zonlicht genieten dat schijnt op de gebouwen in de stad aan de rivier de Trave.

Dat wij hier een bezoek brengen komt doordat de stad bekend is van de traditionele productie van marsepein. “Lübecker Marzipan”, door de Europese Unie erkend als beschermde oorsprongsbenaming. 😁

2019 Zweden

Het is weer een poosje stil geweest op de weblog. Er zou voldoende te vertellen zijn, maar niet om hier te plaatsen 😚

We zijn weer terug bij het oorspronkelijke plan. We gaan nog aantal weken op weg. Deze keer niet naar het zuiden, want daar zijn we in het voorjaar al geweest. Dan blijft voor ons het noorden of het oosten over. We gaan naar Zweden! Eerst een weekje Noord-Duitsland en Denemarken. We gaan een bezoek brengen aan Lübeck en daarna overvaren van Putgarden naar Rodby en later via de Oresundbrug via Malmö naar Ystad. Het gebied waar veel opnamen zijn gemaakt van met Kurt Wallander en ook met  Sofia Helin, Saga, een bijzondere acteur uit de filmThe Bridge. Daarna rijden we via het eiland Oland richting Stockholm en daarna vertrekken wij naar het midden van Zweden.

We willen ook langs het Göta Canal de omgeving op de fiets verkennen. Mogelijk dat we vanuit Karlstad ook het Klarälvs pad gaan rijden naar het noorden. Natuurlijk is de route mede afhankelijk van het weer. En verder hebben wij nog geen idee hoe de route gaat verlopen. Ik vind het altijd leuk achteraf vast te stellen dat de planning weer niet is gevolgd en we weer zoveel mooie andere dingen hebben beleefd en gezien, dan eerst bedacht. Er moet toch nog wat te ontdekken blijven zoals de titel van deze weblog laat zien. 😚

Gaan jullie ook deze reis weer mee beleven? Suggesties zijn welkom hoor 😀

2019 Agde, Massiac en Goncourt

De weg naar het noorden via Perpignan, Narbonne en Beziers verloopt met een straffe noorden wind. De tolweg hebben we snel verlaten, binnendoor was de wind duidelijk minder merkbaar. Onderweg hebben we er voor gekozen om naar Agde te gaan. Daar hebben we ooit een kleine camping gevonden. We gaan er naar op zoek.

Net voordat de receptie sluit voor de siësta, hebben we een plekje kunnen bemachtigen. Ook hier was de camping het redelijk vol of waren plaatsen gereserveerd.

Het ene plek is te klein, de andere konden we niet ingedraaid komen enz enz, maar schuin kan staan op een plaats kan natuurlijk ook. We zijn uiteindelijk drie dagen gebleven.

Heerlijk gefietst en op aardig wat onbekende plaaten geweest. De route langs het Canal du Midi blijft prachtig. Het Canal du Midi (Letterlijk: Kanaal van het Zuiden) is een 250 km lang kanaal door Frankrijk tussen Toulouse en de Middellandse Zee.

In de avond nog gezellige mensen ontmoet uit Oudewater en een restaurantje langs de Hérault hebben we gebruikt om camper ervaringen uit te wisselen 😂


De dag van vertrek uit Agde staat gepland voor 21 mei. Via de A75 rijden wij relaxed richting Clermont Ferrand, om uiteindelijk in een klein plaatsje Massiac te overnachten.

In de avond hebben we deze plaats verkent en de andere morgen rijden wij via allerlei binnenwegen naar Langres. Ook vandaag weer een prachtig route gereden, maar binnendoor rijden kost wel heeel veel tijd, maar je ziet dan ook zoveel te meer. We waren er rond zes uur. Te laat om dan ook nog de stad uitgebreid te bekijken. Deze stad zetten wij op de lijst, voor twee overnachtingen! Overigens is er een net buiten het oude stadscentrum een nieuwe camperplaats aangelegd, even onthouden voor de volgende keer… Die ziet er keurig uit

Vanuit Langres is het nog een klein uurtje rijden naar Goncourt. Deze stop wordt vaak gebruikt van en naar het zuiden. Meestal is er wel een plekje. De rivier de Maas stroomt hier bijna over de voeten..Gelukkig is het nu nog een stroompje van een paar meter breed. Overigens kan het de rivier hier snel buiten haar oevers treden. De Maas ontspring in dit dal.

De andere morgen is het 23 mei, dan vertrekken we naar Luxemburg. Daar verblijven we in Redangen om daarna weer huiswaarts te keren. Bij aankomst is er nog één plek vrij binnen de markeringen op de parkeerplaats. Deze plaats wordt bezet door veelal “vaste” gasten, die dan ook het grootste deel van de staanplaatsen bezet houden en dus ook de elektrische aansluitingen. Ik had het moeten weten, want zowel de staanplaatsen, het water en de stroom zijn hier gratis. Maar goed, we hebben het Ducatootje er gewoon tussen geschoven en heerlijk overnacht. De buren keken wat minder blij, maar je kan niet alles hebben toch?

Vrijdag keren we huiswaarts, na ruim 7 weken rondtoeren hebben we weer van alles gezien en beleefd. Soms spannend maar meestal heerlijk relaxed, rustig en stil. De lente is een prachtige periode om te reizen in met name Portugal en Spanje. Genoeg zon, heerlijke temperaturen, alles nog fris groen en over het algemeen nog weinig toeristen. Dank aan Hem die ons ook weer veilig heeft thuisgebracht. Wij hebben er van genoten, hopelijk jullie ook een beetje …?

Tot een volgende keer.

2019 Roses

De weg naar Roses is een dubbelbaans weg, alsof je naar de stad rijdt. Het is er druk. In eerste aanzet dacht ik naar een meer afgelegen gebied te rijden, maar niets is minder waar. Roses ligt in het noordelijke deel van de Costa Brava, wat begint bij de Franse grens. Een hele grote haven voor watersporters en een prachtig zandstrand ligt langs de boulevard.

Nog iets voorbij Roses ligt het mooie plaatsje Cadaques, veel witte huisjes gelegen tegen de bergwand en langs de zee en nog met inder toeristische invloeden.

Het waait inmiddels inmiddels stevig in de baai. Slechts enkele badgasten liggen in de zon, verscholen achter een goed verankert windscherm.

Een stralend blauwe lucht geeft een prachtig decor van de bergen in het achtergebleven en tegen de bergwand aangebouwde dorpjes. We gaan er vanmiddag en avond eens lekker tegenaan en lopen langs het strand en door de stadjes, waarvan Roses wel de grootste is. We sluiten de dag af in een typisch strandhotel waar een buffet wordt geserveerd met plaatselijke lekkernijen. Heerlijk.

Vrijdag regent het de gehele dag en is het weer helemaal omgeslagen zoals voorspelt. Tijd om de weblog eens bij te werken. Hopelijk zijn er nog wel lezers, anders is dat natuurlijk minder..
Morgen, zaterdag, gaan we naar de Languedoc voor de laatste dagen van deze vakantie. Nog even volhouden dus…😉

2019 Cambrils

Na deze overnachting rijden we naar het oosten, via Zaragoza (waar we ook het centrum hebben gezien – foutje) naar het oosten van Spanje door en een hoog gelegen, zzeer rotsachtig, kalkrijk gebied met ontelbare kleine bergdorpjes. Er loopt daar één hele mooie weg, de A221, die het gebied doorkruist. De moeite waard om te rijden. Onderweg zien we veel afgravingen voor kalk en cement, maar ook worden enorme velden met zonnepanelen gebouwd. Een ruwe, maar natuurlijk betrouwbare, schatting is, dat er toch wel 25 km2 met alleen maar panelen op dit moment in aanbouw zijn. In Nederland maar zeuren dat het stroomnet de teruglevering niet aan kan…

We rijden naar Cambrils. Kijken of we nog een duik kunnen nemen in de Middellandse zee.

Nu valt de temperatuur van het zee water nog wat tegen. Op de camping la Llosa voelt het als een soort van thuiskomen. Het is wel heel erg druk op de camping. Er zijn slechts enkele plaatsen vrij voor de duur dat we wllen blijven. Dit fenomeen doet zich volgens andere gasten op heel veel plaatsen voor in de omgeving. Zeer veel campers, waaronder erg veel van spaanse afkomst, veroveren de campings langs de kust. Het is natuurlijk wel hun eigen kust 🤔 Enkele jaren geleden waren dit vooral Hollanders, Engelsen en Fransen en in het weekend kwamen de Spaanse gasten naar hun, meestal vaste, plaatsen. Die hebben een duidelijk ander leefritme…. Maar dat heeft ook wel wat…

Tijdens ons verblijf in Cambrils bezoeken we een aantal weekmarkten waaronder die in Salou op maandag en Cambrills op de woensdag.

Natuurlijk kom je hier veel toeristen tegen, maar de opzet van de markten is wel verschillend. In Salou is alleen kleding te koop en in Cambrils ook streekproducten, verschillende etenswaren, kruiden, fruit, souvenirs enz.

Inmiddels is er weer een week voorbij gevlogen. Donderdag 16 mei vertrekken we richting het noorden. We gaan eens in Roses kijken. Een stadje aan de kust ter hoogte van Figueres 25 km. onder Perpignan. Met uitzondering van de eerste anderhalve week hebben we prachtig weer gehad. Gemiddeld toch wel 25 graden en veel zon. De avonden zijn in dit jaargetijde nog fris, zeker als er een zeewind komt. Gelukkig is de regen ver weg gebleven. Het verdere weersverloop in het zuiden is spannend en niet zo fraai volgens de verwachtingen. We zullen zien, het komt vaak niet uit.😎 Op naar Roses.

2019 Segovia en Soria

In Segovia hebben wij het plan de kathedraal en het kasteel te bezoeken. De heenreis was zo boeiend en gevarieerd zodat we wat later in de stad aankwamen. Onze Garmin brengt ons vaak feilloos op de plaats van bestemming, maar kiest echt de kortste weg van A naar B terwijl dat niet is ingesteld … Deze keer reden we dwars door het centrum van Segovia met op één moment, dat ik dacht, als ik deze helling af rijd kom ik nooit meer boven en het is me smal … Dus wilde ik keren op een kruispunt, maar ik mocht niet links of rechts (winkelstraat) en ik reed al op een eenrichtingsweg. Dus weer verder en iedereen had alle geduld. Dus toch de helling af. En dat terwijl ik me echt had voorgenomen nooit meer door een oud stadcentrum te rijden.. Via de rondweg was het hooguit 100 meter verder rijden, maar veeeeel sneller 😁

Naast de arena, vinden we een prima mixed parkeerplaats voor een overnachting. Kortom, we lopen wat later de stad in, maar we hebben wel alle bijzonderheden gezien, alleen voor het alcazar was geen tijd meer om het van binnen te bekijken. Je moet ook nog wat te wensen hebben.

Verrassend mooi was het hoge en lange aquaduct in het centrum van de stad. Gebouwd in de eerste eeuw en tot de 18e eeuw in gebruik geweest.

Vanuit Segovia rijden we de andere morgen via de N110 en de N122 naar Soria. Een prachtige route over verschillende hoogvlakten. Onderweg bekijken we de oude stad El Burgo de Osma en zien verder van zeer dichtbij nog een aantal zeldzame gieren direct langs de weg.

Soria is een kleine stad in Castilië-Leon. Na de prachtige route over de hoogvlakten van midden Spanje parkeren we het Ducatootje langs de Duero, onderaan de stad. We zien en horen zoveel vogels, prachtig. Zelfs kanaries hebben we gezien.

Het grote verschil met nu deze streken te bezoeken of in de zomer, is dat nu zo rustig en stil en nog ongerept is … alles komt tot bloei … er nog weinig toeristen zijn en dat allemaal met een aangename temperatuur van zo’n 22 – 28 graden.

De camper parkeerplaats ligt langs de rivier aan het einde van een doodlopende weg. Heel veel mensen komen er een wandeling maken en om elkaar ontmoeten. Een rondwandeling is mogelijk langs de oevers waarbij we ook gelijk de Emerita de San Saturio bezoeken, een oude kerk gebouwd in en op de rotsen.

2019 Sao Joao de Areira

Zo’n 125 kilometer ten noorden van Ferreira do Zezere komen we op een kleine camperplaats die gerund wordt door Nederlanders. Er is ruimte voor 4 campers, dus van te voren even bellen was een goede keuze. Aan alle voorzieningen is gedacht. Een glaasje sap van de vruchten uit de boomgaard was het welkom. Heerlijk.

De naam van de camperplaats verwijst naar de aanwezige leguanen op deze plek. We hebben er een gezien van circa 30 cm lang, prachtig groen. Mijn camera of ik was te langzaam om het mooie beestje vast te leggen of de Leguaan te snel, het is maar hoe je het bekijkt.

In deze omgeving bevindt zich een fietspad van 49 km lengte richting Viseu. Dit moet een route zijn over bruggen en door tunnels. Morgen gaan we die rijden. Nu eerst van ons sap genieten.

We beschikken inmiddelsi over een kaart waarop aangegeven hoe wij bij de bij het fietspad komen. Het gaat hier om een fietspad, aangelegd op een oude, in 1988 geamoveerde, spoorlijn tussen Santa Comba Dao en Viseu. Deze lijn heeft de naam Ecopista do Dao gekregen en is waarschijnlijk de mooiste van Portugal.

Wij vinden we weg snel, het gaat eerst stijl bergafwaarts, daar zien we een mooi glad geasfalteerd pad, wat later blijkt, “slechts” 400 meter stijgt over een lengte van 35 km. Alle stationnetjes staan er nog, de een vervallen, de andere opgeknapt door een motorclub. Twee zijn er verbouwd tot eetgelegenheid. Op het pad mogen geen andere voertuigen komen dan fietsers. Het is heerlijk rustig.

Je fietst door verschillende gebieden, met Eucalyptus bomen, kurkeiken en op sommige plaatsen zijn wijngaarden aangelegd.

Helaas is dit gebied, waaronder ook de directe omgeving van de camperplaats, in oktober 2017 getroffen door een enorme bosbrand. In anderhalve dag tijd is hier een gebied verbrand ter grootte van Nederland. De brand ging gepaard met een tropische storm. Overal kan je de sporen van deze vuurzee nog zien. De eigenaar van de camperplaats weet hier veel over te vertellen.

Zondag doen wij het weer rustig aan. Genietend van het mooie weer rijden we nog wat in de omgeving rond om maandag weer te vertrekken. We twijfelen nog over de richting en bestemming.

2019 Ferreira do Zezere

Ooit, lang geleden zijn we hier ook geweest en verbleven we een aantal nachten op een Quinta. We hebben toen in een klein restaurantje in die plaats heerlijk gegeten. Dus wilden wij daar weer eens naar toe.

Vrij snel gevonden, maar helaas zit daar nu een bankgebouw. Nu kan je daar ook je geld brengen, maar dat moet anders kunnen…De tweede mogelijkheid stond met goede referenties in Google. Helaas de zaak is gesloten om onduidelijke redenen, terwijl de naam ook anders is. De referenties maar eens even aanpassen ….de derde mogelijkheid bleek het restaurant in een groot hotel. Helaas, dit restaurant ging alleen open bij evenementen. De vierde mogelijkheid werden na veel zoeken gevonden, maar de kok was ziek. De vijfde enz enz. En dat in zo’n klein dorp. Toch hebben we lekker gegeten bij een BBQ restaurant op honderd meter van de camper locatie. Normaal voor het meenemen van eten, maar wij krijgen er heerlijk te eten, gewoon op een bordje. Pff.

De camperplaats ligt ook in het centrum, met alle watervoorzieningen, we overnachten er heerlijk alleen. Morgen gaan we nog iets verder naar het noorden, richting Viseu.

2019 Evora en Estremoz

Evora kreeg in de Romeinse tijd, 2e eeuw na Chr. zijn bekendheid. De stad wordt nu bevolkt door studenten en toeristen om de bezienswaardigheden van de oude stad te bekijken.

Een paar blikvangers zijn het enorm lange aquaduct wat nu nog 9 kilometer lang is, enkele prachtige kerken, een dom, een groot klooster en ook verschillende grote pleinen. De marmeren voorganger van de fontein op het Praca do Giraldo op de Grote markt , kreeg als eerste zijn water wat werd aangevoerd door het aquaduct. De temperatuur van de godin Diana, (waar hebben we daar meer over gelezen?), is in 1870 in ere hersteld.

Door omstandigheden was een lopend bezoek vanaf de camping naar Evora niet gewenst. Reden dat we in de ochtend met het Ducatootje naar de stad zijn gereden.

Later in de middag reden we naar Estremoz. Wel hebben we lopend de beide plaatsen bekeken en het kasteel bezocht.


In Estremoz is in het centrum een heel groot marktplein waar je met de camper mag overnachten. We stonden er uiteindelijk met drie wagens om te slapen.

Het plein is sfeervol met rondom prachtige historische gebouwen en gelegenheden te eten en te drinken. Vanuit het centrum is een bezoek aan het kasteel goed te doen. De toren op het kasteel is meer dan 25 meter hoog en herinnerd aan de drie koningen die hem gebouwd hebben. Het bleek de volgende morgen op dit grote plein, een rustige overnachting.

Nu vertrekken we naar Ferraida do Zezere.

2019 Lissabon

Als je dan toch in de buurt bent, dan mag je een bezoek aan deze stad niet missen. We wilden het wel net iets anders doen deze keer. We zoeken en vinden een kleinere plaats aan de zuidoever van de rivier de Taag en dan overvaren naar de stad. Volgens het boek moet hier een parkeerplaats zijn waar je mag parkeren en overnachten met de camper.

Zo gezegd, zo gedaan. Met enig zoekwerk komen we op een zeer grote parkeerplaats vanwaar je met de ferry naar Lissabon kan overvaren. Veel mensen wonen in het zuiden en werken in de stad. De bootverbinding werkt dus super.

Voor weinig geld koop je een OV-chip card en voor 5€ heb je een retourtje en kom je direct midden in het oude centrum van de stad.

De parkeerplaats is niet echt eenvoudig in en uit te rijden, de toegangspoort is smal, maar het lukt wel met ons Ducatootje met ingeklapte spiegels.

En …….deze plek is voor de eerste nacht helemaal alleen voor ons ….

De stad is nog rustig als we er in de morgen naar toe vertrekken. In de vroege avond is het er eindeloos, gezellig, druk, met zeker niet alleen toeristen. Heerlijk kijken, kletsen, drinken, muziek maken en genieten in het plantsoen, op een bankje en langs de kade op het talud de Taag. Het zijn geliefde plaatsen.

De stad zelf…tja die moet je gewoon zelf beleven. Wij zeggen prachtig. Een impressie heb ik gemaakt door middel van foto’s, maar zelfs dat heeft zijn beperkingen…

En nog een paar foto’s. Een heerlijke stad die leeft, bruist met alle facetten. Muziek, schilderen, bedelen, zang, kunst, historie, kerken, cafeetjes enz enz. gewoon zoals je dat in veel steden ziet. Maar toch is deze stad bijzonder …

Tot slot ……. de tram

Maandag de 29e vertrekken we richting Evora en gaan we weer naar het binnenland. Overigens … inmiddels is het zonnig en tegen de dertig graden..☀️☀️☀️

2019 Zambujeiro do Mar

Vanuit Sagres rijden we langs de kust naar het noorden en komen aan in Zambujeiro du Mar. Het is een rustige, prachtige route en mooi landschap..We hebben hier geen last meer van de wind 🌬️. Na een paar uurtjes komen wij in een echt toeristenplaatsje met een prachtig strand en een mooie kust van zandsteen kliffen. Wat het meest opvalt is variatie van bloemen. Er lopen vele wandelingen door dit gebied en als je hier in de buurt komt, moet je die route zeker een stuk lopen.

We zien een scherpe kale rots schuin uit zee omhoog komen met daarop minimaal 12 ooievaarsnesten. Nu kom je die overal tegen, maar op deze rots in zee hadden we ze, met rondom zout water en veel wind, niet verwacht.

We staan op een prachtige camping waar echt aan alles is gedacht. Zeker aan te bevelen. Tot slot, zoals je in veel Portugese en Spaanse plaatsen ziet, veel niet afgebouwde woningen, flats en bouwplaatsen enz. Alles bouwrijp gemaakt zo 10 jaar geleden en nu overwoekerd en verwaarloost. Jammer, of misschien wel gelukkig. De authentieke plaatsjes verdwijnen snel door de bouw van grote “toeristen steden”.

Na drie dagen bivakkeren in dit gebied vertrekken we op 28 april naar de omgeving van Lissabon.

2019 Cabo de Sao Vicente – Sagres

In de middeleeuwen dacht men dat deze plaats, in het uiterste zuidwesten van Portugal, het einde van de wereld was. De daar aanwezige vuurtoren is nog steeds een belangrijke markering met een bereik van 95 km.

Het gebied wat zich van hier uitstrekt tot Sines, is een prachtig natuurreservaat. We hebben er heel veel vogels en planten kunnen zien. Veel staan er nu in bloei. Na het Ducatootje op de kaap te hebben geparkeerd, zijn we wat rondgelopen in het fort en natuurlijk de uitgesleten, 60 meter hoge kliffen, bekeken.

Het is een toeristische attractie geworden. We rijden nu terug naar Sagres en parkeren de wagen op een hele grote parkeerplaats voor de overnachting.

Hendrik de Zeevaarder heeft op het schiereiland ten westen van de stad Sagres zo rond 1450, een vesting gebouwd. Wij gaan er natuurlijk eens kijken. De plaats waar we overnachten is een grote parkeerplaats er 100 meter bij vandaan. In de vesting vinden we nog een mooie kompasroos gemaakt met kiezelstenen en ook nog de eenvoudige kapel Nossa Senhora de Graca. Bij de zijn door Hendrik gebouwd.

Op het terrein zijn diverse verdedigingswerken gebouwd. De rest van het terrein is een geweldige rotstuin met prachtige bloemenzee en veel vogels.

Na het bezoek aan de vesting bekijken we Sagres met het kleine haventje. Dit stelt niet veel voor, we gaan er wel lekker eten.. dat hebben wij verdiend en de opgedane energie bleken we later wel nog te hebben .

Laat ik het zo zeggen, die overnachting hebben we heel bewust meegemaakt. Het was al wat gaan waaien in de avond, maar rond middernacht brak er een storm los die het Ducatootje danig op de proef stelde. Zeeziek worden in een camper zou zomaar kunnen!! Geen moment stopte het waaien, na dat het hele front was overgetrokken, zo rond een uur of twee, werd het iets rustiger. Bij een volgende bui begon het feest opnieuw. Het leek wel of de camper gesloopt moest worden. Volgens de vooruitzichten gaat het nog drie dagen zo blijven waaien in deze hoek, dat klinkt niet hoopgevend.


2019 Lagos

Een stadje aan de zuidwest kant van de Algarve is het einddoel geworden vandaag. De eerste kennismaking zijn de zandsteen rotsen aan het strand. Grote uitgesleten gaten maken er een mooi plaatje van.

We staan op de camping in het centrum van de stad. Wel een heel aparte plaats.

Er staan veel vaste bewoners die op de camping hele bouwwerken hebben gemaakt. De “vaste” bewoners behoren tot een groep hippies die nog denken dat ze in de jaren 60 leven. Ik mag ze wel, vriendelijk, maar men leeft wat alternatief. Het is er schoon, maar erg oud, vervallen en het ziet er ondanks het mooie zonnetje, toch troosteloos uit. Er zou een keer echt schoon schip gemaakt moeten worden, dan is er best veel van te maken. Je bent in 5 minuten in het centrum van de stad en zo’n zelfde afstand naar het strand of de haven. We moeten nog afwachten hoe de nacht verloopt met de vele honden die hier rondlopen… Kortom, een uitdaging. Het is weer eens wat anders.

De stad heeft de twijfelachtige primeur dat de ontdekkingsreiziger Nuno Trisao de eerste slaven uit de Sahara verhandelde op een markt. Het is de eerste slavenmarkt in Europa. Een betreurenswaardige periode is hier in het jaar 1441 gestart.

We doorkruisen de stad en nemen er een hele dag voor. Natuurlijk wel eerst nog even langs het strand om schelpen te zoeken … Er is maar weinig gevonden. De meeste zijn kapot. In de stad is het rustig uiteindelijk denken we de gehele stad wel gezien te hebben.e volgende morgen rijden we niet al te vroeg wel, we hebben alle tijd. Na een kort bezoek aan de buurtsuper, rijden we weg. Na een paar kilometer zie ik net voor een rotonde een jonge dame staan springen en zwaaien. Netjes teruggezwaaid natuurlijk 🙋 Op het laatste moment zie ik dat ze mijn aandacht wil trekken door met een tankdop te zwaaien. Dan denk je nog “ze halen echt alles uit de kast…”.

Maar ik vertrouwde het niet. Toch maar even checken of de tankdop van de drinkwatertank er nog op zat en wat denk je “die was verdwenen”. Die lieve jonge dame heeft me willen helpen en me zelfs achterna gereden om mij te attenderen op iets wat ik verloren was…dan denk je toch? We zijn omgekeerd, maar hebben haar niet meer gevonden. Nog even bij de camping geïnformeerd, die wisten van niets, maar hebben me wel geholpen aan een andere dop, zodat we weer verder konden met een afgesloten tank. Nu verder naar Sagres.

2019 El Rocio processie

Deze dag gaat het wandelen een stuk makkelijker zonder fiets. Het dorp ziet er fraai uit. Vannacht heeft het stevig geregend, waardoor sommige straten nog blank staan. Het deert niemand. Wel is het veel drukker. Vele families komen naar het dorp, mogelijk vanwege het lange Paasweekend. Normaal staan veel huizen leeg. De huizen zijn keurig onderhouden en worden minimaal éénmaal per jaar bewoond ten tijde van de jaarlijkse romeria van de hermandada, een soort broederschappen, naar El Rocio.

Het verkeer rijdt links en rechts over de zandwegen om de grootste plassen mis te houden. Paard en wagen komen veelvuldig voor, daar doe je ook de boodschappen mee en ga je mee naar het café. Kortom een levendige plaats. In de avond ga ik kijken naar de processie die op Goede vrijdag wordt gehouden.

Ik ben nog wat vroeg, want het is me onbekend wat er staat te gebeuren. In de kerk, de Iglesia de Nuestra Senora del Rocio, is nog plaats genoeg. Het wordt niet zo druk. De beeltenis van de kruisiging van Jezus wordt door zestien sterke broeders de kerk uitgedragen, waarna er een tocht om de kerk wordt gemaakt. Na vijf minuten stopt de stoet, is er een proclamatie en muziek en daarna vervolgt de stoet zijn weg. Dit gaat wel even door, gevolgd door enkele honderden mensen. Niet echt indrukwekkend, maar wel bijzonder om meegemaakt te hebben.

Morgen gaan we onderweg naar Portugal. De route is nog niet geheel bekend. Blijven jullie nog meelezen?. Laat eens wat van je horen🤷

2019 El Rocio

Dit is wel een heel bijzondere plaats. Een dorp met rechte straten, verdeeld in blokken, alsof je in New York bent …🗽 maar dan toch net iets anders. Je krijgt er misschien al een beeld bij…
Eenmaal per jaar komen hier vele duizenden mensen gelijktijdig naar toe. Romeria uit heel Spanje komen dan naar hier met hun ossenkar of paard met wagen om deel te nemen aan een processie. Een gigantische mensenmassa en een heel bijzondere gebeurtenis waar wij alleen de foto’s van kunnen aanschouwen en een film van kunnen bekijken.

Achtergrond en een interessante uitleg over deze pelgrimstocht en wat er aan vooraf gaat kan je vinden via deze link.http://www.elflamenco.nl/07-Cultura/Rocio.html

In het dorp zie je prachtige huizen, met brede onverharde, geheel uit zand bestaande, wegen. Met een beetje wind, dat hadden wij vandaag, geeft het een wazig beeld, met veel wervelingen van zand op de straat. Dit kan je vaak zien in oude western films.

Ze zouden zo hier gemaakt kunnen zijn. De bewoners mogen hier rijden met hun auto, verder is er gelukkig niet zo veel verkeer, muv paarden. Fietsen met gewone banden is bijna niet mogelijk, want het zand is mul en net voldoende hoog om op je snuffert te gaan.

Natuurlijk hadden wij op advies van de receptie alhier de fietsen afgeladen om het natuurpark Donana te gaan bekijken. Na enige verkenning bleek het dit jaar echt niet mogelijk. Via de snelweg is het levensgevaarlijk dan wel verboden en de andere weg was afgesloten wegens werkzaamheden. Het Nationale Park is alleen toegankelijk met een 4×4 met gids in ieder geval vanuit het noorden, vanuit El Rocio.. Ik heb natuurlijk nog wel een paar foto’s gemaakt 🦆

Daarna de fietsen maar weer opgeladen, morgen gaan we het stadje per voet verder verkennen. Wordt vervolgt.